null Beeld

Tineke Schouten: “Tijdens mijn depressie ging ik door met werken”

Cabaretière Tineke Schouten (61) kijkt ongegeneerd binnen bij BN’ers tijdens haar nieuwe televisieshow 'Met de deur in huis'. Maar hoe zit het met haar eigen leven? Een gesprek over haar huwelijk, haar perfectionisme, maar ook over privacy.

online redactie Libelle Daily

De eerste aflevering van Met de deur in huis.

Je speelt 4 theatershows per week én maakt een tv-programma. Je zou ook kunnen denken: ik ben nu 61, het is mooi geweest.

“Mijn man Hans is 10 jaar ouder en zegt geregeld: ‘Tineke, je mag nu best eens afbouwen hoor. Zullen we gaan reizen?’ Maar het komt niet in me op. Ik ga door tot ik 67 ben, net als de gemiddelde Nederlander. Ik zie het ook niet echt als werk, dat scheelt. Ik voel me gezegend dat ik dit kan, dat ik dit mág doen. Zolang ze me blijven vragen, ga ik ervan uit dat ik niet moet stoppen.”

Speelt de angst voor stilte ook een rol bij je keuze om door te werken?

“Ja, zeker. Als ik te veel tijd heb om na te denken, ga ik piekeren. Dan trek ik me het leed van de wereld aan. Ik blijf dus liever zo lang mogelijk bezig. Dat heb ik van mijn ouders. Zij hadden een supermarkt, ik heb ze altijd keihard zien werken. Niet zeuren, maar doorgaan, doorgaan, doorgaan. Daar voel ik me ook het prettigst bij. Zelfs toen ik na de geboorte van mijn jongste dochter een soort postnatale depressie kreeg, ben ik niet gestopt met werken. Ik dacht alleen maar: mijn publiek heeft kaarten gekocht, ik kan het nu niet maken om een pauze nemen. Dan maar blik op oneindig en een pil van de dokter. Overdag sliep ik zo veel ik kon. Dat hielp. En ik had het geluk dat mijn chauffeur destijds ook in een depressie zat. Op weg naar de theaters praatten we er uren over. En pepten we elkaar op.”

En Hans zorgde dat het thuis allemaal liep?

“Ja, dat doet hij nog steeds. Het is voor hem niet altijd gemakkelijk dat het vaak om mij draait. Het heeft weleens voor een dip in ons huwelijk gezorgd. Dan riep hij: ‘Jij altijd maar met je werk! Ga in godsnaam lekker de artiest uithangen, maar ik ben het zat.’ Dus gooiden we er een therapietje tegenaan, en dan wisten we weer dat we elkaar onder geen beding wilden laten gaan. Dat leverde trouwens weer materiaal op voor een mooie sketch, ha!”

LEES OOK: EVA VAN DER GUCHT: "IK BEN NIET LELIJK, LELIJKE MENSEN BESTAAN NIET"

Kun je na het werk goed ontspannen?

“Jawel, als ik lekker thuis ben in Almere, gaan de sloffen en het huispak aan. Dan kijk ik films met Hans en lopen we door het bos met de honden. Of ik drink een glas wijn met mijn buurvrouw, Annemarie Jorritsma. Op zondag haal ik mijn moeder altijd op en zitten we uren in de keuken te kletsen.”

In Met de deur in huis neem je een kijkje in huizen van BN’ers. Je trekt lades open, haalt spullen overhoop. Vond je dat niet gênant?

“Nee. Natuurlijk zijn er restricties: soms mogen we niet in de kinderkamer of de slaapkamer komen, of mag een bepaalde kast niet worden opengemaakt. Dat respecteer ik uiteraard. Maar er zijn ook deelnemers bij wie we volledig onze gang kunnen gaan. Het fijne is dat ik het niet als mezelf doe, maar als een van mijn typetjes. Het is toch gemakkelijker om als oenig alter ego de boel overhoop te halen dan als mezelf.”

Zou jij je huis ook openstellen voor zo’n programma?

“Ik heb een eigen YouTube-kanaal waarop te zien is hoe ik als Bep Lachebek een huis aan kant maak. Het is mijn eigen huis. Ik heb er niet zo veel problemen mee. Mijn huiskamer, mijn keuken, mijn kantoor en mijn televisiekamer, die mogen de mensen best zien. De slaapkamers liever niet. Of nou ja… als er maar niet in de kasten wordt gerommeld.”

Je hebt er geen moeite mee om je privéleven te delen?

“Ik ben nieuwsgierig van aard, en daarin ben ik volgens mij geen uitzondering. Daarom mogen anderen ook best iets van mij weten.”

Thomas Acda was laatst te gast in het programma 24 uur met. Hij zei hierover: ‘Ik zet af en toe iets in de etalage, zodat mensen niet in mijn winkel komen.’

“Precies! Dat is het. Want mijn allerdiepste gevoelens, die gaan niemand wat aan. Maar ik vind het wel belangrijk om de mensen te laten zien dat het bij mij ook niet altijd rozengeur en maneschijn is. Denk alsjeblieft niet dat ik een beter leven heb dan jij.”

Ben je weleens jaloers op vakgenoten?

“Jaloers niet. Ik heb met de jaren steeds beter leren relativeren. Maar in alle eerlijkheid: het komt voor dat ik een steekje voel. Als een beginneling een prijs krijgt voor iets wat ik al twintig jaar doe, en naar mijn bescheiden mening ook nog veel leuker, dan kan ik daar wel van balen. Of als een ander heel goede recensies krijgt en ik blijf steken op drie sterren. Vijf sterren krijg ik nooit. Hoe goed mijn show ook is.”

Je zou haast denken dat je niet zo’n hoge gunfactor hebt.

“Ik heb dat zo gevoeld, ja. Mijn man heeft aan het begin van mijn carrière een theater voor me opgericht, het Jacobitheater in Utrecht. Daardoor dachten de mensen dat het me is komen aanwaaien. Maar zo makkelijk was het natuurlijk niet: ik heb er keihard voor gewerkt. Nu, 30 jaar later, ben ik nog steeds een eenling. Veel acteurs, presentatoren, cabaretiers kennen elkaar uit het Amsterdamse. Het is een gezellige kliek, maar ik hoor daar niet echt bij. Wat ik wel leuk vind, is dat ik steeds vaker complimenten krijg van de jonge garde. Jochem Myjer is dol op me, Claudia de Breij noemde me haar grote voorbeeld. Heel leuk, heel eervol. Ik zou het zo mooi vinden als ze dat ook eens zou zeggen in het openbaar. Ach, had ik maar aan de gracht moeten gaan wonen en niet in Almere.”

Meer Tineke? Lees het hele interview in Libelle 16, vrijdag 8 april in de winkel.

Interview: Eva Schuurmans. Fotografie: Rossi & Blake

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden