null Beeld

PREMIUMColumn

Sylvia: “Mijn moeder schudde haar hoofd: ‘Online shoppen? Daar begin ik niet aan’”

Sylvia Witteman

Ze is getrouwd, heeft een dochter (23), twee zoons (20 en 17) en katten Lola en Siepie. Deze week schrijft Sylvia Witteman (56) over het (on)gemak van online shoppen.

Mijn moeder is dol op shoppen. Voordat ze haar heup brak, struinde ze wekelijks kleding- en schoenenwinkels af. Als ik op bezoek kwam, had ze altijd iets nieuws te laten zien. Maar ja, toen brak ze die heup. Ze moest lang revalideren en corona maakte winkelen er ook niet makkelijker op.

Stronteigenwijs

Nu zijn de winkels weer gewoon open en kan ze ook weer lopen, alleen niet zo goed als voorheen. Ze is dan ook 82. En ze woont in een groene wijk waar de leuke kledingzaakjes dun gezaaid zijn, de tramhalte ligt onhandig ver weg en fietsen of autorijden doet ze al jaren niet meer. Dat shopt niet zo lekker, maar ja, shoppen zit haar in het bloed.

“Mama,” zei ik, “je kunt tegenwoordig ook online shoppen, hè? Dat is hartstikke makkelijk. Ze sturen het naar je op en als het niet past, dan stuur je het terug.” Mijn moeder schudde ferm haar hoofd. “Nee. Daar begin ik niet aan.”

“Waarom dan niet?”

“Gewoon niet. Dat is allemaal vervelend gedoe.”

Ik legde uit hoe simpel het is, maar mijn moeder is, excusez le mot, stronteigenwijs. Online shoppen, dat ging niet gebeuren. Maar ja, geshopt moest er toch worden.

Birkenstocks

“Ik wil een paar Birkenstocks hebben”, zei mijn moeder afgelopen week. “Kun je die voor me gaan kopen?” Dat wilde ik natuurlijk best doen, maar: “Mama, die schoenen moet je toch passen?” Nee, dat hoefde niet. Ze wist precies de maat. “Heel zeker?” Heel zeker. En welke Birkenstocks dan? Ze wees ze aan op haar iPad.

Verbaasd keek ik ernaar. Gewone Birkenstocks zijn een soort gezondheidssandalen, maar deze waren dicht, van een raar, lomp model en bovendien grijs. Grijs! “Vind je die mooi? Echt?”, vroeg ik. Mijn moeder knikte als een koppig kind. “Ik vind ze lelijk,” zei ik, “weet je het zeker?” Ja, heel zeker. En de maat ook? Ja, honderd procent. “Nou, dan kan ik ze echt beter online voor je bestellen”, zei ik. “Want die winkel heeft ze misschien niet in jouw maat op voorraad. Als ik ze nu op deze site bestel, dan heb je ze morgen.” Nou, vooruit dan maar. Nóg eens vroeg ik of ze het echt zeker wist. Ja, dat waren de schoenen van haar dromen, in de perfecte maat. Ik vulde haar naam en adres in, betaalde en klaar. “Zie je wel hoe makkelijk?”

Zie je nou wel?

Twee dagen later was ik weer bij haar op bezoek. “En, heb je de schoenen?” Ze wees op een doos op tafel. “Ja, maar ik wil ze niet”, zei ze. “Moet je kijken hoe lelijk! En ook nog veel te groot! Die moet je terugbrengen.” Het waren toch echt precies de schoenen die ze had besteld. Ik zuchtte diep, maar onhoorbaar. “Terugbrengen hoeft niet”, zei ik. “Kijk, er zit een retoursticker in de doos. Die plak ik erop en dan breng ik hem naar het postkantoor. Dat is alles.” “Zie je nou wel?”, antwoordde mijn moeder. “Ik ga nooit meer online shoppen, hoor. Dat is allemaal maar vervelend gedoe.”

Nog meer columns, van o.a. Wieke Biesheuvel, vind je op Libelle.nl of via de Libelle-app.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden