Selma (64) in ‘Waarom heb ik toen niets gezegd?’: “Mijn huisarts kwam naakt bij me in bed liggen”

PREMIUMWaarom heb ik toen niets gezegd?

Selma (64): “Mijn huisarts kwam naakt bij me in bed liggen”

Selma (64) in ‘Waarom heb ik toen niets gezegd?’: “Mijn huisarts kwam naakt bij me in bed liggen”Beeld Libelle

Soms is een situatie zo bizar, ongewenst of ongemakkelijk, dat we met onze mond vol tanden staan en niet weten hoe we moeten reageren. Iedere week vertelt een lezeres in ‘Waarom heb ik toen niets gezegd?’ over zo’n voorval. Deze week Selma (64), wier huisarts op haar 25e misbruik van haar maakte.

Eva BredaLibelle

“Huilend toets ik het telefoonnummer van mijn huisarts in. Ik moet de onderzoeksresultaten van het AMC met iemand delen, anders maak ik mezelf gek. ‘Het is baarmoederhalskanker’, vertel ik mijn huisarts snikkend. ‘Een voorstadium.’ Ik raak in paniek bij het idee. Ik ben pas 25, ik heb een dochter van 9 maanden. Hoe ga ik dit doen? Ik kan nog niet dood! Gelukkig reageert de huisarts begripvol en steunend. ‘Zal ik na mijn spreekuur anders even langskomen?’ vraagt hij meelevend. ‘Je kunt volgens mij wel een schouder gebruiken.’ Zijn vraag verrast me, maar sinds mijn vader op sterven ligt, wil ik mijn moeder hiermee niet belasten. Met mijn hoofd vol watten, komt het niet eens in me op dat mijn arts dubbele bedoelingen heeft.

Ik kende mijn nieuwe huisarts net

Als ik nu weer aan die avond denk, krijg ik nog steeds een naar gevoel. Ik was een alleenstaande moeder, pas 25 jaar, onlangs verhuisd en kende mijn nieuwe huisarts pas net. Bij het kennismakingsgesprek vertelde hij dat hij een vrouw en jonge kinderen had. Misschien dat ik daarom niets zocht achter zijn voorstel om langs te komen. Misschien was het omdat hij een paar weken eerder zeer professioneel een uitstrijkje bij me had gemaakt omdat ik buikklachten had. Misschien simpelweg omdat hij arts was, mijn medische vertrouwenspersoon, een professional.

Hij aaide met zijn hand door mijn haar

Een paar uur na zijn telefoontje zat hij naast me op de bank. Ik zie hem nog zo voor me. Hij was tien jaar ouder dan ik, iets langer, had rossig haar en met zijn blauwe ogen keek hij me meelevend aan. Op tafel stond Chinees eten, dat hij had meegenomen. Terwijl ik snikkend vertelde wat het behandelplan zou worden, aaide hij troostend door mijn haren. Absurd, vind ik dat nu. Maar ik was jong, in paniek en zó moe dat ik niet doorhad hoe vreemd de situatie was. Zelfs niet toen hij voorstelde dat ik zou gaan slapen en dat hij wel even zou wachten tot ik in slaap was gevallen.

Hij kroop poedelnaakt bij mij in bed

Hij liep mee naar boven om me in de gaten te houden. Maar eenmaal in de slaapkamer begon hij zich uit te kleden. Poedelnaakt ging hij naast me liggen in bed. Wat is dit?, flitste het door mijn hoofd. Maar ik was apathisch. Ik kon geen woord uitbrengen. Ik weet alleen nog dat ik me niet prettig voelde toen hij op me kroop. Dat hij me vroeg waarom ik zo verkrampte toen hij in me kwam. Later, na de seks, herinner ik me dat hij op de bedrand naar zijn vrouw belde en zei dat hij later thuis zou komen vanwege een huisbezoek. Daarna viel ik in een diepe slaap.

Niemand zal je geloven...

De volgende dag werd ik met een enorme kater wakker. Niet door de drank - ik had geen druppel op - maar door alles wat er was gebeurd. Mijn ziekte, de huisarts... Ik voelde me schuldig. Tegenover zijn vrouw, tegenover mezelf. Hoe had ik het zover laten komen? Ik durfde er tegen niemand iets over te zeggen. Wie zou geloven dat mijn huisarts tegen mijn zin seks met me had gehad? Ik had hem toch zelf tot in de slaapkamer laten komen?

Wel was ik resoluut: dit zou nooit meer gebeuren. Toen de huisarts die avond belde met het voorstel om weer langs te komen, zei ik hem dat ik dat niet wilde. ‘Praat er dan maar met niemand over’, zei hij. ‘Niemand gelooft je toch.’ Ik stapte direct over van huisarts. Het behandelplan werd in werking gezet met godzijdank een goede afloop. Maar die avond met de huisarts bleef me altijd bij. Ik probeerde het weg te stoppen, maar de schaamte ging nooit weg.

Grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik

Tot begin dit jaar de toestanden bij The voice naar buiten kwamen. Grensoverschrijdend gedrag, machtsmisbruik... Ineens voelde ik de boosheid die ik vroeger niet kon voelen. Hoe durfde deze arts misbruik te maken van mijn zwakke moment? Ik vertrouwde hem. Bij hoe veel vrouwen had hij dit kunstje geflikt? Ik had hem zo graag al mijn vragen willen stellen, maar ik kon hem online nergens meer vinden.

In veertig jaar is er niks veranderd

Het is inmiddels bijna 40 jaar geleden, maar grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik zijn nog altijd aan de orde van de dag. Het maakt me boos. Er lopen zo veel slachtoffers rond die niet worden geloofd omdat hun daders hoge functies hebben. Ik wil al die mensen aanmoedigen om hun verhaal toch te doen. Samen staan we sterk, het was niet onze schuld. Door dat inzicht sta ik een stuk sterker in mijn schoenen. Ik vertrouw op mijn onderbuikgevoel. En als de huisarts nu langs zou willen komen om me te troosten? Mij niet bellen! Al loop ik in mijn blote kont, dan nog geeft dat niemand het recht mij aan te raken.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden