Samantha (39) was getrouwd met een narcist: “De hel waarin ik leefde, is nog lang niet over” Beeld Getty Images/iStockphoto
Samantha (39) was getrouwd met een narcist: “De hel waarin ik leefde, is nog lang niet over”Beeld Getty Images/iStockphoto

Samantha (39) was getrouwd met een narcist: “De hel waarin ik leefde, is nog lang niet over”

Samantha* (39) werd jarenlang door haar man Alek* gekleineerd en bedrogen. Zes jaar nadat ze bij hem weg vluchtte, begint ze eindelijk minder bang te worden, maar het schuldgevoel blijft. Net als de enorme geldschuld, die ze onmogelijk kan aflossen.

Deborah LigtenbergGetty Images/iStockphoto

“‘Mam, kom je me nú halen?’ Mijn stem trilde en de angst gierde door mijn lijf, maar het was genoeg, ik kón niet meer. Zes jaar lang was ik in de ban van een man die me kleineerde, bedreigde, isoleerde en die alles bij elkaar loog. Dat ik op Aleks computer walgelijke pornoplaatjes vond, was de druppel. Ik wilde geen minuut langer bij deze man en zijn verborgen leven blijven. Na mijn telefoontje haalde mijn moeder mijn zoon van school, mijn vader pikte mij en mijn dochter op. Ik griste wat spullen bij elkaar en tien minuten later waren we weg. Ontsnapt uit een nachtmerrie die, zo bleek later, nog lang niet afgelopen was.

Hij loog dat hij onvruchtbaar was

Het was niet altijd slecht. Ik was 27 en alleenstaande moeder van een zoontje van drie, Delano. De eerste anderhalf jaar van onze relatie was het rozengeur en maneschijn. Alek was directeur van het bedrijf waar ik als receptioniste werkte en deed er alles aan om me in te palmen. Hij gaf me het gevoel dat ik de liefste en de mooiste was. Hij zorgde voor ons, was het anker waaraan ik me vastgreep.

We gingen al heel snel samenwonen. Alek zei dat hij onvruchtbaar was, maar ik raakte toch zwanger. ‘Ik heb me zeker vergist’, zei hij. Achteraf denk ik dat hij me met deze zwangerschap aan zich wilde binden. Na de geboorte van Lianne veranderde Alek totaal. Hij zegde zijn baan op en begon voor zichzelf, waardoor hij heel veel thuis was. Hij was verbaal heel sterk en maakte me piepklein. We communiceerden niet meer, hij commandeerde. Met zijn gezicht één millimeter van het mijne, droeg hij me dingen op. Als ik niet luisterde, sloeg hij de boel kort en klein. Hij sloeg mij nooit, zo slim was hij wel. Dan had ik bewijs dat hij mij mishandelde, nu kon ik niets beginnen.

Zoveel agressie, boosheid en manipulatie

Hij was heel fel tegen mijn zoon. Als Delano uit school kwam en een verkeerd woord zei, werd hij naar buiten gestuurd; hij moest dan de straat uitlopen en terugkomen om opnieuw binnen te komen. Lianne was Aleks oogappeltje. Met zijn grote ego stond Alek aan de top, Lianne daar vlak onder en de rest van de mensheid kwam er ver achteraan. Als ik had gekookt, gingen Lianne en hij eerst aan tafel en moesten Delano en ik in de kamer wachten tot ze klaar waren. Daarna mochten wij gaan eten.

Er was zoveel agressie, boosheid en manipulatie, er waren zo veel regels, dat ik niet meer voor mezelf kon denken. Bij alles wat ik deed, dacht ik: doe ik het goed? Ik was bang dat hij mij, Delano of mijn familie iets zou aandoen. Daar dreigde hij ook mee. Ik mocht mijn familie niet meer zien, maar ik had stiekem sms-contact met ze. Toen hij dat ontdekte, vernielde hij tijdens een woedeaanval de keuken.

Zes weken ondergedoken

Ik vraag me nog vaak af waarom ik zo lang wachtte voordat ik vertrok. Het antwoord is dat ik dacht dat ik daarmee mijn kinderen beschermde. Ik was te bang dat hij wraak zou nemen en hen, mij of mijn familie iets zou aandoen. Nadat ik eindelijk was gevlucht, stuurde hij de eerste dagen non-stop sms’jes: ‘Waar ben je? Ik maak je af. Ik zal je vinden. Ik krijg je wel. Je zult nooit meer rustig slapen’. Ik deed meldingen bij de politie, maar zolang er niets concreets gebeurt, kunnen zij niets doen.

De kinderen en ik zaten zes weken ondergedoken, voordat er weer voorzichtig contact kwam. In het begin was hij aardig, maar toen hij me weer begon te domineren, heb ik hem de deur uit gezet. En hij ging. Hij ging! Ik was zó opgelucht. Totdat ik twee weken later merkte dat hij van de aardbodem was verdwenen en ons gezamenlijke huis helemaal had leeggehaald. Alle niet-betaalde rekeningen, aanmaningen en dwangbevelen had hij over de benedenverdieping verspreid. Toen ik dat zag, wist ik dat ik met een zieke geest te maken had. En dat de hel waarin ik leefde, nog lang niet over was.

Vervalste handtekening

Zes ton schuld liet Alek achter. Daarvan is vier ton kwijtgescholden. De overige twee staan op mijn naam, omdat we in gemeenschap van goederen getrouwd waren. Ik ontdekte dat hij bij postorderbedrijven spullen bestelde op mijn naam. Bij het afsluiten van leningen vervalste hij mijn handtekening, maar dat valt moeilijk aan te tonen. Het spaargeld van de kinderen drukte hij ook achterover. Recent heb ik hem getraceerd. Hij woont in Bulgarije met een nieuwe vrouw en twee kinderen. Hij is twee nieuwe bedrijven begonnen.

Helaas zijn er met Bulgarije geen verdragen. Dat móet hij geweten hebben toen hij vertrok. Hij komt er dus gewoon mee weg en ik zit met de ellende. Ik heb hem per mail gevraagd of hij de schulden wilde aflossen, maar hij antwoordde dat ik hem zelf had weggestuurd. De consequenties moest ik dan ook maar dragen. Dat doet zo veel pijn. Hij maakte er een grote bende van en ik moet die opruimen.

Vertrouwen in mensen is weg

Ik was zes jaar met die man samen, maar behalve zijn naam weet ik niets van hem. Het is één grote luchtbel. Ik heb een enorm schuldgevoel ten opzichte van mijn kinderen. Met Delano gaat het gelukkig goed, maar met Lianne niet zo. Ze is bang dat ik ook zomaar verdwijn. Ze voelt dat ik ongelukkig ben. Dat wil ik graag veranderen, maar mijn vertrouwen in mensen is weg. Ik ben mijn jeugdliefde weer tegengekomen, maar een relatie is heel moeilijk. Dat ligt aan mij. Mijn gevoel is op non-actief gezet, ik ben mezelf kwijt.

Tot voor kort was ik nog erg bang voor mijn ex, maar dat ebt weg. Ik wil niet leven in angst, want zo hoort het leven niet te zijn. Daarom wil ik niet meer terugkijken. Vooruitkijken doe ik ook niet, want dan zie ik de schuld die ik onmogelijk kan aflossen. Ik leef in het nú en geniet van mijn kinderen. Als hij voor de deur staat, ben ik er klaar voor. Ik kruip niet weg. Dat is hij niet waard. Dat is geen enkele man waard.”

*Om privacyredenen zijn de namen veranderd.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden