null Beeld Ester Gebuis
Beeld Ester Gebuis

COLUMN

“Waarom heeft de ene keer rechts voorrang en de andere keer niet?”

Femke

Femke (40) is freelance journalist. Ze woont met Oscar en zoon Nathan (7) in Ouderkerk.

“Als je zo denkt, moet je je misschien afvragen of autorijden wel iets voor je is.” Ik zit een halfuur in de lesauto van mijn nieuwe rijschool en de ergste woorden zijn gevallen. Waarschijnlijk omdat ik mijn gloednieuwe instructeur heb verteld dat ik een auto zie als een moordmachine. Dat ik elke seconde achter het stuur bang ben dat ik een overstekend kind doodrijd. En dat ik daarom liever niet harder wil rijden dan dertig kilometer per uur. Op de snelweg. Ik vertel haar dat ik het verschil tussen de rijbaan en de busbaan vaak niet zie, dat ik in paniek raak van rotondes en verkeerspleinen (of is dat hetzelfde?), dat stopborden me niet opvallen en dat ik de uitrit en inrit van de snelweg meerdere malen door elkaar heb gehaald.

Zo rechts mogelijk

Gisteren, toen ik mijn collega vertelde dat ik voor de derde keer ging beginnen aan rijles, zei ze: “Ik snap eigenlijk niet waarom jij het zo moeilijk vindt. Jij houdt van duidelijke regels en afspraken. Het verkeer is een en al duidelijke regels en afspraken.” Ik legde uit dat ik het verkeer allesbehalve logisch vind. Waarom heeft de ene keer rechts voorrang en de andere keer niet ‘want het is een uitrit’. Waarom moet je in je eigen tempo blijven rijden op de snelweg en mag je niet gewoon fijn achter een andere auto blijven hangen die net als jij naar Groningen moet? Waarom moet je altijd zo rechts mogelijk blijven rijden? Er zijn allerlei verklaringen voor, maar het gaat gewoon mank in mijn hoofd.

Hard hoofd

Toch zit ik hier weer op de bestuurdersplek op een woensdagochtend in coronatijd. Ik ga het nog één keer proberen. De droom dat ik ooit de auto kan pakken om naar mijn ouders in Harderwijk te rijden of om Nathan naar een vriendje in Zaandam te brengen, is te sterk. De instructeur lijkt er na de proefles een hard hoofd in te hebben. Ze staart naar het formulier waarop ze moet aangeven of ik twintig, dertig of veertig lessen nodig heb. Resoluut kruist ze het grootste pakket aan. Lichtelijk beledigd vraag ik: “Denk je dat ik het kan halen?” Ze twijfelt zichtbaar en op dat moment besluit ik dat het klaar is met deze onzin. Ik ben niet achterlijk, het gaat gebeuren: ik ga dat rijbewijs halen. Beloofd.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden