null Beeld

PREMIUMcolumn

Rachel: “Eigenlijk zijn mensen een soort wandelende composthopen”

Rachel Lancashire

Wat is het frustrerend als een dieet niet het gewenste resultaat geeft. Ook Rachel ervoer die frustratie, totdat ze haar eetpatroon aanvloog alsof ze een composthoop is.

Ik hou ontzettend veel van koolhydraten. Koolhydraten houden helaas ook ontzettend van mij: ik loop erlangs en ze zitten al op m’n dijen. Dus toen mijn broeken vorig jaar een beetje krap begonnen te zitten, nam ik een dapper besluit: brood, pasta, aardappelen, rijst en suiker gingen rigoureus in de ban. Om mijn koolhydraatloze leven toch nog een beetje leuk te houden, deed ik uitgebreid onderzoek naar lekkere dingen waar ik nog mee wegkwam. Eieren met spek scoorden een duimpje omhoog op gebrek aan koolhydraten. Hoera! En ik ontdekte een crème brûlée met kokos in plaats van suiker, dus die ging ook op het nieuwe dieetrepertoire. Wijn mocht ook, dus daar trakteerde ik mezelf dagelijks op. En worst. En paddenstoelen met veel boter. En garnalen met mayonaise. Allemaal (bijna) geen koolhydraten, maar wél vet lekker.

In één maand viel ik drie kilo af. Maar toen plateau’de mijn gewicht, en dat duurde maanden. Enorm frustrerend, want ik bleef keurig elke maaltijd de pasta en de aardappelpuree skippen en vervangen voor hompen kaas en vuisten vol nootjes. Tot mijn dochter na een terloopse blik op mijn bord opmerkte dat ik alleen maar beige en bruine dingen at, en mij een lichtje opging. Ik had namelijk ooit een lezing over composteren bijgewoond, waarbij de expert uitlegde dat het belangrijk is dat je van je composthoop een soort lasagne maakt, met afwisselend lagen droog bruin en vers groen materiaal. Dat composteert het best, zei hij.

Nu zijn mensen een soort wandelende composthopen, dus ik vermoedde dat het de moeite waard zou zijn om tussen de omeletten, biefstukken en 70% pure chocolade iets vaker een laag peultjes, sla en komkommer te leggen. Dat composteerde inderdaad beter. Dus tegen de mensen in mijn omgeving die zagen dat mijn broeken ruimer zaten en me vroegen hoe me dat was gelukt, riep ik al dijenkletsend dat ik van mijn composthoop had leren eten.

Rachel (52) is getrouwd met Richard en heeft twee kinderen, Jacob (16) en Zwaantje (15). Ze is het er nog steeds niet mee eens dat aardappels geen groenten zijn.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden