null Beeld

Column

Roos: “Dronken worden vond ik altijd stom, maar ik hou wel van een kleine roes”

Roos Schlikker

Ze heeft twee zonen, een man, een vader op leeftijd en veel vriendinnen. O ja… en zichzelf om voor te zorgen. Iedere week schrijft Roos Schlikker (46) in Libelle wat haar bezighoudt.

Er is één goed voornemen dat ik dit jaar niet hoef te maken terwijl ik met een bonkend hoofd de decembermaand van me af probeer te schudden: minder drinken. Ik drink al vijf maanden niet. Niet omdat ik alcohol opeens verfoei, het is noodgedwongen. Wie plotseling zo veel aanvallen van duizeligheidsmigraine heeft als ik, zweert een wijntje makkelijk af.

Wiebelig

Het is trouwens niet echt bewezen dat alcohol migraine triggert, maar ik slik nu zware medicijnen en dat combineert slecht met een borrel. En daarnaast: ik voel me al wiebelig genoeg. Nu zou ik graag willen schrijven dat ik het licht heb gezien. Op zich is dat ook wel een beetje zo. Ik lees enge berichten over alcohol.

Het aantal vrouwen met een verslaving neemt enorm toe. Zo’n drie procent van de sterfte aan kanker is direct te wijten aan alcohol. Onderzoekers in Groot-Brittannië beweren dat borstkanker in maar liefst 22 procent van de gevallen met alcoholgebruik te maken heeft.

Dat ene glas

Dus ja, het geeft stiekem best een goed gevoel dat ik niet drink. Toch had ik dit besluit graag op eigen kracht genomen en niet met een medische reden. Soms is het best taai. Dronken worden heb ik altijd stom gevonden, maar ik hou wel van een kleine roes. Dat ene glas, of misschien twee, om de scherpe randjes van het leven iets gladder te maken. Even niet aan staan, even niet alert, even niet zo veel voelen, even verdoofd.

Onverwerkte emoties

De laatste tijd denk ik daar vaak over na. Waarom willen we zo graag verdoven? Echt bewezen is het niet, maar er bestaat een groep artsen die meent dat klachten als migraine juist voortkomen uit onverwerkte of weggedrukte emoties. Ik kan me daar iets bij voorstellen.

Ik ben niet graag verdrietig, boos of bang. Zodra die gevoelens de kop op steken, neem ik een borrel. Of ik ga scrollen op mijn telefoon; een zak drop wegkanen; bizar hard over een dijk fietsen. Alles om maar niet stil te staan bij het opstuivende zand dat wervelt in mijn binnenste.

Goed voornemen

Inmiddels heb ik de drank verlaten, maar scrollen, snoepen en bovenmatig sporten doe ik wel. Ik zoek nog steeds een uitweg. Dus is er toch een goed voornemen: ik ga eens moedig zijn. Ik zit stil en kijk naar alles wat zich in mij aandient. Net zo lang tot het zand gaat liggen.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden