Olga (64): “Wij zijn de opa en oma die er niet toe doen, de koude kant” Beeld Unsplash
Olga (64): “Wij zijn de opa en oma die er niet toe doen, de koude kant”Beeld Unsplash

PREMIUM

Olga (64): “Wij zijn de opa en oma die er niet toe doen, de koude kant”

Iedereen heeft een verhaal. Groots en meeslepend of juist klein en ontroerend. Deze week vertelt Olga (64) over de relatie met haar schoondochter.

Tineke BeishuizenUnsplash

Olga (64): “Ik was zo blij toen mijn zoon vertelde dat er een baby op komst was. Ons enige kind zou vader worden! Naast die vreugde was er ook hoop dat door haar zwangerschap de verhouding met onze schoondochter beter zou worden, we werden tenslotte de grootouders van haar kind. Niet dat we een slechte verhouding met haar hadden, het was eerder helemaal geen verhouding. Soms kwam ze plichtsgetrouw met onze zoon mee, maar dan wisselden we wat beleefde zinnetjes uit: ‘Hoe gaat het met jouw werk?’ ‘Heb je het nog steeds zo druk?’ Het was bijna een opluchting als onze zoon in z’n eentje langskwam. Ik hoopte dat dit met de komst van een kleinkind zou veranderen.

Toen het kindje was geboren, stond ik bij de wieg en ik keek naar mijn kleindochter, het mooiste en liefste meisje van de wereld. Ik had niet verwacht dat ik haar meteen zou mogen vasthouden, en dat gebeurde ook niet. Maar later gebeurde het ook niet. Als ik op verjaardagen langskwam, zat de moeder van mijn schoondochter tijdenlang met haar kleinkind op schoot. Ja, het is haar kleindochter, maar ook mijn kleindochter, en ik mocht haar nooit optillen of vasthouden. Oppassen hoefde niet, ergens mee helpen was ook niet nodig, ze had haar moeder, twee tantes en een oudere zus, die in de buurt woonden. Kortom, in haar leven waren mijn man en ik volstrekt overbodig. Mijn zoon vond het sneu voor mij en begreep mijn verdriet. ‘Je weet hoe ze is’, zei hij als ik erover begon. Ja, daar was ik langzamerhand wel achter. Wij waren ‘de koude kant’, mensen die er niet toe deden, schoonouders die ze wel moest accepteren vanwege de familieband met onze zoon, verder ging het niet. Eén ding was vooral duidelijk: ze zat niet te wachten op een speciale band tussen ons en haar kind. Onze kleindochter is nu drie, we komen op haar verjaardag, geven haar een cadeautje en ze zegt ‘oma’ en ‘opa’ tegen ons, maar ze zit op schoot bij haar andere oma. En dat doet telkens weer pijn.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden