Opnieuw uitgeloot voor studie geneeskunde

alian spelde

Toen onze zoon Frank geboren is was dochter Linda bijna 2 jaar. Frank had een moeilijke start, waardoor we de eerste 4 jaren veel in het ziekenhuis hebben doorgebracht. Frank kreeg op vierjarige leeftijd een donornier en vanaf dat moment is het leven redelijk normaal bij ons thuis. Linda is vanaf het begin erg betrokken geweest en besloot al op vijfjarige leeftijd dat ze arts wilde worden. Vanaf die tijd ging ze elke week met een ander deel van de medische encyclopedie naar bed. Ze vond het machtig interesssant en heeft nooit iets anders willen doen. Op het VWO bleek dat ze meer talent had voor het profiel EM (Economie en Maatschappij) dan voor NG (Natuur en Gezondheid) en de mentor raadde Linda aan om voor EM te kiezen. Linda was vastbesloten geneeskunde te gaan studeren en maakte een andere keus. Terecht bleek later, want ze heeft haar VWO gehaald met een gemiddelde van 7.3. Tijdens de VWO-jaren heeft ze min. 8 uur per week gevolleybald en omdat ze hoge cijfers wilde halen heeft ze geen baantje genomen.

Omdat Linda weet dat het in Nederland afhankelijk is van de loting gaat ze informeren in Belgie hoe daar de procedures zijn. Het blijkt dat daar een toelatingsexamen gedaan moet worden bestaande uit 2 hoofdonderdelen. Het ochtenddeel bestaat uit vragen uit de exacte hoek ‘het kennen’ (wiskunde, natuurkunde, scheikunde en biologie) en het middagdeel bestaat uit ‘het kunnen’ (cases, snelle tekstanalyse, IQ-test). Linda bereidt zich goed voor en gaat uiteindelijk naar Brussel voor het toelatingsexamen. Het middagdeel haalt ze vrij gemakkelijk, maar voor het ochtenddeel zakt ze. In het Belgische systeem krijg je puntenaftrek bij foute antwoorden en bij Wiskunde kwam ze vervolgens negatief uit. Het blijkt dat m.n. het wiskundeniveau bij de Belgen een stuk hoger ligt dan in ons land. Na haar VWO-examen kreeg ze nog een kans om deel te nemen aan het toelatingsexamen in Belgie. Ze heeft enorm geblokt en kwam vervolgens 0.15 punt tekort (op de 22 punten die ze moest halen). Tja, toen was het wachten op de loting.

We waren voor vakantie in Frankrijk toen de uitslag bekend werd en natuurlijk zochten we snel een internetcafe op. Helaas is ze uitgeloot en haar lotnummer was ook te hoog om nog een kans te hebben op naplaatsing. Wat nu?

Tijdens een open dag op de universiteit in Hasselt (Belgie) hoorde Linda dat daar een opleiding biomedische wetenschappen met optie geneeskunde was. Om toch maar bij de geneeskunde betrokken te zijn is ze in september in Hasselt gestart. Als meisje van 17 jaar zat ze op kot vlakbij de universiteit (400 km. van het ouderlijk huis). Met de Belgische medestudenten en de medebewoners kreeg ze amper contact. De medestudenten woonden allemaal nog thuis en na een collegedag vertrokken ze meteen. Het eerste blok bestond uit geneeskunde. Ze vond het geweldig en vertelde honderduit over de zaken die ze leerde. Ze werkte hard. Helaas was het blok na 6 weken afgesloten en het hele jaar werd alleen maar gevuld met biomedische wetenschappen.

Toen kreeg ze het moeilijk. Amper contacten met medestudenten (wel geprobeerd via sporten etc.) en medebewoners. Alleen met het enige andere meisje in haar studentenhuis (24 bewoners) had ze een leuk contact. Ze bleef heel flink, maar wij zagen dat ze het zwaar in Belgie. In overleg met ons is ze in januari gestopt met haar studie. Ze zou zich heel goed voorbereiden op de decentrale selectie in Groningen en proberen werk op medisch terrein te zoeken.

Dat lukte aardig via de kindernefrologe van Frank. De hoogleraar Kindergeneeskunde, prof. Sauer, deed onderzoek naar obesitas bij kinderen vanaf babytijd en hij wilde Linda graag inlijven voor assisterend werk. Dit ging op vrijwillige basis en Linda is vanaf begin maart gem. 20 uur per week in het UMCG aan het werk gegaan om werkzaamheden te verrichten ter ondersteuning van het onderzoek. Daarnaast ondersteunt ze door secretariaatswerkzaamheden een stichting vanuit het Martiniziekenhuis in Groningen die kinderen in Kubri en Burkina Fasso ondersteunt.

Haar decentrale selectie mislukte helaas en waarom? Ze had in haar VWO-jaar geen werkzaamheden verricht naast haar studie (sport telde niet mee) en ze had (om zo hoog mogelijk op de andere vakken te scoren) geen extra vakken in haar vrije deel opgenomen. Er gingen 300 kandidaten door en Linda stond daar vlak achter helaas. Motivatie etc. waren nl. uitstekend. Nou, dan weer wachten op de loting. Op 16 juli was het spannend, maar opnieuw geen geluk. Nu nummer 889 (650 van haar categorie zijn geplaatst).

In augustus start ze nu maar met de studie Bewegingswetenschappen. Het is niet wat ze echt wil, maar het wordt te riskant. De kans dat het eens lukt wordt steeds kleiner. Er zijn nog twee mogelijkheden. Opnieuw meedoen met de decentrale selectie en hopen dat al het vrijwilligerswerk op medisch terrein nu voldoet en anders opnieuw loten. Na drie keer loten is de weg echter afgesloten. Wil je zo graag arts worden en dan wordt dat je onmogelijk gemaakt.

Als afgestudeerde Bewegingswetenschapper heb je nog een kans om via de zij-instroom geneeskunde te gaan studeren. Dit kan als je bij de 30 beste van jouw jaar behoort. Linda gaat dit in elk geval proberen. Want arts worden zal ze!

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden