null

#27

Vervolg: de dag nadat... mijn vader niet mijn vader bleek te zijn

Beeld Shutterstock

Lisa’s (32) vader bleek haar vader niet te zijn. Na een schok van ongeloof en opluchting kwam de vraag: wie is dan wél haar vader?

Lisa: “Mijn moeder heeft haar geheim meegenomen in haar graf, maar mijn stiefvader vond dat ik het recht had om te weten dat haar ex Piet niet mijn vader was. Dat had mijn moeder hem eens toevertrouwd. Wie mijn vader dan wél was, wist hij niet. Die vraag hield me in de greep. Na diverse vergeefse pogingen om erachter te komen, parkeerde ik het vaderverhaal. Ik had geen enkel aanknopingspunt en werd er moedeloos van.”

Stoute schoenen

“Jaren later kwam ik in aanraking kwam met het Fiom, een stichting waar je terechtkunt met vragen over je afstamming. Zij hadden geen pasklaar antwoord, maar dankzij hun tips hervatte ik mijn zoektocht. Ik trok de stoute schoenen aan en belde opnieuw alle contacten uit mijn moeders adresboekje. Mijn stiefvader had destijds gezegd dat ik mijn moeders vroegere vriendin Greet kon overslaan, zij leefde niet meer. Maar ik had een voorgevoel en toetste toch haar telefoonnummer in. ‘Met Greet.’ Ze was springlevend en gaf mij binnen enkele seconden het antwoord waar ik al zo lang naar zocht: ‘Victor is jouw vader, geen twijfel over mogelijk, dat heeft je moeder mij verteld.’ Hij bleek twee jaar eerder overleden te zijn.

Mijn stiefvader hield zielsveel van mijn moeder en hij heeft haar willen beschermen door te jokken dat Greet overleden was. Een stukje van haar geheim had hij prijsgegeven, de rest wilde hij uit respect voor haar vóór zich houden. Dat neem ik hem niet kwalijk.

Mijn moeder was erg ongelukkig in haar huwelijk met Piet en werd verliefd op Victor, bij wie ze in de huishouding werkte. Het was wederzijds, maar ze konden elkaar alleen in het diepste geheim zien. Hij was namelijk getrouwd, had twee dochters en een goedlopend bedrijf en wilde zijn reputatie niet op het spel zetten.”

Overduidelijke match

“Om er zeker van te zijn dat Greets verhaal klopte, wilde ik een DNA-test laten doen. Ik nam dus contact op met Victors familie. Zijn weduwe was overstuur toen ik vertelde waarvoor ik belde, zij wist van niets. Dat vond ik moeilijk, maar het was zó belangrijk voor mij om te weten wie mijn biologische vader is. Hun dochters wilden gelukkig meewerken aan een test en de match was overduidelijk: 99,99%. Mijn halfzussen gaven me foto’s, vertelden verhalen en beschreven karaktereigenschappen. Ik stond dus niet met lege handen. Met Piet had ik allesbehalve een fijne vader-dochterrelatie gehad. Ik was dankbaar dat ik geen dochter van die vervelende, egoïstische man was, maar van een leuke, lieve vader. Een succesvolle ondernemer uit het oosten van het land, iemand op wie ik enorm veel schijn te lijken in doen en laten.

Mijn halfzus Maaike – wij hebben dezelfde moeder – praat er tot de dag van vandaag niet of nauwelijks over. Wel merk ik dat ze mij meer is gaan waarderen. Ze lijkt de enorme verschillen tussen ons beter te kunnen plaatsen. Het is oké zo, voor ons allebei. We waren, zijn en blijven nu eenmaal totaal verschillende persoonlijkheden. Of Victor heeft geweten dat ik zijn kind was, weet ik niet. Omdat zowel hij als mijn moeder niet meer leven, zullen veel vragen onbeantwoord blijven. Maar ik ben ongelooflijk blij dat ik nu weet dat ik uit liefde geboren ben. Eindelijk heb ik mijn ware identiteit gevonden en omarmd.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden