Raarste ruzies Beeld Libelle
Raarste ruziesBeeld Libelle

Raarste ruzies: “Ik heb gezegd dat ik niet op haar zelfgemaakte cadeaus zit te wachten”

Iedere week vertelt een lezeres over de raarste ruzie die ze ooit heeft gehad. Dit keer vertelt Angela (58) over haar vriendin Jolanda: “Toen ik zei dat ik haar zelfgemaakte sjaal niet mooi vond én niet wilde, schreeuwde ze dat ik ondankbaar was.”

Tara StokdijkLibelle

“Jolanda en ik zijn al meer dan 30 jaar vriendinnen. We lopen de deur niet bij elkaar plat, maar zien elkaar wel met verjaardagen en sturen een kaartje met de kerst. Laatst hebben we flinke ruzie gekregen, omdat ik eindelijk durfde te zeggen wat ik jaren geleden al had moeten zeggen: dat ik haar zelfgemaakte cadeaus niet meer wil.

Veel vrije tijd

Jolanda is altijd al van de knutselhobby's geweest. Schilderen, breien, kaarten maken: ze deed het allemaal. Toen onze kinderen klein waren, werkte ik nog een paar dagen per week. Jolanda niet, zij was altijd thuis. Ook nu werk ik nog bijna fulltime, terwijl Jolanda al gestopt is met werken. Ze heeft dus altijd meer tijd om handen gehad dan ik. Tijd die ze voor een groot deel besteed aan het knutselen van cadeaus.

Zelfgemaakte oorbellen

In al die jaren heb ik nog nooit één cadeau van Jolanda gekregen dat niet zelfgemaakt was. Van een schilderwerk tot een gekleide asbak en van handgemaakte zeepjes tot een heel lelijk vogelhuisje: elke keer ben ik weer verbaasd waar ze mee aan komt. Ook het jaar dat ik haar een dure keukenmachine voor haar verjaardag gaf, kreeg ik een paar maanden later, voor mijn 50e verjaardag, een stel zelfgemaakte oorbellen. Ik vond ze niet eens mooi!

Lullig om weg te gooien

Zelden ben ik blij met haar cadeaus. Vaak is het simpelweg niet mijn smaak. Toch vind ik het lullig om ze weg te gooien, ook omdat ik weet hoeveel werk ze erin steekt. De kerst- en verjaardagskaarten maakt ze ook ieder jaar zelf en dat kost haar een boel tijd. Niet alleen voel ik me verplicht om alles te bewaren, maar ook om haar werken op te hangen en te dragen.

Gebreide sjaal

Nu heeft Jolanda een oude liefde ontdekt: breien. Ze liet me enthousiast weten dat ze een sjaal maakt voor mij. Laatst kreeg ik een foto van de sjaal via WhatsApp. Jolanda was nog niet eens op de helft, maar ik kon nu al zien dat het totaal niet mijn smaak is. Gelijk zag er ik enorm tegenop om de sjaal van haar te krijgen, want dat betekent dat ik 'm elke keer dat ik haar zie moet dragen!

Ruzie

Voor mij was dit de laatste druppel: ik besloot haar te vertellen dat ze de sjaal aan iemand anders mocht geven. Ik liet haar eerlijk weten, via een WhatsAppje terug, dat de sjaal niet helemaal mijn smaak is. Ook vertelde ik dat ik haar zelfgemaakte cadeaus en de moeite die ze ervoor doet waardeer, maar dat ze me er niet blij mee maakt.

Niet veel later ging de telefoon over: Jolanda belde. Ze was kwaad. “Wat ben jij een ondankbaar mens”, brulde ze door de telefoon. Ik probeerde haar uit te leggen dat ik haar tijd en moeite wil besparen en dat ik me schuldig zou voelen als ik haar sjaal niet zou dragen, maar ze wilde het niet horen. Ze was te beledigd.

Geen spijt

Inmiddels is het weken later en hebben Jolanda en ik weer mondjesmaat contact. Ik weet dat ze nog steeds gekwetst is door mijn mededeling. Toch heb ik er geen spijt van. De gedachte dat ik die zelfgemaakte sjaal niet hoef te dragen, maakt alles goed.”

Jouw raarste ruzie

Heb jij ook zo’n verhaal? Vertel ons over jouw raarste ruzie door onderstaand formulier in te vullen en wie weet verschijnt het verhaal binnenkort op Libelle.nl. We vragen je om het verhaal zo uitgebreid mogelijk te vertellen. Het mag uiteraard anoniem.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden