Roos Schlikker Beeld Petronellanitta
Roos SchlikkerBeeld Petronellanitta

PREMIUMColumn

Roos Schlikker: “De ‘downward facing dog’ zonder kleren hoef ik niet van iedereen te zien”

Roos Schlikkers

Roos Schlikker (45) heeft twee zonen, een man, een vader op leeftijd en veel vriendinnen. O ja… en zichzelf om voor te zorgen. Iedere week schrijft ze in Libelle wat haar bezighoudt.

Al meer dan negen maanden ligt-ie naar me te staren. Een saunabon die ik vanwege corona al die tijd niet kon gebruiken. Zo jammer, want ik ben dol op baden en dompelen. Dit in tegenstelling tot een kennis, die ooit poedeltjenaakt door een prachtig kuuroord stiefelde toen ze opeens oog in oog stond met haar baas. In een reflex dook ze naar de grond om vervolgens achteruit tijgerend langs een muurtje de weg naar de uitgang te vinden. Tot zover de ontspanning.

Yoga-oefeningen

Zelf ben ik vrij makkelijk met naakt, met mijn eigen naakt althans. Dat van een ander is soms lastiger. Zo zal ik nooit de keer vergeten dat ik met een vriendin een zweethut bezocht, waar een vrouw op een houten bankje uitgebreid yoga-oefeningen zat te doen. Ik ben heel ruimdenkend, maar de downward facing dog zonder kleren hoef ik niet van iedereen te zien.

Didgeridoo

Het lastige met sauna’s is dat ze alleen relaxed zijn als je je niet al te veel bewust bent van anderen én als je niet de pech hebt alleen bloedserieuze mensen te treffen. Ook moet je een beetje tegen zweefmuziek kunnen. Op de net genoemde yogadag klonk de hele tijd didgeridoomuziek. Helaas vind ik dat de didgeridoo – naast de doedelzak – het meest irritante geluid voortbrengt dat ik kan bedenken. Wauwauwau…

Ademhalingsoefeningen

Het enige wat hielp was een duik in het koudwaterbad, alwaar ik onmiddellijk werd geconfronteerd met de pielemoos van een kerel die het enorm met zichzelf had getroffen. In opperste ernst tuurde hij uit over het water. Zijn zaakje bungelde loom onder zijn buik. De man deed enkele ademhalingsoefeningen die ik Wim Hof alias The Iceman ook weleens op tv had zien doen. ‘Niet op letten, Roos’, gromde ik tegen mezelf. ‘Doe volwassen.’

Koprol

Mijn vriendin grijnsde en de didgeridoo knauwde maar door. Enkele bezwete bezoekers zaten in opperste concentratie in een hoekje te mediteren, gepraat werd er slechts op fluisterniveau en dan nog heel weinig. Plotseling fluisterde mijn vriendin: “Hé kijk! Ik kan een koprol!” Twee enorme witte billen rezen op uit het water. Ikzelf bleek de handstand nog te kunnen. Schaterend deden we kunstjes, tot de Wim Hof-man kwaad siste: “Het is hier geen speelkwartier!” Hij had natuurlijk gelijk, maar man wat was ik van dit saunabezoek opgeknapt. Ik kan niet wachten tot ik eindelijk mijn bon kan inwisselen en een driedubbele dompelbadkoprol maak.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden