null Beeld

Spraakwaterval

Steeds als een vrouw een gesprek begint, ben ik zo stom om erin mee te gaan.

Redactie Libelle.nl

Waarom – ik herhaal het nog maar eens – wáárom praten vrouwen toch zo veel? Ik kocht vanochtend een krant bij Primera. Annemarie stond achter de balie: een forse, vrolijke, geblondeerde vrouw van in de vijftig. En, o ja, dat was ik even vergeten: als spraakwaterval valt ze in de categorie 'Niagara'.

"Wat een lawaai vandaag hè?", begon ze, want voor de deur was een grote graafmachine aan het werk. Ik had natuurlijk kunnen zeggen: "Best wel" of ik had helemaal niks kunnen zeggen, maar steeds als een vrouw een gesprek met me begint, ben ik zo stom om erin mee te gaan. Zo ook nu: "Nou zeg, wat is er aan de hand?" Nou, heel veel. De uitleg nam een kwartier in beslag, terwijl het ook best in een paar seconden had gekund, en wel zo: "Ze gaan hier appartementen bouwen, vandaar."

Annemarie heeft de gewoonte om, als ze aan het vertellen is, haar hand op jouw hand te leggen. Best lief, hoor. Maar die hand is nogal groot en haar grip nogal stevig, zodat je als man letterlijk geen kant meer op kunt. Als ze vertelt, slaat ze voortdurend zijwegen in, totdat je helemaal in haar wegennet verdwaalt.

Nu ook weer. Via die graafmachine en die appartementen arriveerden we in Emmen, want daar woont haar dochter. Wel knap: dat je tien minuten aan een stuk door kunt praten over iets als Emmen. Tussendoor vroeg ze: "Zeg, ik houd je toch niet van je werk, hè?" Dit was natuurlijk het juiste antwoord geweest: "Jawel, je houdt me van mijn werk." Maar had ik al verteld van mijn gewoonte om in zo’n gesprek mee te gaan? Dus ik zei: "Nee hoor. Leuke stad lijkt me dat trouwens, Emmen." Maar ze was al bij het volgende onderwerp: haar auto, die – zul je altijd zien – net die ochtend niet wilde starten en…

Ik viel bijna om. Ja, dat was wel een oplossing geweest: omvallen, naar het ziekenhuis. Dokter constateert ernstig: "Het is duidelijk dat een vrouw veel te lang heeft gepraat tegen deze arme man. Zuster, snel, zuurstof!"

Sommige mannen denken dat ze in de hemel worden verwelkomd door 72 maagden. Ik moet er niet aan denken zeg, 72 maagden. Nee, dan mijn hemel: aan de poort word ik verwelkomd door 72 zwijgende vrouwen. Nou ja, eentje zegt nog: "Hoi." "Ook hoi", zeg ik. En verder blijft het stil. Heerlijk ongelooflijk stil in mijn hemel.

null Beeld

Hans Verstraaten is getrouwd. Hij is journalist en columnist voor o.a. Management Team. Lees ook zijn andere columns.

Beeld: Joost Govers

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden