Roos Beeld Petronellanitta
RoosBeeld Petronellanitta

Column

Roos: “Ik doe mijn best, maar zo nu en dan weet ik even niet meer waar alle LHBTI-letters voor staan”

Ze heeft twee zonen, een man, een vader op leeftijd en veel vriendinnen. O ja… en zichzelf om voor te zorgen. Iedere week schrijft Roos Schlikker (46) in Libelle wat haar bezighoudt.

“Mam, weet jij wat panseksueel is? Ik hoorde laatst iemand zeggen dat ze dat is.” Ik moet even nadenken. Je hebt homoseksueel, bi, hetero. Maar pan? Miró legt het me keurig uit: dan word je op mensen verliefd ongeacht hun seksualiteit. “Maar dat is toch bi?” vraag ik. We zoeken het op en panseksueel betekent dat je op mensen valt, dus ook op degenen die zich niet in het hokje man of vrouw thuis voelen.

Niet nieuw

Soms duizelt het me. Ik doe mijn best, maar zo nu en dan weet ik even niet meer waar alle LHBTI-letters voor staan. Toch hoor je mij niet mopperen, zoals mensen soms doen wanneer het gaat over al deze ‘nieuwe’ vormen van identiteit en seksualiteit. Want ze zijn natuurlijk helemaal niet nieuw. We zijn alleen nogal laat begonnen met juiste benamingen geven.

Dat mogen we onszelf als maatschappij aanrekenen. Want ook al denken we dat we in 2021 vrijgevochten zijn, talloze mensen leven in veel te benauwde hokjes. Laatst maakte Carl Nassib bekend dat hij homoseksueel is. Hij is de eerste American footballspeler uit de nationale competitie die uit de kast komt. De éérste!

Verdrietig

In een Instagramfilmpje zei hij er voor de zekerheid nog bij dat hij erg op zijn privacy gesteld is en dit niet vertelt om aandacht te trekken. Ik was ontroerd door zijn openheid, maar tegelijkertijd werd ik er verdrietig van. Want hoe lang heeft hij niet zijn mond gehouden? En hoeveel anderen zijn er die noodgedwongen zwijgen? Over wie ze zijn? In welke categorie ze zich prettig voelen, of misschien wel in geen categorie?

En ja, ook ik heb me weleens vergist toen ik in een gesprek refereerde aan een non-binair persoon, iemand dus die zich niet thuis voelt in de hokjes man of vrouw. Ik noemde diegene per ongeluk ‘zij’ terwijl de wens vaak is om ‘hen’ als voornaamwoord te gebruiken. Onhandig van mij, maar ook begrijpelijk. Het is soms even wennen.

Tegelijkertijd vind ik het enorm belangrijk dat we ons best doen. Al sinds de kinderen heel klein zijn vertel ik ze: “We zijn allemaal anders gebakken. En dat is prachtig.” Dat vind ik ook. Dus probeer ik bij te leren, nieuwsgierig te zijn en open te staan. Ik vind dat we dat allemaal moeten doen. We zijn het verplicht aan iedereen die zo lang niet heeft mogen zijn wie hij, zij of hen is.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden