null Beeld

Thomas (55): “Dit nieuwe gezin voelt als mijn tweede kans”

Steeds meer baby’s die nu geboren worden, hebben een vader die ouder is dan veertig. Hoe is het voor een man om op latere leeftijd (opnieuw) papa te worden? Thomas Hendriks (55) vertelt erover.

Online redactie Libelle

Thomas Hendriks (55, hoofdredacteur van het tijdschrift Quest)

Relatie: getrouwd met Carlijn (36), kinderen: Wulf (26), Lode en Robin (24), Zeger (6), Minne (4), Lauren (6 maanden)

“Dit gezin voelt als mijn tweede kans. Bij mijn oudste 3 kinderen heb ik zo veel gemist omdat ik vooral met werk bezig was. Daar schaam ik me voor en ik heb me voorgenomen dat het me niet nog eens gebeurt. Volledig bewust heb ik voor dit gezin gekozen. Nu ben ik wel bij rapportvergaderingen aanwezig en ben ik leesvader in groep 3. Alle dingen die ik eerder nooit heb gedaan, doe ik nu. De oudste 3 zien hun broertjes en zusje misschien te weinig, want zij wonen niet in de buurt en zijn hun eigen levens aan het opbouwen. Naarmate hun jonge broertjes en zusje groter worden, zal die band hechter worden, denk ik.”

Sterilisatie

“19 jaar jonger is Carlijn, de vrouw aan wie ik 10 jaar geleden mijn hart verloor. Als een blonde godin kwam ze mijn kantoor binnen. Ik was meteen verkocht. Toch duurde het nog een jaar voordat we een relatie kregen, maar daarna ging het snel. Ze daagt me uit, is knap en heeft alles wat ik van een vrouw verlang. Binnen een halfjaar hadden we het over kinderen. Ik had er al 3 uit mijn vorige huwelijk, maar ik wist zeker dat ik dit met haar nog een keer wilde meemaken, dus heb ik mijn sterilisatie ongedaan laten maken.”

In balans

Eerst kwam in 2010, op mijn 48e, Minne. Daarna, ruim 4 jaar geleden, Zeger en met de komst van onze dochter Lauren, afgelopen oktober, is ons gezin echt compleet. Natuurlijk zijn de gebroken nachten zwaar, maar als ik er midden in de nacht uit moet, hoor je me niet klagen. Ik heb hier zo bewust voor gekozen dat ik het voor lief neem. Als ik naar vaders van 28 kijk, heb ik soms medelijden met ze. Ze moeten nog carrière maken, een hypotheek bij elkaar verdienen, een relatie onderhouden en die kinderen op de rit krijgen. Dat is veel, én onrustig. Voor mij voelt het allemaal zo anders nu. Ik ben veel meer in balans. Die carrière heb ik gemaakt, dat huis kan ik me veroorloven. Ik ben tevreden met waar ik sta en dat geeft zo’n rust. Het is misschien nu drukker dan ooit, maar ik kan het allemaal veel beter aan. Ik denk dat wij daarom ook als echtpaar een goede balans hebben. Carlijn heeft talent en ambities en ik kan haar daarbij steunen. Zij heeft het beste van 2 werelden: een mooie baan en een man die de boel kan opvangen als het nodig is.”

Waardevol

“Toen Carlijn zwanger was van Lauren, waren er wel mensen in mijn omgeving die voor de grap zeiden: is het eigenlijk niet tijd om samen een huis in Zuid-Frankrijk te kopen of te gaan rentenieren? Wij dachten daar anders over en kozen voor de gezinsuitbreiding. Inmiddels is Lauren al niet meer weg te denken uit ons leven. Elke woensdag ben ik thuis. Eerst de jongens naar school, lezen met een groepje kinderen in Minnes klas en dan kan ik er intens van genieten als ik met Lauren thuis een beetje op een kleed lig te dollen en spelen. Die momenten zijn extreem waardevol.”

Keerzijde

“Als ik tussen de andere vaders op het schoolplein sta, voel ik me totaal geen 55. Ik heb misschien wat meer levenservaring, dat zou kunnen. Maar fysiek gezien ben ik niet echt ouder. Laatst was ik in de sportschool en zag ik een jongere vader de helft van het gewicht tillen dat ik deed. Mannending, maar ik voelde me trots. Natuurlijk ben ik me ervan bewust dat er een keerzijde zit aan het vader worden op latere leeftijd. Ik moet misschien wel 85 worden om mee te maken dat Lauren zelf moeder wordt. Er is een kans dat ik dat niet haal. Als ik trots kijk naar mijn mooie jonge vrouw, kan ik balen dat ik al ouder ben en niet nog langer van ons samen zal kunnen genieten. Dat speelde wel mee toen we een gezin startten. Dan is zij in elk geval niet alleen als ik er op een gegeven moment niet meer ben. Over Lauren grap ik: als ze maar niet bevalt als wij op reis zijn. Want zo zien wij de toekomst als de kinderen groter zijn: samen veel van de wereld zien. Toen er pas een mevrouw voor de deur stond met een collectebus, deed ik open met Zeger op mijn arm. Glimlachend zei ze: ‘Wat leuk, opa-dag vandaag?’ Ik zei: ‘Nee hoor, papadag.’ Ik hoorde hoe Carlijn in de keuken in een deuk lag. Die vrouw schaamde zich zo dat ik haar maar wat extra’s heb toegestopt.”

Wil je niets meer missen van Libelle? Neem een abonnement op het blad. Profiteer nú van onze speciale aanbieding: 8 nummers voor slechts € 19,95.

BEKIJK OOK DEZE VIDEO: Bijzonder: single man wordt vader van een drieling

Tekst: Merel Brons. Beeld: Robert Alexander

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden