null Beeld Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

Column

Roos: “Wie te hard haar kalmte zoekt, vindt alleen maar meer onrust”

Ze heeft twee zonen, een man, een vader op leeftijd en veel vriendinnen. O ja… en zichzelf om voor te zorgen. Iedere week schrijft Roos Schlikker (46) in Libelle wat haar bezighoudt.

Ik weet dat ik moet slapen. Van al die nachten wakker knap ik niet op. Ik heb een te vol hoofd en te weinig kalmte. Mijn hele leven heb ik daar in fases last van. Het slapen wordt onrustig, het draaien gaat maar door. Mijn lijf wiebelt, mijn kop maalt en elke nacht wordt het erger. Want als ik ’s nachts te weinig herstel, word ik net iets te gevoelig, iets te ernstig. Net iets te veel.

Ik wil mijn eigen rust vinden

Ik weet dat ik moet slapen. Toch blijf ik zitten achter mijn beeldscherm. Ik draai muziekjes, schrijf wat gedachten van me af, maar het zijn onscherpe teksten; net iets te diffuus. Net niet het juiste woord. Net iets te veel. Ik weet dat ik moet slapen. Ik heb al zo vaak van alles geprobeerd. Bachbloesemdruppeltjes, valeriaanextract, warme melk, terwijl ik geen melk lust. Laatst raadde mijn vader me CBD-olie aan. Even dacht ik dat hij terug was geparachuteerd naar de jaren zeventig, de tijd van stickies en hashpijpen. Maar van CBD word je niet high en je slaapt er inderdaad behoorlijk goed van. Maar toch. Ik wil het zelf doen. Ik wil mijn eigen rust weer vinden.

Ik weet dat ik moet slapen. Maar ik bega de fout door mijn fotoarchief te graven. Ik zie mijn kinderen, baby’s nog, ik zie ze groeien. Ik zie François, mijn vader en mij, elk jaar wat lijntjes meer. Ik zie het grijs onze slapen besneeuwen, ik zie hoe de tijd haar slag slaat. En ik glimlach om mijn kleine grote leven, want het is net iets te hevig. Net iets te onbehouwen. Net iets te veel.

Ik blijf waker. Nog even

Is dat waarom ik zo nu en dan in fases wakker lig? Omdat ik alles wil proeven, de beker helemaal leegdrink, omdat ik mijn paps vaak heb horen zeggen: “Roos, in bed gaan de meeste mensen dood.” Levensgretigheid, dat is wat we allebei hebben en dat houdt ons in beweging. Misschien iets te enthousiast. Maar wie te hard haar kalmte zoekt, vindt alleen maar meer onrust. Als zand dat tussen je handen verdwijnt wanneer je er stevig in knijpt. Rustig laten liggen is stukken beter. Dus draai ik nog een liedje. “I’ll see you in my dreams”, zingt Bruce Springsteen. Ik weet dat ik moet slapen, maar ik blijf wakker. Nog even. Zodat ik alle noten heb gehoord.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden