null Beeld

Sylvia: “Vijftig citroenen plus acht paar huishoudhandschoenen?”

Als je, zoals journalist Sylvia Witteman, thuis werkt en drie schoolgaande kinderen hebt, gebeurt er op een dag van alles. Vandaag baant Sylvia zich een weg naar de supermarkt.

Elselien van Dieren

8.31

Een vrije ochtend! Nou ja, dat wil zeggen, ik hoef niet te werken. Maar ik moet wél boodschappen doen, want, aldus mijn kinderen, ‘er is niets meer in huis’. Onzin natuurlijk want de voorraadkast staat vol blikken en pakken, maar de chips, koekjes, bapaobroodjes, diepvriespizza’s, cola, noodlesoepjes, chocola, nootjes en avocado’s zijn op. Avocado’s, ja. Mijn kinderen eten avocado’s met vrachtladingen tegelijk. Naar de supermarkt dan maar.

8.57

Het is geen populaire mening, maar ik vind boodschappen doen eigenlijk heel leuk. Vooral loeren in de karretjes van andere mensen. Wat bezielt die oude man die vijftig citroenen inlaadt plus acht paar huishoudhandschoenen? Ik zie dan de vreemdste taferelen voor me. Of dat kleine Turkse jochie dat geduldig in een lange, zaterdagse rij staat met alleen een pak kaarsen? Die jongen met dat hipsterbaardje en vier flessen gootsteenontstopper, gaat die crystal meth koken voor een heel studentenhuis, of heeft hij een serieus rioleringsprobleem?

9.14

De avocado’s zijn keihard. Allemaal. Sowieso zijn avocado’s wispelturiger dan zeventienjarige dochters. Eerst liggen ze een week veel te hard en oneetbaar te zijn, en dan zijn ze opééns overrijp en pappig . Nou, ik neem er toch maar een paar mee, anders krijg ik weer op mijn kop. Vier, vijf, zes... hee, kijk, die vrouw daar, die stopt een fles wasverzachter in haar tas! Wie steelt er nou wasverzachter?! Mensen stelen de raarste dingen, laatst zag ik iemand nog een pot sambal in zijn zak steken. Waar is mijn karretje nou weer... ah, hier.

9.35

O, &%$#@, dat was mijn karretje niet. Waar is -ie nou? Wacht, even die avocado’s er weer uithalen. Ha, daar. Of nee, ik had geen beschuit. Best lekker, eigenlijk, beschuit. Vooruit. Zo, nu brood, kaas, melk... getver, kaas-uienchips voor mijn zoontje... wijn, salami...

9.42

Voor me in de rij staan twee dunne puberjongens met twee hele roombotercakes en een spuitbus slagroom. Goed voer voor een tussenuur... nu mijn spullen op de band. Zo, dat is weer een hoop, maar waar zijn mijn avocado’s nou? O nee, ik heb ze in de consternatie in mijn tas gestopt! "Hahaha, u zult wel denken, wie steelt er nou avocado’s?", lach ik tegen de caissière terwijl ik ze blozend van schaamte tevoorschijn haal. Maar ze lacht niet terug. Ze heeft álles al eens meegemaakt.

9.46

Wankel zit ik op de fiets met vier tassen aan het stuur als ik rakelings word gepasseerd door een knul op zo'n rotscootertje. Hij raakt me met zijn stuur. Ik val bijna, maar nét niet. Wel komt mijn boodschappentas tussen de spaken.

9.47

De avocado’s! Get-ver!

9.48

Eén ding is zeker: ze zijn in ieder geval niet keihard meer.

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden