null Beeld

PREMIUMcolumn

Racheda: “Ik zou toch een geduldige moeder worden? Niet meer schreeuwen?”

Racheda Kooijman

Ook Racheda heeft goede voornemens, een hele lijst zelfs. Maar ze besluit het op een heel andere wijze aan te pakken. Een verrassend simpele manier waarop ze hopelijk eens wél slagen...

Elk jaar weer breekt omstreeks deze tijd dat vervelende moment aan. Dat punt waarop ik pijnlijk moet toegeven dat er ook deze keer niets van mijn goede voornemens terecht is gekomen. Het voelt als een trap na. Ik begin altijd vol goede moed en overtuiging aan januari. Heb ik nét de eerste maand van het jaar overleefd, komt daarna de maand die nogal veel van je vraagt. Februari is na alle donkere dagen de verlenging die ik er niet bij kan hebben. Zeker niet als ik dan ook nog word geconfronteerd met mijn rubberen ruggengraat.

Perfectionist

Want ik ging toch minder drinken en meer sporten? Niet meer zo veel tussendoor in mijn mond proppen? Ik zou toch attenter worden? Mijn huis vaker en beter opruimen en schoonmaken? De laatste klusjes in huis afmaken? Een geduldige moeder worden? Niet meer chagrijnig in de keuken staan? Niet meer schreeuwen? Niet meer boos de deur uit lopen? Niet meer stiekem tekeningen in de papierbak gooien? Schrik je van mijn lijst? Weet dan dat een burn-out de perfectionist wel weet te temperen, maar ’m er helemaal uit krijgen, dat gaat misschien wel nooit lukken.

Mild zijn

Welnu, ik heb er iets op gevonden en het blijkt verrassend simpel te zijn. Zo simpel zelfs dat ik ervoor moest waken om mezelf niet meteen streng toe te spreken door te zeggen: had je dat niet eerder kunnen bedenken? Ik maak mijn goede voornemens niet met oudjaar, maar ik wacht even af hoe ik het er de eerste maand van het jaar vanaf breng. In februari (precies op dat inkakmoment) besluit ik pas op welke punten ik ga bijsturen. Daarin probeer ik mild en liefdevol te zijn en dat lukt soms best aardig.

Lappenmand

Mijn plannetje werkte dit jaar enorm goed. Aan de jaarlijkse oudejaarsdis met vrienden had ik geen lijstje. Sterker nog, ik zat niet aan tafel, maar lag met een flinke griep al om 22.15 uur in bed. Dus ging ik het nieuwe jaar in zonder alcohol, oliebollen en andere lekkere, maar ongezonde happen. Het duurde tot half januari voordat ik enigszins uit de lappenmand was gekropen. Toen werd mijn man ziek waardoor de verlate nieuwjaarsborrels en etentjes ook werden geschrapt. Voor ik het wist was januari om en bleek ik ’m dry te zijn doorgekomen. Bij gebrek aan kooklust stond er vaak soep op het menu. Dat verrichtte wonderen voor die paar extra kilo’s. Nu alleen nog dat sporten. En het attent zijn. En het geduldig zijn. En…

Racheda Kooijman (46) is getrouwd met Roeland en heeft twee dochters, Louise (10) en Joselien (8). Een jaar geleden was ze er veel te verlegen voor, maar nu doet ze het toch: columns schrijven voor Libelle, waarin ze geen onderwerp uit de weg gaat.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden