null Beeld Ester Gebuis
Beeld Ester Gebuis

Column

Sylvia: “Ik had gewoon meteen in snikken moeten uitbarsten aan de telefoon” 

Ze is getrouwd, heeft een dochter (23), twee zoons (19 en 17) en katten Lola en Siepie. Deze week schrijft Sylvia Witteman (55) over haar nieuwe wasmachine.

Negen lange, lange dagen hadden we geleefd met een kapotte wasmachine. Op de tiende dag werd de nieuwe gebracht door twee aardige mannen die niet eens klaagden dat ze hem helemaal naar zolder moesten slepen. Daar stond hij te blinken, de nieuwe.

Alarmerende piep

Verliefd bekeek ik hem van alle kanten, terwijl de mannen instructies gaven: geen vloeibare zeep gebruiken, want dat is slecht voor de machine. Al helemáál geen capsules, alleen poeder en dan nog maar de helft van wat er op het pak staat, wasverzachter dito. “Mevrouw, weet u dat er mensen zijn die de dubbele hoeveelheid wasverzachter erin gooien omdat ze dat zo lekker vinden ruiken?”, sprak de ene man smalend. “Tsssk!”, riep ik maar. Ik hoop dat ze me niet hebben zien blozen.

Ze vertrokken en eindelijk was ik alleen met mijn schat. Ik draaide het ene wasje na het andere, alles kwam er even schoon en fris uit. Véél schoner en frisser dan uit dat oude kreng met zijn vieze aangekoekte zeepbakje. Wat een vreugd! Tien dagen duurde het plezier. De nieuwe begon net een beetje gewoon te worden (ik sloot het deurtje al niet meer met een eerbiedig klikje, maar ramde het als vanouds gewoon dicht) toen hij, twee minuten na aanvang van een doodeenvoudig katoenwasje, begon te piepen. Zo’n alarmerende, elektronische piep, weet je wel? Tien dagen!

F10

Een tien dagen oude wasmachine hoort niet te piepen. Die hoort minimaal tien jaar braaf zijn werk te doen en daarbij te zwijgen als het graf. Jammerend snelde ik de trap op. ‘F10’, gniffelde het display. ‘F10, hihi, het is lekker niet mijn schuld, het ligt aan de watertoevoer. Kijk eens even of de kraan wel wijd open staat? En of er geen knik in mijn slang zit?’ Ik keek en constateerde niets vreemds. ‘F10’, hield de machine vol. ‘F10, F10!’ Ik belde de man bij wie ik hem had gekocht. Ik vertelde hem van de F10 en dat ik slang en kraan had gecontroleerd. Dat had ik beter niet kunnen doen, want nu dacht die man dat ik er verstand van had.

“O ja”, zei de man. “Het zal uw waterdruk zijn. Die is natuurlijk aan de lage kant zo helemaal op zolder. Die nieuwe machines hebben allemaal heel verfijnde elektronica, hè. Die pikken alles op. Maar dat is eenvoudig te verhelpen, daar hoef ik niet eens voor langs te komen. U pakt gewoon even een randiliwatsko en dan snebbelt u de prillezatser los van de snavelaar. Kwestie van de flepsels dubbelklutsen, kraan open, emmer eronder, griendjes tegenmemmeren en drie keer op plus drukken. Niet vergeten de klummertjes terug te frappelen, natuurlijk, maar dat snapt u wel, haha, u bent ten slotte niet achterlijk. Succes en fijne dag nog!”

Wel fijn dat je tegenwoordig als vrouw voor vol wordt aangezien. Niks van dat neerbuigende ‘mevrouwtje, zet u maar een lekker bakje koffie, ik kom eraan.’ Ja, de tijden zijn veranderd. Kortom, ik had gewoon meteen in snikken moeten uitbarsten aan de telefoon. Nu even naar de ijzerwinkel voor een randiliwatsko.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden