null Beeld Pexels
Beeld Pexels

Tjitske (45) kiest voor platte borstkas na borstkanker: “Geen pijnlijke prothese meer voor mij”

Bijna negen jaar geleden kreeg Tjitske de diagnose borstkanker. Er volgden zware behandelingen en haar borst werd geamputeerd en gereconstrueerd. Dit jaar besloot ze het implantaat te laten verwijderen en haar andere borst te laten amputeren.

Levensverhaal

“Voordat ik de diagnose borstkanker kreeg had ik al een tijdje pijn in mijn borst. Zo’n stekende, zeurende pijn die je kunt hebben als je ongesteld bent. Toen ik later ook nog een knobbel voelde ben ik naar de huisarts gegaan. Die stuurde me door naar het ziekenhuis en al snel zat ik in een achtbaan van onderzoeken.

“Eerst werd gezegd dat er niets aan de hand was, dat het alleen een ontsteking was. Later bleek het toch foute boel. Er zat een tumor in mijn borst, omdat die was ingekapseld hadden ze hem niet meteen gezien. Tijdens het slecht-nieuwsgesprek moest ik zo huilen. Ik dacht vooral aan mijn man en mijn zoontje. Hoe moesten zij het redden?

“Er volgden zestien chemobehandelingen, een jaar immunotherapie en vele bestralingen. En ik kreeg een mastectomie met een directe reconstructie met een siliconenprothese. Er bestaat ook reconstructie met eigen weefsel, maar dat was bij mij geen optie omdat ik te slank was. Het voelde als een logische en bewuste keuze, binnen de kennis die ik toen had. Teruggaan naar ‘normaal’ was het uitgangspunt, zeker omdat ik nog zo jong was, 37. Na de operatie had ik helemaal niet het gevoel dat ik weer twee borsten had. Ik had veel pijn en het voelde niet als een lichaamseigen borst. De prothese voelde hard en koud aan. Met kleding zag het er wel uit als twee borsten en daar was ik in het begin blij mee, zeker omdat ik er al zo ziek uitzag door de chemo.”

Lichamelijke klachten door prothese

“Vanaf het begin deed de prothese veel pijn. Na twee jaar moest hij vervangen worden omdat hij gedraaid zat. Ik kreeg ook steeds meer lichamelijke klachten: chronische vermoeidheid, hoofdpijn, benauwdheid en druk op mijn borst. Het moeilijke is dat je als kankerpatiënt niet weet waar de klachten vandaan komen. Zijn het de gevolgen van alle zware behandelingen of kan het door de prothese komen?

“In de jaren die volgden ging ik me steeds meer inlezen over borstimplantaten en werd er ook meer bekend over de veiligheid. Zo is een paar jaar terug het type prothese dat ik had wereldwijd uit de handel genomen omdat er een verhoogde kans op een zeldzame vorm van lymfklierkanker werd vastgesteld. Toen de prothese geplaatst werd wist ik dat niet. De chirurgen ook niet hoor, dus ik neem niemand iets kwalijk. Die keuze is gemaakt met de kennis van toen.”

Leven met 1 borst

“Helemaal plat was destijds geen optie. Wereldwijd begint dit te veranderen en wordt het aesthetic flat closure genoemd. Ik ging er over lezen en ontdekte dat ook dat een optie was: het implantaat laten verwijderen en mijn andere, gezonde borst laten amputeren. Ik ben klein en slank en had cup D. Dat ik mijn borstprothese wilde laten verwijderen wist ik inmiddels zeker, maar leven met 1 grote borst leek me heel naar. Me symmetrisch voelen en vrij kunnen bewegen is voor mij als yogadocent belangrijk. Daarom draag ik ook geen uitwendige borstprothesen.”

“Begin dit jaar ben ik geopereerd en ‘helemaal plat gegaan’. Uiteraard is daar een heel proces aan vooraf gegaan. Het heeft twee jaar geduurd voordat ik uiteindelijk de keuze heb gemaakt. Ik ben best lang herstellende geweest. Eindelijk hadden mijn man en ik alles een beetje op de rails na mijn ziekte. Ik ben heel ander werk gaan doen, mijn man was bezig een nieuw bedrijf op te zetten, met ons zoontje ging het goed. Het voelde alsof er nu ruimte was om er echt over na te denken. We waren er klaar voor en ik voelde sterk dat ik dit moest doen. Dat implantaat moest mijn lichaam uit.

“Yoga heeft me daarbij erg geholpen. Het deed me voelen dat ik meer ben dan mijn lichaam alleen. Uiteraard heb ik dit besluit samen met mijn man genomen. Hij zag hoe sterk ik in mijn schoenen stond en dat maakte de keuze voor hem makkelijker te aanvaarden.”

Borsten allang niet meer leuk of sexy

“Natuurlijk ben ik een heel proces doorgegaan. Acht jaar lang heb ik pijn gehad door die prothese en dat werd steeds gekoppeld aan mijn ziekte. Mijn borsten waren allang niet meer leuk of sexy. Die hele functie was ervan af. Natuurlijk is het verdrietig en gaan er soms gedachten door mijn hoofd als ‘ben ik wel aantrekkelijk en vrouwelijk genoeg?’. Ik zou natuurlijk het liefst weer twee gezonde borsten hebben, maar feit is gewoon dat ik borstkanker heb gehad. Dat ik de voor mij meest gezonde keuze heb gemaakt voelt als een bevrijding. Ik leef en een leven zonder borsten is prima.”

Marilucia: “Borstkanker; het heeft me ook iets positiefs gebracht”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden