null Beeld

Veel mensen vonden de ambitie van Bianca (40) raar: ‘Zou je dat wel doen?’

Bianca Buurman (40) klom in 17 jaar op van verpleegkundige in het AMC Amsterdam tot hoogleraar Acute Ouderenzorg. Ze staat nog regelmatig ‘aan het bed’, omdat ze die praktijkervaring niet wil missen.

"Er zijn in Nederland 300.000 verpleegkundigen en ik ben de tiende die het tot hoogleraar heeft geschopt. ‘Mijn mama is professor!’, riep mijn jongste dochter na mijn benoeming tegen iedereen die het horen wilde. Om vervolgens bij mij te checken: ‘Maar eh… wat betekent dat eigenlijk precies?’ Het betekent in ieder geval dat ik een lange weg heb afgelegd."

Kwetsbaar moment

"Het is altijd mijn droom geweest om geneeskunde te studeren, maar toen ik een paar keer was uitgeloot, ben ik hbo-verpleegkunde gaan doen, zodat ik in elk geval in het ziekenhuis aan de slag kon. Ik werkte jarenlang op verschillende afdelingen ‘aan het bed’, zoals ze dat zo mooi zeggen. Je komt als verpleegkundige vaak heel snel dicht bij mensen, omdat je ze ontmoet op een kwetsbaar moment in hun leven. Ik heb dat altijd als bijzonder ervaren. Ik genoot van mijn werk, maar bleef daarnaast studeren. De drang om me te blijven ontwikkelen zit in mijn aard. Tijdens mijn masteropleiding verplegingswetenschappen kwam ik voor het eerst in aanraking met wetenschappelijk onderzoek. Dat vónd ik toch interessant, vooral de vraagstukken om de kwaliteit van de zorg te kunnen verbeteren. Zo had ik me tijdens mijn werk vaak afgevraagd wat er met patiënten gebeurt na ontslag uit het ziekenhuis. Ik zag soms mensen vertrekken, vooral ouderen, van wie ik me afvroeg of het thuis wel goed zou gaan. Dit werd het onderwerp van mijn promotieonderzoek."

Bewijsdrang

"Er werd vaak verbaasd gereageerd, soms zelfs neerbuigend, als ik vertelde over mijn ambities. Een verpleegkundige die wilde promoveren: nou, nou, zou je dat wel doen? Dat wakkerde bij mij een enorme bewijsdrang aan. Ik zou wel even laten zien dat ik dit kan. Zo geschiedde. Ik ben gepromoveerd en kreeg, na een tijdrovende procedure, een gewilde beurs toegekend. Daarmee kon ik mijn onderzoek verder uitwerken aan Yale, een van de meeste prestigieuze universiteiten van Amerika. Afgelopen zomer ben ik benoemd tot hoogleraar. Ik heb het geluk dat ik getrouwd ben met een man die mij de wereld gunt. Hij heeft een eigen praktijk als psychotherapeut en hij heeft mij en mijn ambities alle ruimte gegeven. Toen onze dochters werden geboren en mijn carrière zich verder ontwikkelde, vond hij het prima om een aanzienlijk deel van de zorg voor de meisjes op zich te nemen. En toen ik in 2013 de kans kreeg om naar Amerika te gaan, zag hij dat als een mooie ervaring voor ons en onze dochters, van vijf en zeven jaar oud. Ik herinner me nog het moment dat ik voor het eerst op die indrukwekkende campus rondwandelde, zo’n plek die je alleen kent uit films, en dacht: kijk nou, loop ik hier ineens. Dit had ik nooit kunnen dromen."

Toga op maat

"Ik heb er wel keihard voor moeten werken. Nog steeds zit ik vaak tot ’s avonds laat plannen te schrijven of subsidieaanvragen in te dienen. Ik heb ook veel alledaagse momenten met mijn kinderen gemist. Dus ja, ik heb offers gebracht. Maar ik vind het ook mooi om mijn kinderen mee te geven dat er veel mogelijk is als je ergens honderd procent voor gaat. Een van de concrete resultaten van al dat onderzoek en dat keiharde werken is het buurtziekenhuis. Dit initiatief biedt ziekenhuiszorg in de wijk. Ouderen kunnen hier meteen worden opgenomen, zonder tussenkomst van het ziekenhuis. Komend voorjaar gaat het eerste buurtziekenhuis open in Amsterdam. Het voelt als de kroon op mijn werk: een concreet initiatief om de zorg voor ouderen te verbeteren. En eerlijk is eerlijk, het voelde best lekker toen ik bij mijn eerste officiële optreden als hoogleraar mijn op maat gemaakte toga aan mocht trekken. Kijk eens wat er is geworden van het meisje dat steeds maar werd uitgeloot! Al vond mijn oudste dochter me vooral ontzettend voor aap lopen."

Iedere dag de best gelezen berichten van Libelle in je mailbox? Meld je aan voor de nieuwsbrief!

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden