De dag nadat vervolg

PREMIUM#4

Vervolg: de dag nadat... ik hoorde dat de kanker terug is

De dag nadat vervolgBeeld Getty Images/iStockphoto

Lonneke (44) had net gevierd dat ze tien jaar ‘schoon’ was, toen ze hoorde dat de kanker nooit is weggeweest.

Rosa DammersGetty Images/iStockphoto

Lonneke (44): “Een week na de scans zit ik weer bij de oncoloog. Ze heeft slecht nieuws: de uitzaaiingen zitten in mijn botten. Niet een beetje, maar overal. In mijn schouders, sleutelbeen, armen, bekken, heupen, bovenbenen, de hele ruggenwervel. Daarmee heb ik gek genoeg geluk gehad; beter eerst in je botten dan in je organen, dat biedt meer levensperspectief. ‘Hoe heeft dit kunnen gebeuren?’, stamel ik. Er blijkt één microcel van tien jaar geleden te zijn blijven zitten. Eentje! Omdat de behandelingen tegenwoordig zó goed en agressief zijn, komt dat haast nooit voor. Bij mij is de microcel gaan groeien en in mijn botten terechtgekomen. Een aantal wervels is er zo slecht aan toe dat ik meteen moet worden bestraald, anders heb ik kans op een dwarslaesie.

Confronterend

Mijn man Rik kijkt van mij naar de oncoloog: ‘Hoe lang hebben we nog?’ Ze antwoordt: ‘Tien jaar, misschien vijftien. We zetten alles op alles om de kankercellen een halt toe te roepen, maar genezen lukt niet.’ Het is raar om met zekerheid te weten dat je een bepaalde houdbaarheidsdatum hebt, dat je geen tachtig wordt. Dat ben ik nu aan het verwerken. Er zijn dagen dat die rotkanker er niet is. Maar de momenten dat ik mijn medicijnen neem of als er een verpleger langskomt voor mijn injectie blijven confronterend. Net als de bestralingen. Lig ik daar weer doodstil met een masker over mijn hoofd dankbaar te wezen dat ik niet claustrofobisch ben.

Niets meer uitstellen

Gelukkig slaat de behandeling aan. De groei is gestopt en ik functioneer nog, maar het blijft spannend. Volgende maand kan het ineens anders zijn. In de tussentijd leef ik alsof elke dag de laatste is. Mijn puberdochter en ik houden van dezelfde muziek. Binnenkort gaan we naar een concert van onze favoriete band in Groningen. Ik ga niks meer uitstellen.”

Lees hier wat er aan Lonneke’s verhaal vooraf ging.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden