Roos Beeld Petronellanitta
RoosBeeld Petronellanitta

Column

Roos: “Vriendinnen mogen elkaar kritiek geven, maar nooit verraden”

Ze heeft twee zonen, een man, een vader op leeftijd en veel vriendinnen. O ja… en zichzelf om voor te zorgen. Iedere week schrijft Roos Schlikker (46) in Libelle wat haar bezighoudt.

Het meisje staat bedremmeld op de stoep van de supermarkt. Ik schat haar een jaar of zestien. Haar vriendin, blonde hoge paardenstaart, schatert het uit. “Wahahahaha! Je liet dat pak melk gewoon vallen! Midden in de winkel. Awkward! Haha!” Het eerste meisje bijt op haar lip, schaamtetranen wellen op. En die andere griet maar lachen.

Elleboogvriendin

Natuurlijk, er zijn ergere dingen, maar ik snap waarom het kind zo van streek is. Ze heeft last van een elleboogvriendin. De meesten van ons kennen haar wel. Zij is die vriendin die in eerste instantie zo hartelijk en complimenteus lijkt. Vooral als jullie in gezelschap zijn, prijst ze jou de hemel in. Of is het eigenlijk het graf? Want ze is in staat een belediging uitmuntend te verpakken als compliment.

Zo kan ze tijdens een feestje, als jij net een hap van die mokkapunt neemt, iets te hard zeggen: “Wat zie jij er de laatste tijd gezond uit!” Om vervolgens haar blik schalks naar je heupen te laten glijden. Het is ook mogelijk dat jullie naast vriendinnen collega’s zijn. Als jij tijdens de vergadering een goed idee hebt geopperd, knijpt zij je na afloop en plein public in beide wangen en kirt: “Wat schattig, je bloost helemaal. Vond je het zo spannend?”

Lullig daglicht

Zeg maar dag tegen je powervrouwreputatie. Elleboogvriendinnen zijn er meesteressen in om jou op de voorgrond te plaatsen, zogenaamd met leuk bedoelde opmerkingen waarmee ze je stiekem in een lullig daglicht stellen.

Ik heb er een paar versleten. Vrouwen die ik mijn vriendin noemde, maar die ik stiekem niet helemaal vertrouwde. Pas toen ik oud genoeg was om me te realiseren dat dat wantrouwen een goede graadmeter is van de vriendschap en je je dus nooit in die ander moet verliezen, werd ik selectief. Ik wil niet op mijn hoede zijn bij mijn vriendinnen. Ik wil dat ze zo nodig kritiek leveren, dat ze niet bang zijn een weerwoord te geven, dat ik met ze kan discussiëren, maar dat ze me nooit zullen verraden. Net als ik dat niet zal doen.

“Je verdient beter”, zou ik het supermarktmeisje willen toefluisteren. “Dit is geen vriendschap, dit is venijn.” Maar de hoge paardenstaart rijdt al schaterend weg. En het meiske? Zij racet er achteraan. “Wacht op mij!” De vriendin wacht niet. Uiteraard. Ik hoop dat het meisje zich snel genoeg realiseert dat een elleboogvriendin nooit een troostende arm om je schouder zal leggen.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden