null Beeld

PREMIUMColumn

Racheda: “Toen mijn geliefde bij me introk, bleek hij net zo’n viezerik te zijn als ik”

Racheda Kooijman

Racheda houdt niet zo van schoonmaken, en haar man ook niet. Gelukkig hebben ze een schoonmaker.

Twee paar ogen kijken me aan alsof ze water zien branden. Ik spuit net een schoonmaakgoedje op de tafel en begin ’m af te nemen. Dan schiet er een in de lach en zegt: “Kijk Lou, mama doet de schoonmaker na”, waarna de ander een lachstuip krijgt. Ze zijn op dat moment vier en zes; dit is het moment dat me pijnlijk duidelijk wordt dat ik mijn dochters wat meer realiteitszin over het huishouden moet gaan bijbrengen. Want ik maak nooit schoon in hun bijzijn. Een keer per week komt er iemand voor het hele huis en de klusjes die wij zelf moeten doen, stel ik uit tot vlak voor het naar bed gaan. Mijn kinderen zien me echt nóóit met een vaatdoekje of een bezem.

Ik heb een grondige hekel aan schoonmaken. Ergens aan het begin van de puberteit is de onmin ontstaan. Het had alles te maken met een zieke moeder en veel moeten doen thuis. Daarnaast moest ik op school net iets te vaak geintjes aanhoren over Marokkanen en schoonmaken, naast andere opmerkingen over schapen slachten op het balkon en met je handen couscous eten. Ik ging er nooit op in, want daarmee zou ik toegeven dat ik half Marokkaans was en aangezien ik toen nog loog over mijn afkomst, was mijn weinig indruk makende antwoord altijd: “Rot op, ik ben geen Marokkaan.” Ik geloofde het bijna zelf.

Tussen mij en die pestkoppen is het nooit meer goed gekomen. Tussen mij en schoonmaken ook niet. In de huizen waarin ik alleen woonde, was mijn aanrecht hooguit één keer in de week leeg. Ik durf niet te vertellen met welke frequentie ik mijn badkamer onder handen nam. Alleen als ik bezoek verwachtte, maakte ik mijn huis schoon en omdat mijn leven zich veelal buiten de deur afspeelde, was er dus weinig noodzaak. Toen er na een paar jaar een geliefde bleef plakken die bij me introk, bleek hij net zo’n viezerik te zijn. Dat is hij tot op de dag van vandaag. Pogingen ons leven te beteren zijn tot op de dag van vandaag precies dat: pogingen.

Ik ken de tips, heb ze ook allemaal geprobeerd. Zet muziek op. Geniet van het vooruitzicht van een schoon huis. Zie het als zelfzorg. Meditatie. Beloon jezelf na afloop. Het helpt. Een heel klein beetje. Toch ben ik vaker in het bijzijn van mijn kinderen gaan poetsen. Om te voorkomen dat ze prinsessen worden die denken dat personeel normaal is en in de hoop dat ze niet zo ranzig worden als hun ouders.

Racheda (46) is getrouwd met Roeland en heeft twee dochters, Louise (10) en Joselien (8). Een jaar geleden was ze er veel te verlegen voor, maar nu doet ze het toch: columns schrijven voor Libelle, waarin ze geen onderwerp uit de weg gaat.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden