interview

Suzan & Freek: van highschool sweethearts tot succesduo

null Beeld  Esmée Franken
Beeld Esmée Franken

Blauwe dag, Als het avond is, Goud… Jong en oud zingen deze aanstekelijke liedjes mee. Wat is het geheim van popduo Suzan Stortelder (28) en Freek Rikkerink (28)? En zijn ze nou wel of niet broer en zus?

Merel Brons Esmée Franken

Hun ochtend was gevuld met het doorpassen van kleding, zowel voor de Libelle-fotografie als voor toekomstige optredens. Nu is er tijd voor Suzan en Freek om even rustig te gaan zitten op de bank in het prachtige hotel Pulitzer aan de Amsterdamse Prinsengracht. Het is al voorbij lunchtijd, ze hebben trek: “Is het goed als we een broodje bestellen?” Als even later door roomservice twee clubsandwiches onder een cloche worden geserveerd, moet Suzan hard lachen: “We lijken zo wel van die echt bekende artiesten!”

Dat zijn jullie inmiddels toch ook?

Suzan: “Zo voelen we dat helemaal niet. Ik heb nooit gedacht dat ik artiest zou kúnnen worden. Ik kom uit een dorp in de Achterhoek, Lichtenvoorde, ik kende niemand die met optreden en muziek maken z’n geld verdient. Lange tijd zag ik muziek maken alleen als onze hobby, onze passie. Daar professioneel mee aan de slag gaan? Ik had nooit kunnen denken dat dat voor ons was weggelegd. Het voelt ook alsof het ons een beetje is overkomen.”
Freek: “We hadden allebei een vaste baan. Ik werkte bij een platenmaatschappij en begeleidde artiesten bij radio-optredens. Suus werkte na haar studie bouwkunde als binnenhuisarchitect. We postten vrijwel elke week filmpjes op Facebook waarin we liedjes van andere artiesten zongen, gewoon voor de lol. We noemden ze De minuut. Toen we het nummer Don’t Let Me Down van The Chainsmokers coverden, werd dat opgepikt door de band zelf. Opeens ging ons filmpje viraal. Daarna deelden we een liedje van onszelf, Als het avond is. Steeds meer mensen hoorden het en vonden het leuk. Na een aantal maanden werd de plaat nummer één, de rest is history.”

Jullie zegden allebei je baan op en gingen voor de muziek. Was dat een spannende beslissing?

F: “Het voelde haast alsof de keuze vóór ons werd gemaakt. Ik had inmiddels al mijn vrije dagen erdoorheen gejaagd omdat ik optredens had. Ik kon moeilijk bij mijn baas aankloppen en zeggen dat ik nóg meer vrij wilde omdat ik muziek moest maken. Toen ik mijn baan opzegde, was mijn baas ook helemaal niet verbaasd. Sterker nog: we hebben getekend bij de platenmaatschappij waar ik toen werkte. Mijn oude collega’s vinden het geweldig dat het zo lekker gaat.”
S: “Ik heb me eigenlijk nooit zo’n zorgen gemaakt over financiële zekerheid. Het zou wel goed komen, dacht ik, we zouden wel zien. Eerst gewoon vol ervoor gaan. Nieuwe muziek uitbrengen vind ik wél spannend. Nog steeds. Je weet nooit of het zal aanslaan, of mensen het net zo leuk vinden als wij. Ik denk dat die druk en onzekerheid altijd wel een beetje blijven.”

null Beeld

Jullie kennen elkaar al sinds de middelbare school: highschool sweethearts…

S: “Dat klopt. We kwamen elkaar vaak tegen in het muzieklokaal omdat we allebei in een bandje speelden.”
F: “Later begonnen we elkaar steeds meer te spreken. Ik voegde haar toe op het chatprogramma MSN. Dan spraken we elkaar een kwartiertje, langer mocht ze van haar ouders niet op internet omdat dat toen nog zo duur was. De eerste keer dat we zoenden, kan ik me nog goed herinneren. Dat was op een uitgaansavond in de plaatselijke kroeg. Zoals dat toen ging, liepen we samen naar buiten en kusten elkaar in een steegje. Ik was veertien, zij vijftien.”

Dachten jullie toen al: dit is voor altijd?

S: “Zeker niet! Daar waren we toen nog helemaal niet mee bezig.”
F: “We zijn allebei gaan studeren, ik in Tilburg, zij in Delft. We hadden heel erg een eigen leven, maar groeiden ook met elkaar mee. We bleven geïnteresseerd in elkaar en waar de ander mee bezig was, bleven elkaar ook regelmatig zien. Na onze studies besloten we dat het tijd was voor een volgende stap en gingen we samenwonen.”

Als je zo jong een relatie krijgt, vraag je je dan nooit af: hoe zou het zijn met een ander?

S: “Dat gevoel heb ik nooit gehad. Ik denk ook dat het goed is blijven gaan omdat we elkaar zo vrij lieten.”
F: “Nog steeds vragen mensen dat weleens. Zo van: heb je nooit het gevoel dat je iets mist als je al zo lang samen bent? Ik denk dan: zou ik dat misschien moeten voelen? Ik heb dat gewoon niet, ik ben heel blij met ons samen.”

null Beeld

Jullie zijn allebei opgegroeid in de Achterhoek. Uit wat voor nest komen jullie?

S: “Ik ben de middelste van drie kinderen, ik heb een oudere zus en een jongere broer. Ik ben opgegroeid op een boerderij, mijn ouders hadden een melkveebedrijf. Echt een boerendochter dus. Bij ons in de buurt was niet veel te doen, ik moest een eind fietsen om in de ‘bewoonde wereld’ te komen. De liefde voor de natuur zit er nog steeds in. Ik vind het heerlijk dat het huis dat wij onlangs hebben gekocht meer in het groen ligt.”
F: “Ik ben de jongste van drie. Mijn vader werkte bij een bank, mijn moeder op een school. Ik groeide op in een straat met gewone huizen, maar wel in een klein dorp. Ik houd van het dorpse leven, nog steeds. We zijn nu net in een dorp gaan wonen, onder de rook van Amsterdam, en ik vind het geweldig dat iedereen elkaar hier kent. Bij de bakker en de slager maakt iedereen een praatje. Laatst zoiets schattigs: ik haal graag ham-kaascroissantjes, maar die zijn vaak al op als ik kom. De vrouw van de bakkerswinkel had als verrassing een zakje bij ons aan de deur gehangen met croissantjes die ze over had. Dat vind ik nou sympathiek.”

Wonen jullie nu niet erg ver van de familie vandaan?

F: “Wel van onze ouders, maar de zus en het broertje van Suus wonen in de buurt. In ons nieuwe huis is genoeg ruimte om een fijne logeerplek voor onze ouders te maken, als ze langs willen komen. En als we ze missen, springen we gewoon zelf in de auto. Beetje muziek luisteren, nieuwe liedjes instuderen, samen zingen. Ik kan thuis moeilijk stilzitten en vind het in de auto heel ontspannen. Voor je het weet ben je dan in het oosten van het land, zo ver is dat niet.”

Hoe reageren de mensen ‘thuis’ op jullie succes?

F: “Ze vinden het vooral heel leuk. We krijgen vaak berichtjes van: je hebt nog opgetreden op onze bruiloft! Of: we hebben je een keer zien optreden in de kroeg! Aan de andere kant zijn ze daar heel nuchter. We zijn daar gewoon de Suzan en Freek van vroeger. Mochten we de neiging hebben om naast onze schoenen te gaan lopen, dan maken ze daar meteen korte metten mee.”
S: “In de Achterhoek is het: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Zo ben ik opgevoed en ik heb dat ook over me. Daarom vind ik ook altijd dat het niet te lang over ons en de muziek moet gaan. Freek kan trots en enthousiast vertellen over wat we allemaal aan het doen zijn. Heel leuk, maar ik zeg al gauw: stop maar, nu begrijpen ze het wel.”

null Beeld

Zijn jullie veranderd door de bekendheid?

S: “Volgens mij totaal niet, we zijn gewoon nog hetzelfde. Ik heb er wel aan moeten wennen dat mensen anders tegen je doen als je bekend bent. Dat ze proberen om nog aardiger tegen je te zijn. Dat heb ik zelf helemaal niet, ik ben rechtdoorzee en zal me nooit anders voordoen dan ik ben. Soms denk ik: ik ben zo supernormaal, hoe kan het toch dat dit mij overkomt? Aan de andere kant gebeurt het misschien omdát ik zo gemiddeld ben. Ik vind vaak leuk wat anderen leuk vinden, daardoor maken we liedjes die bij een breed publiek aanslaan. Maar tussen andere artiesten voel ik me vaak een vreemde eend in de bijt.”

Is het weleens lastig om jezelf te blijven als je een bekend gezicht hebt?

F: “Nee, dat niet, maar we moeten er wel rekening mee houden dat we niet meer anoniem zijn. Als we bijvoorbeeld met z’n tweeën boodschappen doen, worden we de hele tijd aangesproken. Vooral Suus is zich er niet altijd even bewust van dat we kunnen worden herkend. Laatst zaten we samen in de auto toen we op de snelweg werden afgesneden door een andere auto. Suus reageert dan heel primair, die gaat toeteren en steekt haar middelvinger op. Dat is misschien niet zo handig meer.”

Suzan, jij noemde jezelf net een vreemde eend in de bijt tussen andere artiesten. Leg eens uit?

“Niet tussen alle artiesten, hoor. We hebben ook zeker gelijkgestemden gevonden, zoals Maan, Snelle en Rolf Sanchez. En natuurlijk Sanne, Miss Montreal, die ons sinds kort kiteles geeft, heel leuk. Wat ik bedoel, is dat wij gewoon niet zo rock-’n-roll zijn. Ik vind het al rock-’n-roll als ik een doordeweekse dag vrij kan zijn omdat we in het weekend optreden. Onze producer grapt er weleens over als we liedjes gaan schrijven. Wij maken daar een normale werkdag van, vanaf een uur of tien ’s ochtends met een kop koffie achter de piano. Hij heeft nog nooit artiesten gezien die zo gestructureerd aan het werk gaan als wij. Tja, ik kan het niet spannender maken dan het is. Wij zitten niet midden in de nacht met een fles drank in de hand te schrijven, dat pas niet bij ons. We geven ons geld ook niet uit aan dure merken. Mij maak je niet blij met een Louis Vuitton-tas. Ik ga liever een nachtje weg met Freek, slapen in een fijn hotel en eten in een goed restaurant. Dat hebben we pas nog gedaan, in Antwerpen. Vroeger gingen we dan voor de goedkoopste kamer, nu hoeven we daar niet op te bezuinigen. Dat is heerlijk. Helaas konden we niet terecht in The Jane van Sergio Herman, die zat vol. We hebben een ander heerlijk restaurant gevonden, maar The Jane gaan we ook nog een keer proberen.”

null Beeld

Is het moeilijk om de romantiek in relatie te houden als je ook samenwerkt?

F: “Romantiek is niet alleen iets dat je in de slaapkamer hebt, het zit ook in andere momenten die je samen deelt. Bij ons is dat samen muziek maken bijvoorbeeld, samen successen beleven.”
S: “Ik kan het heel romantisch vinden als we optreden en ik zo’n bomvolle zaal zie. Daar word ik emotioneel van. Dan denk ik: dit beleven we toch maar mooi samen. Ook als we na zo’n show als De Vrienden van Amstel LIVE! samen in de keuken nog even napraten met een glas wijn is dat een speciaal moment. Daar kan ik echt van genieten.”

Sommige mensen denken nog steeds dat jullie broer en zus zijn. Hoe zou dat komen?

S: “Geen idee. Ik geloof niet dat we op elkaar lijken.”
F: “Misschien omdat wij onze relatie niet de hele tijd enorm uitdragen. We staan elkaar niet steeds te zoenen en te knuffelen en we posten dat ook niet op Instagram. Toch krijgen we de laatste tijd geen oneerbare voorstellen meer. Eerst wel. Dan kreeg Suzan van een vrouw een briefje met een telefoonnummer met de vraag of ze dat aan mij wilde geven, haha!”

Waar dromen jullie van voor je toekomst samen? Trouwen? Een gezin?

F: “Ik zie mezelf nog niet op mijn eigen bruiloft staan, daar voel ik me nog een beetje te onvolwassen voor.”
S: “Ik heb er ook nog niet zo veel mee. Mijn zus gaat binnenkort trouwen, maar ik heb niet iets van: dat wil ik ook. Wij zijn al zo met elkaar verbonden, ons werk, ons leven, dan zou het wat mij betreft vooral gaan om het geven van dat leuke feest. Of ik daar zelf ga optreden? Nee, ben je mal! Ik hoef niet zo nodig in de spotlights te staan.”
F: “We willen ooit graag kinderen, maar ook daar hebben we geen haast mee.
Laat ons eerst nog maar een paar keer het festivalseizoen meepakken, dan zien we daarna wel weer.” ■

Voor het laatst

In de rubriek Wanneer heb je voor het laatst… geven Suzan & Freek antwoord op prangende vragen. Bekijk hun video's hieronder.

  • Styling: Lieve Heuvelmans. Haar en make-up: Hanan Chahid. Productie: Liselotte Admiraal. M.m.v. Hotel Pulitzer Amsterdam (locatie), Aynur Abbott (armbandje), de Bijenkorf (denim jurk van IRO en jeans van Levi’s Suzan, gevoerd jack van Levi’s), Les Deux (geruit jack, T-shirt, broek en jeans Freek), Shoebaloo (sneakers Freek), Paul Warmer (sneakers Suzan), Zara (vestje, blauw pak)
Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden