null Beeld

Paulien Cornelisse over bevallen en het moederschap

Ook zo gelachen om 'Taal is zeg maar echt mijn ding'? Cabaretière en schrijfster Paulien Cornelisse (40) komt nu met een nieuw boek: 'De verwarde cavia'. O ja, en ze is ook nog moeder geworden. Stof genoeg voor een goed gesprek dus.

online redactie Libelle Daily

Je bent nu 7 jaar samen met jouw man Chris Bajema. Hij bracht 2 kinderen uit een eerder huwelijk met zich mee, Joep (11) en Teun (13). Hoe ging dat?

"Ik vind het tegenover de ex van Chris niet zo aardig om daar over te praten, omdat het háár kinderen zijn. Maar ik kan wel zeggen dat ze om de week bij ons wonen en dat dat heel goed gaat, omdat het heel leuke, zachtaardige, lieve kinderen zijn."

Chris en jij hebben samen een zoon van bijna één, Wiek. Hoe komen jullie aan die naam?

"Ik ken iemand die zo heet en vond het meteen heel leuke, vrolijke naam. We hebben toen voor de zekerheid ook nog twee normale namen bedacht. Toen Wiek werd geboren wisten we het nog steeds niet, maar toen zei Chris: 'Volgens mij heet hij gewoon Wiek, hè?' 'Ja', zei ik. Vervolgens was het wel heel raar dat de verpleegkundigen hem meteen heel veel bij zijn naam gingen noemen. 'Nou Wiek, we gaan je even wassen, nou Wiek, we gaan je even wegen.' Hè? Wat?, dachten wij, is het nu ook echt zo? En ja, dan is het dus zo."

Wat waren die andere 2 namen?

"Zeg ik niet. Je weet nooit of er nog een komt."

Wat voor moeder ben jij?
"

Lief. Warm. Knuffelig. En ook wel kordaat, zo van: 'Nou, nu is het weer over.' En wat ik ook doe, dat deed mijn moeder ook, is tellen. Dan kleed ik Wiek bijvoorbeeld aan, en dan zeg ik: hup, zo, en dat is één been, en dat is twee, en dan hup, drie, even het broekje aansjorren, snap je? En verder ben ik een enorme softie, want toen hij voor het eerst naar de crèche ging, moest ik heel erg huilen. Er zijn moeders die dat helemaal niet hebben, maar ik vond het heftig. Op zulke momenten is het fijn dat Chris dat allemaal al eens heeft meegemaakt, die kan dan zeggen dat het goed komt. Ik wéét ook wel dat het goed komt, want de kinderen van Micha Wertheim en zijn vriendin, vrienden van ons, zitten ook op die crèche."

LEES OOK: TINEKE SCHOUTEN: "TIJDENS MIJN DEPRESSIE GING IK DOOR MET WERKEN"

En Wiek had nergens last van.

"Welnee."

Wat ga je Wiek meegeven dat je zelf ook hebt meegekregen?

"Heel veel grapjes maken. Heel veel lachen. Geen ruziemaken, wij waren thuis ook erg van het harmoniemodel."

Wat ga je niet doen?

"Nou, wat ik in ieder geval niet ga doen is me helemaal gek roken, dat deden mijn ouders namelijk wel. Ze zijn inmiddels allang gestopt, hoor."

Welke eigenschappen van jezelf zie je niet graag terug in Wiek?

"Nou, het is al een stuk minder, maar vroeger kon ik behoorlijk melancholisch zijn. Ik gebruik het woord depressie niet, want dat was het niet, maar…"

Het scheelde niet veel.

"Nee."

Kreeg je er pillen voor?

"Nee, zo erg was het niet en ik zie het ook helemaal niet in Wiek terug hoor, hij is echt zo’n zonnetje. Daarbij snap ik ook wel in dat die melancholie ergens goed voor is geweest: daardoor heb ik kunnen maken wat ik heb gemaakt. En bovendien: een kind moet toch ergens doorheen, je kunt niet altijd alleen maar blij zijn."

Met het krijgen van een kind komt er een heel nieuw taaluniversum op je af. Zelf had ik daarvoor bijvoorbeeld nog nooit gehoord van de term 'onderkantje'. Wat is jou opgevallen?

"Onderkantje, echt? Die is mij bespaard gebleven, omdat ik een keizersnede kreeg. Ik had al 15 uur weeën maar de ontsluiting bleef hangen op 1 centimeter. Via 'mijn onderkantje' hebben ze een elektrode op Wieks hoofdje gezet en zagen ze dat zijn hartslag minder werd, dus toen moesten ze wel."

Vond je dat jammer?

"Ja, heel jammer. Mensen die wel vaginaal bevallen zijn kijken me vaak aan van: hoezo?, maar ik vind dat echt. Ik had namelijk een heel goede zwangerschapscursus gedaan dus ik dacht echt: oké, dit kan ik. Bovendien is het zo’n unieke ervaring, zo - sorry dat ik het zeg - óer, dat leek me heel mooi om te ervaren. Een keizersnede is dan toch een beetje een anticlimax. Tegelijkertijd ben ik natuurlijk allang blij dat het zo kon, want vroeger was ik gewoon dood geweest. O, weet je wat ik ook zulk raar taalgebruik vond? Dat als het over voeden gaat, ze ineens het woord 'komen' gebruiken. Zo van: 'Hij is vannacht maar één keer gekomen.' Ik wilde dat in het begin ook helemaal niet zeggen, maar je gaat er vanzelf in mee. En verder heb je nog die hele terminologie van tepelhoed tot toeschietreflex. En laten we de Medela Swing (borstkolf. red.) niet vergeten."

LEES OOK: ACTRICE EVA VAN DER GUCHT: "IK BEN NIET LELIJK. LELIJKE MENSEN BESTAAN NIET"

Hoe ging dat kolven in combinatie met werk?

"Nou, ik ben heel blij dat ik nu een eigen kleedkamer heb, want veel vrouwen met een kantoorbaan moeten kolven in een hok dat ook meteen bezemkast en islamitische gebedsruimte is. Maar dan nog: ik heb in geen enkel theater gehad dat ik zat te kolven en dat er níet iemand binnenkwam: 'O sorry!' Maar dat is ook weer zoiets: dat kan je ineens geen reet meer schelen."

Je lijf is niet meer van jou.

"Dat is écht zo. De lactatiekundige die gewoon aan je tiet zit: mag ik even vastpakken? Ja hoor prima, doe maar, ga je gang. Je bent allang blij dat alles het doet."

Heeft werk met de komst van Wiek een andere plek in je leven ingenomen?

"Daar had ik het laatst met Ronald Snijders (komiek, red.) over. Als je op het podium staat, denk je eigenlijk niet aan je kind, maar dan kom je thuis, en dan is dat enorme cadeau daar ineens. Dat is heel tof. Heel compleet."

Het hele interview met Paulien lees je in Libelle 17, vanaf vrijdag in de winkel.

Paulien in het kort

Paulien Cornelisse (24 februari 1976) is auteur, columnist, cabaretière en psycholoog. Samen met haar vriend Chris Bajema, die twee kinderen Joep (11) en Teun (13) heeft uit zijn vorige relatie, kreeg ze in maart 2015 zoon Wiek. Een jaar eerder worstelde Paulien nog met een voorstadium van baarmoederhalskanker, wat haar inspiratie gaf voor haar laatste cabaretprogramma. Paulien schreef 3 boeken, waarvan de eerste, Taal is zeg maar echt mijn ding platina heeft bereikt en de laatste, De verwarde cavia, nu te verkrijgen is. In 2013 won Paulien Wie is de Mol?

Interview: Eva Hoeke. Fotografie: Woestijnvis/Jan Reymen

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden