null Beeld Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

Column

Roos: “Doen we niet allemaal ons best om een beetje normaal te lijken?”

Ze heeft twee zonen, een man, een vader op leeftijd en veel vriendinnen. O ja… en zichzelf om voor te zorgen. Iedere week schrijft Roos Schlikker (46) in Libelle wat haar bezighoudt.

Soms, als ik tijdens dode uurtjes op Instagram dwaal, ben ik het zo zat. Al die positieve spreuken. “Ik heb het nog nooit geprobeerd, dus ik denk dat ik het wel kan!” roept de één. “Van proberen kun je leren!” schreeuwt de ander. “Maak alles vast met genietjes”, klinkt het vrolijk. Of: “Als je goed kijkt, kun je iedere dag iets moois zien.” Allemaal waar natuurlijk. Meestal. Vaak. Nou ja, soms. Net zoals al die hashtags als #lovemylife, #plukdedag en #dankbaar. Ik voel ze heus. Meestal. Vaak. Eh, soms.

Pretenderen

Maar het meest kan ik relateren aan de spreuk die ik deze week las: “I walk around like everything is fine, but deep down, inside my shoe, my sock is sliding off”. Het is niet poëtisch en ook niet bloemrijk of positief, maar zó waar. Doen we niet allemaal ons best om een beetje normaal te lijken? Om ons gezellig aan te kleden. Te pretenderen dat we het enorm onder controle hebben met de kinderen en dat ze elkaar heus niet voor dag en dauw al te lijf gingen met tandenborstels waardoor er meer tandpasta op de badkamervloer ligt dan in hun mondjes is geweest.

We doen alsof we helemaal prima in ons velletje zitten, terwijl we stiekem panikeren over die ene touwtjesbikini die we never nooit van z’n lang zal z’n leven aandurven uit angst voor rollade-effect. Alsof we die ene kantoorpresentatie totaal rocken, terwijl we tijdens het praten continu denken: volgens mij zweet ik heel erg, straks ziet iedereen de vlekken in mijn bloes, ik moet mijn armen stevig tegen mijn lijf geklemd houden, gun ze geen zicht op de oksels! Alsof we het gezin vanavond aan een voedzame doch lekkere maaltijd zetten, terwijl heel stiekem pizza met tomatensaus in onze ogen ook als groente telt. Alsof we twee keer per week de pannen van het dak seksen, terwijl dat er vaker niet dan wel van komt.

Kortom, we doen alsof we het volmaakt perfecte aangename leven hebben waar we altijd van droomden. Ach, stiekem hebben we dat ook best. Als je maar accepteert dat er geregeld een knoop van je bloes is, er ergens een piekermonstertje in je hoofd woont en dat in die beeldschone laarsjes eeuwig en altijd een afzakkende sok zit. En als je daar maar voor uitkomt. Zullen we met z’n allen #afzaksok trending maken?

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden