null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Sandra (30) was slachtoffer van de toeslagenaffaire: "Hoezo was ik een fraudeur?”

Een deel van de gedupeerden van de toeslagenaffaire vertrok naar het buitenland omdat ze werden opgejaagd door de Belastingdienst. Sandra is er een van. “Ik was altijd trots op het feit dat ik in Nederland geboren ben, nu wil ik nooit meer terug.”

“De ellende begon in 2012. Ik was 22 jaar en moeder van twee jonge kinderen. Omdat ik een HBO-studie volgde, gingen mijn kinderen naar de opvang. Tot ik gebeld werd dat ze de toeslag die maand niet hadden ontvangen. Mijn toeslag ging rechtstreeks van de Belastingdienst naar de kinderopvang, de eigen bijdrage maakte ik zelf over. Volgens de Belastingdienst klopte er iets niet en ik moest bewijsstukken opsturen. Ik had geen idee wat er aan de hand was, maar duidelijk was dat ik voorlopig geen kinderopvang meer zou krijgen. Het zelf betalen was onmogelijk met alleen een studiefinanciering dus ik heb per direct het contract stopgezet.”

20.000 euro schuld

“Uiteraard had dit gevolgen voor mijn studie. Zonder kinderopvang kon ik geen colleges volgen, dus ik ben gestopt. Een beetje met het idee dat het allemaal wel goed zou komen en ik mijn studie later weer kon oppakken. Maar het kwam niet goed. Ik kreeg brieven van de Belastingdienst dat ik van 2012 en 2013 bewijsstukken moest overhandigen. Ik had geen idee waarom. Tot drie keer toe leverde ik een boekwerk van zestig pagina’s aan bewijsstukken (facturen, rekeningafschriften, contracten) aan bij de Belastingdienst. Steeds weer kreeg ik te horen dat ze niks hadden ontvangen. Tot ik een brief kreeg waarin stond dat ik alle kosten voor de kinderopvang moest terugbetalen: 20.000 euro.”

Bestempeld als fraudeur

“Ik heb alles gedaan wat in mijn macht lag om te bewijzen dat ik geen fraudeur was. Honderden keren heb ik gebeld, bezwaar gemaakt, brieven gestuurd… Maar ik liep tegen een muur op. Ik had het gevoel dat ik tegenover een titaan stond. Op een gegeven moment gaf ik het op, er was geen beginnen aan. De 20.000 euro moest ik in 24 maanden terugbetalen. Ik wist dat me dat nooit zou lukken als 22-jarige zonder diploma. Kinderopvangtoeslag kreeg ik niet meer, dus mijn kinderen konden niet naar de opvang. Ik zou in de bijstand terechtkomen en uiteindelijk zou de Belastingdienst beslag leggen op alles wat ik had.”

Uitzichtloos

“Op dat moment had ik een prille relatie met een man uit België. Ik legde hem mijn situatie uit en hij zei: ‘Kom bij mij wonen. Dan betaal je de schuld in je eigen tempo af en kun je werken omdat je hier kinderopvang krijgt’. Ik greep zijn aanbod met beide handen aan, mijn situatie was immers uitzichtloos. Ik zat als een rat in de val en had geen toekomst meer in Nederland. Dat brak mijn hart. Ik ben een Nederlandse met een dubbele nationaliteit, mijn vader is Nederlands, mijn moeder Thais, en ik was altijd heel blij dat ik in Nederland geboren ben. Ik wílde helemaal niet naar België.”

Schaamte

“Toch ben ik zo blij dat hij, inmiddels mijn man, me wél geloofde en me deze kans bood. Mijn ouders deden dat namelijk niet. Zij zeiden: ‘Het is de Belastingdienst, die heeft gelijk.’ Ik heb het verder aan niemand verteld. Ik schaamde me kapot. Ik was 22 jaar, had een schuld van 20.000 euro en was volgens de Belastingdienst een fraudeur.”

Gedupeerde van de toeslagenaffaire

“Ik heb een leven opgebouwd in België en betaal alles netjes en op tijd, maar ben nog altijd mijn ‘schuld’ aan het aflossen. Zo heeft de Belastingdienst beslag gelegd op de kinderbijslag en kan ik door de BKR-registratie geen lening aanvragen of hypotheek krijgen. Vorig jaar augustus heb ik me aangemeld als gedupeerde van de toeslagenaffaire. Toen de eerste verhalen naar buiten kwamen van ouders die gedupeerd waren dacht ik: ‘dit is mijn verhaal, volgens mij hoor ik hierbij’. Zelfs mijn vader, die me destijds niet geloofde, wees me erop dat ik me als gedupeerde moest aanmelden voor de compensatieregeling. Ik zat bij de eerste 7000 aanmeldingen, inmiddels zijn dat er zo’n 26.000.”

Mijn dubbele nationaliteit

“Terug naar Nederland ga ik nooit meer; ik heb geen vertrouwen meer in de overheid. Ze hadden me moeten beschermen in plaats van achter me aangaan alsof ik een fraudeur was. Ik voel me zó benadeeld. Waarom zijn ze in hemelsnaam een onderzoek naar me gestart? Er was totáál geen aanleiding voor. De enige reden die ik kan bedenken is mijn dubbele nationaliteit én de dubbele nationaliteit van de vader van mijn kinderen en dat doet zo’n pijn. Natuurlijk wil ik financiële compensatie voor de ‘schuld’ die ik onterecht heb moeten betalen, maar het belangrijkste vind ik erkenning voor het feit dat ik geen fraudeur ben. Ik wil verder met mijn leven, zonder mijn naam op een zwarte lijst van wanbetalers.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Tekst: Annemieke Riesebos

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden