null Beeld Libelle
Beeld Libelle

column

Peter: “‘Jij bent een heel onbenullige man’, zei hij tegen me en liep weg”

Hij is acteur, cabaretier en schrijver. Maar sinds de eerste lockdown is Peter Heerschop (60) – tot zijn eigen verbazing – ook nog iets anders: een Libelle-man! En dat maakt hem een zeer geschikte columnist voor Libelle.nl.

Een agent heeft laatst een bon van €135 die hij voor een vrouw had uitgeschreven verscheurd en de vrouw gemeld dat ze mooie ogen had en een traktatie voor het netvlies was.

Dat las ik ooit ergens. Maar hoe is dit in de openbaarheid gekomen? Heeft de agent het verteld aan de pers? “Je raadt nooit wat ik gedaan heb. Ik heb de bekeuring van een lekker wijf verscheurd. Daar ga ik vanavond langs om het nog even goed te vieren. Gooi ik er een fles wijn in, mag ze erna zonder boete op het pijpje blazen.”

Denk niet dat een agent zo dom is. Nee natuurlijk niet. Totaal onmogelijk. #metoo.

Heeft de vrouw zelf er aangifte van gedaan? Is het dan “Ik doe aangifte van seksisme van een vreemde agent tegen mij zegt dat ik mooie ogen heb”?

Misschien, maar het bespaarde haar ook €135.

Wie dan?

Onbelangrijke figuren

Ik liep een keer met twee vrouwen door Groningen, ik kan niet zeggen wie het zijn omdat jullie de twee vrouwen waar ik het over heb allebei kennen. C. en M. noem ik ze even.

Dus ik loop met twee vrouwen door de hoerenbuurt van Groningen, komt er een dronken slome zwerver langs die riep: “Weet je dat jij een hele lekkere kont hebt?!”

Zegt M.: “Je moet je bek houden en even normaal doen.”

Zegt die zwerver: “Ik bedoel jou niet met je uitgezakte reet, ik heb het over die heerlijke vriendin van jou.”

Vreselijk maar vreemd genoeg heeft M. toch een week aan de grond gezeten en elke dag drie keer gevraagd aan mij of ze echt een uitgezakte reet had. En C. elke keer maar lachen...

Dus dan weet je gelijk hoe dat verhaal van die bekeuring in het nieuws is gekomen. Niet door de vrouw zelf maar door een vriendin die wel een keer gewoon die €135 had moeten betalen. Opmerkingen van verder voor jou onbelangrijke figuren kunnen zomaar hard aankomen. Ik ken dat.

Onbenullig

Ik zat een keer in de stad op een terras. Komt er ook een ‘n beetje verwarde man met weinig tanden en een oude gitaar naar me toe lopen en vraagt: “Heb jij zin om met mij muziek te gaan maken in Chicago?”

Ik zeg: “Nee, daar heb ik geen zin in.”

Hij zegt: “Dat dacht ik al, jij bent namelijk een heel onbenullige man.”

Ik zeg: “Hoezo?”

Hij zegt: “Dat zie je gelijk, hoe je uit je ogen kijkt, hoe je zit, hoe je nu tegen mij praat. Het moet voor jou allemaal zo veilig mogelijk. Je bent een onbenullige man.”

En hij loopt weg en speelt een stukje verderop het lied Nobody van Johnny Cash. En ik zie hem af en toe nog naar mij kijken. En ik denk: het klopt, ik bén een onbenullige man. Het is al jaren geleden. Maar ik denk regelmatig: hij heeft gelijk.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden