PREMIUMInterview

Soundos & moeder Rhimou: “Wij zijn vaak die vreemde eend in de bijt”

null Beeld Ellen van Bennekom
Beeld Ellen van Bennekom

Zet Soundos El Ahmadi (39) en haar moeder Rhimou (64) bij elkaar en je bent verzekerd van levenslessen, kussen en veel grappen.

Jessica van ZantenEllen van Bennekom

Dat ze elkaar hebben gemist, wordt duidelijk als de twee op de bank dicht bij elkaar kruipen en elkaar knuffelen. Soundos heeft het druk en draait elke dag twaalf uur voor haar nieuwe serie Meer Soundos. “Eindelijk zie ik m’n moeder weer! We hebben eigenlijk een date, je stoort ons een beetje, haha.”

Hoe zou je jullie band omschrijven?

Soundos: “Intens. We kunnen niet zonder elkaar en we lijken heel erg op elkaar.”
Rhimou: “Ik ben knapper.”
S: “Jij bent sowieso knapper. Het is alsof mijn moeder naar een kopieerapparaat is gegaan en een Rhimoutje heeft gekopieerd. Mijn dochter Aaliyah is ook weer een kopietje van mij.”

Op welke manier lijken jullie op elkaar?

S: “We houden van grappen en gezelligheid, en we zijn heel erg gedisciplineerd. Ik kom nooit te laat, omdat ik vind dat ik me dat niet kan permitteren. Het is al moeilijk genoeg om in mijn vak gezien te worden en kansen te krijgen.”
R: “Mijn vader was kolonel in het leger en ik ben door hem grootgebracht in Sebta, een Spaanse enclave in Marokko. Te laat komen, dingen vergeten, dat kon je beter niet doen. Als je iets wilt bereiken in het leven, moet je discipline hebben. Dat heb ik van huis uit meegekregen en weer doorgegeven aan mijn kinderen.”

Was je moeder streng?

S: “Ik noem het duidelijk. Wat ik van mijn opvoeding het meest waardeer, is dat ik heb meegekregen dat je nergens in moet blijven hangen. Het was niet: je mag geen gevoelens hebben, want we zijn juist van de grote emoties. Maar: geef niet anderen de schuld omdat je bepaalde keuzes niet hebt gemaakt.”
R: “Tuurlijk maken we allemaal wat mee in ons leven, de een meer dan de ander. De vraag is: hoe ga je ermee om? Wij zijn heel warm en zeggen af en toe: ik hou van jou…”
S: “Af en toe? Aan het eind van een telefoongesprek zeggen we het wel twintig keer.”
R: “Ik was ook nog niet klaar. Soms zeggen we: ik hou van jou en dan gaan we huilen.”
S: “Ooo!”
R: “Ja, je moet luisteren naar je moeder.” (Grijpt Soundos bij haar oor, die daarop theatraal gilt). “Wij zijn mensen, geen computers. Maar er waren wel regels thuis. Als je duidelijk bent naar je kinderen, krijg je een goed resultaat.”
S: “Ben ik een goed resultaat?”
R: “Uiteraard.”
S: “De maatschappij is ook voor iedereen anders gebouwd. Mijn moeder zei vroeger: ‘Schat, je mag alles worden wat je wilt, doen wat je wilt, maar één ding: als ik ooit door de politie word gebeld, dan praat ik niet meer met je.’”
R: “Mijn vader zei altijd tegen mijn broer: ‘Als jij wat flikt, dan háál ik de politie voor je.’ Deze zin heb ik letterlijk naar mijn zoon herhaald. Maar ook: ‘Je hebt een Arabisch uiterlijk, dus als er iets verkeerd gaat, dan klopt de politie eerder bij jou aan dan bij een blonde jongen.’ Het is niet leuk en niet eerlijk, maar het is wél de pijnlijke waarheid. Ik was alleenstaande moeder. Ik studeerde en werkte, mijn kinderen moesten mij geen extra problemen bezorgen. Daar was ik glashelder in.”
S: “Maar dat hoefde ook niet, want we hadden het goed.”

null Beeld

Soundos, je bent vanaf je zesde alleen door je moeder opgevoed. In een interview zei je dat je je verantwoordelijk voelt voor haar. Heb je wel gepuberd?

S: “Nee, ook omdat mijn moeder me de ruimte gaf om mijn eigen ding te doen. Ik voel me sowieso erg verantwoordelijk voor alles en iedereen. Het is mijn kracht, maar soms ook vermoeiend.”
R: “Dat zit in onze persoonlijkheid. We zijn oud-pioniers, we beginnen vanuit nul en daarom voelen we die verantwoordelijkheid voor iedereen.”
S: “Maar ik ben wel vaak pionier tegen mijn zin. Ik ben de eerste Nederlands-Marokkaanse comédienne, de eerste Nederlandse vrouw met een Netflix-special...”
R: “Herkenbaar, ik was de eerste Marokkaanse vrouw die bij mannenorganisaties aanklopte om over het onderwijs van onze kinderen te praten, ik was de eerste die in de gevangenissen werkgelegenheidsprojecten creëerde, ik was de eerste die paardreed.”
S: “Daarom werd er vroeger vaak raar naar je gekeken. Jij was die powervrouw die haar ding deed. We zijn vaak die vreemde eend in de bijt.”
R: “Wij zijn niet standaard.”
S: “Nee, gelukkig niet, haha.”

Maar je vindt dat soms best vermoeiend, zeg je.

S: “Er zijn zo veel dingen die ik vermoeiend aan mezelf vind, zoals mijn perfectionisme en ambitie. Maar die eigenschappen maken wel dat ik op plekken kom en dingen voor elkaar krijg. Daarom heb ik afgelopen jaar mijn eigen film bedacht en gemaakt. Al die producenten bij wie ik acht jaar lang aanklopte, zeiden: mensen willen niet naar mensen kijken die op jou lijken. Maar Meskina had binnen drie weken de gouden status. Nu komen er kinderen naar me toe die reageren alsof ik Michael Jackson ben, omdat ze iemand zien die op ze lijkt. Toen ik opgroeide, zag ik dat niet op tv. Toen werd je bestaan bijna ontkend en als er wel over je werd gesproken, dan was het op een negatieve manier. Als die kinderen me zien en ze roepen: ‘Meskina! Meskina!’, ja, dan…”
R: “Dan word je gelukkig en krijg je energie.”
S: “Ja, dan word ik zó happy.”
R: “Ik kreeg ook zo veel berichten dat Soundos het goed heeft gedaan. Ik ben apetrots.”

Wat is de belangrijkste levensles van je moeder?

S: “Moeilijk, het zijn er zo veel.”
R: “Ik denk dat ik haar levenscoach ben. Wat zij van mij kan leren, leer je niet op een universiteit. Ik zal haar heel mijn leven blijven coachen en hoop dat ze daar altijd voor zal blijven openstaan.”
S: “Jazeker, daarom kan ik ook niet één ding noemen, want anders zou ik je tekortdoen. Misschien is de belangrijkste les wel dat jezelf zijn altijd de beste keuze is. Als tiener werd ik veel gepest en toen zei jij: ‘Die mensen zijn allemaal hetzelfde en ze pikken jou eruit omdat je bijzonder bent. Dat bijzondere moet je gebruiken om verder te komen.’”
R: “Voor mij is dat vanzelfsprekend, want het is onmogelijk om de hele wereld blij te maken.”
S: “Maar weet je hoeveel volwassenen zichzelf niet mochten zijn als kind? ‘Jezelf zijn’ klinkt altijd zo logisch, maar dat is het niet.”

null Beeld

Vieren jullie kerst?

S: “Nee, maar december is wel een gezellige maand, die ik als kind altijd fijn heb gevonden. Eerst Sinterklaas, op 20 december ben ik jarig en dan oud en nieuw.”
R: “Als kind ging ik met mijn vader en zus naar de stad en dan kregen we chocomelk met churros. En met Soundos ging ik vroeger naar de ijsbaan op het Leidseplein, waar het sfeervol verlicht was. Het is voor mij echt een feestmaand omdat Soundos vlak voor kerst is geboren.”
S: “Het einde van het jaar is ook een mooie tijd om te evalueren: wat wil ik houden en wat ga ik veranderen?”

Wat neem jij mee naar 2022 en wat laat je los?

S: “Ik wil tijd voor mijn gezin blijven vrijmaken, ook als het druk is. Zo ga ik graag met mijn dochter high tea’en in het Amstel Hotel, omdat zij denkt dat het een kasteel is. Dan zit ze daar in haar Elsa-jurk tussen de zakenmensen. Ik wil nog meer zelf maken en me omringen met mensen die ik tof vind en niet meer werken met mensen die onaardig tegen me zijn. En ik wil wat zuiniger zijn op mezelf. Ik word veertig, ik merk dat ik veel meer in mijn kracht sta. Mensen die vroeger geen koffie met me wilden drinken, bellen me nu voor een afspraak. Daar heb ik geen zin meer in.”
R: “Dat is toch een overwinning?”
S: “Ja, maar ik ben klaar met vechten. Ik ga lekker mijn eigen ding doen. Als mensen willen meedoen, leuk. Zo niet? Ook goed.”

Wat wens je voor Soundos?

R: “Al het geluk van de wereld. Niet alleen voor haar, maar ook voor haar kleintje. Ik hou zielsveel van ze.”

En wat wens je voor je moeder?

R: “George Clooney, haha!”
S: “Ik hoop dat ze wat liever en minder streng voor zichzelf wordt. Ze mag nog meer genieten van het leven. Zet jezelf op nummer één, jouw kinderen zijn volwassen en zorgen wel voor zichzelf.”
R: “Dat is een heel goed advies.”

Heeft ze gelijk, ben je streng voor jezelf?

R: “Ik heb in mijn leven veel zware keuzes moeten maken en ik zie dat niet als streng. Ik koos voor stabiliteit voor mijn kinderen en om economisch onafhankelijk te zijn van een man. En daar zit een prijskaartje aan. Het was niet altijd makkelijk om als alleenstaande moeder alles te combineren, maar het leven is niet altijd makkelijk. Nu zit ik in een nieuwe fase. Ik ben aan het opruimen, verhuisd naar kleiner huis en ik ga leuke dingen doen.”
S: “Dat gun ik je ook.”
R: “Dus voel ik me de rijkste vrouw ter wereld.” ■

null Beeld

Dit is Soundos

Soundos El Ahmadi staat al vanaf haar vijftiende op het podium. Ze is bekend als stand-up comedian, presenteert en acteert. Velen kennen Soundos van haar finaleplaatsen in Wie is de mol? én Expeditie Robinson. Ze is de eerste Nederlandse vrouw met een eigen Netflix-special, speelde vorig jaar in All Stars & Zonen en debuteerde dit jaar als filmmaker met Meskina, waarin ze zelf een hoofdrol vertolkt. Momenteel toert ze door Nederland met haar solovoorstelling Comeback Kid. Haar serie Meer Soundos is komend jaar te zien bij Videoland. Soundos is getrouwd met Daniel, samen hebben ze een dochter, Aaliyah (7).

Productie: Charissa Macnack. | Styling: Maartje Bodt. | Haar en make-up: Viola Sakodee. | M.m.v. Soundos: Asos (jurk), Zara (schoenen), Miccy’s (oorbellen), Lace & Beads (jurk). Rhimou: Zara (bloes), La Dress by Simone (broek, blazer), Zara (pumps), Vila (bloes), Zara (broek, pumps), Steve Madden (pumps)

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden