groot leeftijdsverschil, dikke vriendinnen

Thea (80): “Wij kunnen alles tegen elkaar zeggen”

null Beeld  Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

Thea van Wijk (80, vrijwilliger in een hospice, links op de foto) is getrouwd met Nico en heeft twee bonusdochters en vijf kleinkinderen. Sinds 1995 is zij bevriend met Marion Dercksen (58, werkt bij een mediatheek), getrouwd met Han en moeder van drie kinderen.

Christien Jansen Petronellanitta

M: “Mijn drie kinderen zitten qua leeftijd dicht op elkaar. Omdat mijn man vanwege zijn werk vaak dagenlang van huis was, ging ik vaak langs bij mijn ouders. En daar zaten negen van de tien keer ook Thea en haar man Nico. Zij waren bevriend met mijn ouders en ze kwamen doorlopend bij elkaar over de vloer.”

T: “Tiny, Marions moeder, was mijn hartsvriendin. We ontmoetten elkaar tijdens een reis voor de kerk en het was vriendschap op het eerste gezicht. Het klikte ook tussen onze partners, met z’n vieren hebben we onvergetelijke reizen gemaakt. Tiny betekende heel veel voor me, we bespraken alles. Ik werkte toen al in een hospice en ze wilde alle verhalen horen. Maar als er iets heftigs of verdrietigs was gebeurd, ging ik ook naar haar toe. Gewoon om bij haar te zijn, zonder te praten. ‘Ik heb wel beeld maar geen geluid’, zei ik. Voor mij had dit zo eeuwig mogen doorgaan. Maar ineens was daar dat telefoontje van Marion.”

M: “Mijn moeder was opgenomen in het ziekenhuis voor een kijkoperatie vanwege haar maagklachten. De artsen die haar opereerden, zagen direct dat het helemaal mis was. Mijn moeder, nog maar 68 jaar, had uitgezaaide maagkanker. Er was niets meer aan te doen, hooguit een levensrekkende chemo. Ik was zo intens verdrietig. Natuurlijk belde ik Thea direct. Zij was er voor mijn moeder en voor mij. Ik was zo blij met haar hulp en expertise, vooral omdat mijn moeder er niets van wilde weten dat ze zou sterven. Terwijl ik daar wél over wilde praten. Thea werd mijn luisterend oor, ik kon alles met haar bespreken. Een week voor haar sterven sprak mijn moeder voor het eerst over haar naderende einde. ‘In deze vissenkom ga ik niet sterven, ik wil naar huis’, zei ze. Mijn vader was als verlamd, maar Thea en ik gingen aan de slag, maakten thuis alles in orde. Thea was doorlopend bij ons en we hebben samen bij mijn moeder gewaakt. Twee dagen voordat ze stierf, pakte mijn moeder onze handen, legde ze op elkaar en zei: ‘Jullie moeten voor elkaar blijven zorgen.’ Niet veel later stierf ze. Het was nog geen drie maanden na de diagnose. Heel vanzelfsprekend nam Thea de leiding. Samen hebben we mijn moeder gewassen en aangekleed. Ook bij het regelen van de begrafenis was Thea nauw betrokken.”

null Beeld

T: “Het was een prachtig en goed afscheid. De stilte erna was oorverdovend. Ik was mijn beste vriendin verloren, Marion haar moeder. We vielen allebei in een gat, samen vullen we dat op.”

M: “Dat ging heel natuurlijk. We hadden die maanden ervoor al zó veel contact gehad, daar gingen we gewoon mee door. We werden elkaars beste vriendin. We zien elkaar wekelijks.”

null Beeld

T: “In vriendschap gaat het om vertrouwen, dat is er tussen ons. Er zijn geen dubbele bodems, we kunnen alles tegen elkaar zeggen. En ik vind het leuk om dingen te kunnen bespreken met iemand van een jongere generatie, te toetsen of ik niet stilsta in mijn ontwikkeling, of ik te conservatief word. Doordat we al zo veel jaar met elkaar meelopen, kennen we ook elkaars familieleden, Marions kinderen voelen als mijn eigen kleinkinderen. Voor mij is Marion een soort dochter en vriendin ineen.”

M: “Thea is mijn rots. Ze is verbonden met mijn heden, verleden en toekomst. Met als toegift dat Thea mijn moeder levend houdt omdat we zó veel herinneringen aan haar hebben. Als we samen zijn, voelt het een beetje alsof mijn moeder erbij is. Zij is overleden, maar Thea is het geschenk dat ze voor me achter heeft gelaten.”

  • M.m.v. Marion: NLY by Nelly (bloes), Zara (broek), vanHaren (laarzen). Thea: Zara (top & colbert), Lace & Beads (rok), Nolten (laarsjes). Haar en make-up: Djolien de Kreij en Astrid Timmer. Styling: Ronald Huisinga. Productie: Marije Ribbers
Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden