De dag nadat vervolg

PREMIUM#1

Vervolg: de dag nadat... ik mijn vriend verliet voor mijn kinderen

De dag nadat vervolgBeeld Shutterstock / fizkes

Brenda (55): “De breuk met Marcel is de grootste blauwe plek die ik in mijn leven heb opgelopen. Ik heb nog jarenlang geroepen dat ik de deur wijd open zou zwaaien als hij op de stoep zou staan. Via via vernam ik dat Marcel al heel snel na onze breuk een nieuwe vriendin had die in ons huis introk. Dat deed zó vreselijk veel pijn, ik was intens verdrietig en jaloers. Alles in mij verlangde naar die man. Eigenlijk is dat nog steeds zo.

Christien JansenShutterstock / fizkes

Dat ik de stap heb genomen, is goed geweest voor de kinderen. Ik zag ze opbloeien. Ze werden vrijer, vrolijker en we zijn heel hecht geworden met z’n vieren. Ik had nooit zo snel met Marcel moeten gaan samenwonen. Dat ik míjn behoeftes boven die van mijn kinderen heb gesteld, vind ik erg. Daar heb ik met hen over gesproken. Zij zijn blij met de erkenning, hebben het mij vergeven. Wie weet kan ik het mezelf ook vergeven, ooit.

Goed voorbeeld

Dat Marcel uit ons leven verdween, gaf rust. Na mijn vertrek en de aankoop van mijn huis, voelde ik voor het eerst mijn zelfstandigheid en zelfvertrouwen. Ik vind het mooi dat ik een goed voorbeeld aan mijn kinderen heb kunnen geven, dat je zelfstandig en financieel onafhankelijk kunt zijn.

Nog wel honderd voorbeelden

Het liefdesverdriet was vreselijk. Het deed gewoon pijn. Al waren er ook veel dingen die ik niet miste, want Marcel had veel issues. Hij was een enorme controlfreak en was manipulatief. Een voorbeeld: op een gegeven moment was appelazijn hot. Ik dacht dat ik gewoon een pakje had besteld, maar ik bleek een abonnement te hebben afgesloten. De pakjes bleven binnenkomen, maar ik vergat steeds op te zeggen. Daar was Marcel heel gestrest over. Op een gegeven moment belde hij me op mijn werk en vertelde hij dat er net een deurwaarder was geweest vanwege die pakjes appelazijn. Ik dacht: dat kan helemaal niet en belde de firma. Wat bleek: er was helemaal geen deurwaarder gestuurd. Zo kan ik nog wel honderd voorbeelden noemen.

Omdat alles moeilijk en eng voor hem was, hadden we redelijk vaak woorden. Dan was hij vervolgens boos en kon hij mij urenlang straal negeren. Zo hadden we een keer, vlak voor we naar de trouwerij van zijn nichtje gingen, een aanvaring gehad over iets onzinnigs – nou ja, in mijn ogen dan. Op die bruiloft, waar ik niemand kende, heeft hij me ook weer compleet genegeerd. Je zou denken: waarom ben je niet eerder weggegaan bij die man? Er was zo’n sterke aantrekkingskracht tussen ons. Ik vond hem fantastisch – nee, niet altijd hoe hij deed, maar de fysieke aantrekkingskracht was zo krachtig. Dat had ik niet eerder meegemaakt. Ik dacht: we komen er wel uit.

Geen spijt

Marcel was mijn laatste grote liefde. Ik heb nog twee keer een poging gewaagd, maar het gevoel voor die mannen haalde het niet bij mijn gevoel voor Marcel. Spijt van mijn stap om weg te gaan, heb ik niet. Er is veel goeds uit voortgekomen. Mijn kinderen zijn zelfstandig en gelukkig. Na mijn vertrek heb ik me op mijn bedrijf gestort, dat enorm is gaan bloeien. Het door mij zo snel gekochte huis verkocht ik met veel winst. Vervolgens heb ik een vrijstaand huis gekocht, met een groot stuk grond aan de Oostvaardersplassen. Daar woon ik met mijn kippen, honden en paarden. Ik heb alles wat mijn hart begeert, behalve de liefde. En dat is toch wel verdrietig.”

Lees hier wat er aan Brenda’s verhaal vooraf ging.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden