brief aan mijn moeder

Sandra (48): “Ik weet dat je me niet wilde kwetsen, maar tussen denken en voelen zit een groot gat”

null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

De moeder van Sandra (48) emigreerde naar Nicaragua. Of ze nu wil of niet, ze voelt zich toch in de steek gelaten.

Lieve mama,

Ik hoop dat het goed met je gaat daar aan de andere kant van de wereld. Dat jij en papa kunnen genieten van het mooie weer, de natuur en van de kleinkinderen. Je weet dat ik het er moeilijk mee heb dat jullie naar Nicaragua zijn verhuisd. Eigenlijk voel ik me behoorlijk in de steek gelaten, moest je echt zo ver weg gaan? Ik weet dat het nooit jouw bedoeling is geweest mij te kwetsen, maar tussen denken en voelen zit best een groot gat.

null Beeld

Jullie wonen nu bij je jongste kind Guido in de buurt, die naar Nicaragua ging om Spaans te leren en er voor een meisje is blijven plakken. Zij had al twee kinderen, samen kregen ze er nog twee. Ik weet hoe je ervan geniet om bij die kleintjes te zijn en voor ze te zorgen. Papa en jij gingen al best vaak naar Guido en bleven maanden in Nicaragua. De verrassing was dan ook niet zo groot toen je aankondigde dat jullie je er definitief gingen settelen. Voor mij voelde het alsof je mijn broertje boven mij verkoos. Ook al ben ik nu al lang volwassen, met zelf twee volwassen kinderen, toch raakt het me opnieuw. Ik heb in mijn leven vaak het gevoel gehad dat Guido door jullie werd voorgetrokken. Ik moest op de middelbare school altijd achttien kilometer naar school fietsen, door weer en wind, terwijl Guido meestal met de auto naar school werd gebracht, vier kilometer verderop. Ik had lang niet zo veel aandacht nodig als mijn twee broertjes, want ik redde me wel. Nou ja, zo leek het. Ik zat ook niet lekker in mijn vel als puber en was hartstikke onzeker. Natuurlijk had jouw beschermingsdrang ten opzichte van Guido te maken met Eva, de baby die overleed aan wiegendood toen ik vijf was. Guido kwam daarna en hij is altijd een beetje jouw baby gebleven, toch mam?

Als ik nu zie hoeveel je voor hem doet, voor zijn kinderen zorgen, maar ook het huishouden voor je rekening neemt, vind ik dat best even slikken. Niet dat je niet veel voor mij hebt gedaan. Mijn zoons en ik waren altijd welkom bij jullie, zelfs om voor korte of langere tijd bij jullie in te wonen. Daar ben ik nog steeds dankbaar voor. Maar ik zie ook dat je daar veel cadeautjes voor de kleinkinderen koopt, terwijl je een treinkaartje naar Groningen om mij te bezoeken te duur vond, toen jullie nog in Nederland zaten. Je weet ook dat ik totaal niet van vliegen houd, dus jullie daar opzoeken is voor mij weer niet zo makkelijk.

Hoewel ik oprecht vind dat ik een warme, liefdevolle jeugd heb gehad, heb ik toch ook altijd het gevoel gehad dat er iets tussen ons in stond. Ik wist alleen nooit precies wat. Sinds ik me heb verdiept in de geboortepsychologie heb ik wat duidelijker waar dat door komt: ik was veel te klein bij mijn geboorte en moest in de couveuse. De eerste vijf dagen van mijn leven heb je mij zelfs niet kunnen zien. Er is toen iets mis gegaan met de hechting, daar ben ik inmiddels van overtuigd. Hoe kan het anders dat ik mij zo ellendig en onzeker voelde, en moeite had met vrienden maken en relaties aangaan? Toch hebben we soms goede gesprekken over het verleden. Dat je daarvoor openstaat, vind ik bewonderenswaardig. Ik vind het heel fijn dat ik nu met jou over dit soort dingen kan praten, mam. Skypen vind ik nog steeds lastig. Je voelt dan zo ver weg als ik je daar in die andere omgeving zie. Gewoon bellen of whatsappen kan ik beter aan.

Wat ik je wil laten weten is dat ik ook wel weer blij ben dat je daar gelukkig bent. Je hebt ook altijd achter míjn keuzes in het leven gestaan – bijvoorbeeld toen ik er op mijn zeventiende voor koos om een kind te krijgen in plaats van te gaan studeren – en daarom respecteer ik nu ook jouw keuze voor Nicaragua. Ik hoop alleen dat jullie toch nog af en toe naar Nederland komen. Ik wacht op je.

Kus, Sandra

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden