null Beeld

Wat doet Doutzen in het huis van Hans?

Iedere week schrijft Hans een prachtige column voor Libelle. En omdat we hem jou natuurlijk niet willen onthouden, kun je ’m hier – helemaal gratis en voor niets – nog eens nalezen!

online redactie Libelle Daily

"Heb je het al gehoord?", vroeg mijn dochter, en ik had het vermoeden dat ze dat wat ik nog niet wist het liefste wilde gillen. Terwijl ze doorgaans toch zo nuchter is. "Wat?", vroeg ik dan ook uiterst nieuwsgierig. "Doutzen Kroes", begon ze, en om de spanning op te voeren liet ze een stilte vallen: "… Doutzen Kroes." En toe maar, toen nóg een stilte. "Doutzen Kroes heeft ons huis gekocht!"

Misschien kan ik me bij Doutzen aanbieden als dakdweiler?

"Nee!", riep ik. "Jaaa!", riep ze. Waarna ze ophing, waarschijnlijk om haar vriendinnen te bellen met dit spectaculaire nieuws. Doutzen Kroes zeg! Ons huis! Gekocht! Nou ja, het was al heel lang ons huis niet meer, maar veertien jaar was het dat wel geweest en dat dat huis nu bewoond zou worden door een wereldberoemd fotomodel dat… Ja, wat eigenlijk? Schiep dat een band tussen Doutzen en mij? Zou ik zomaar kunnen aanbellen, me kunnen voorstellen als voormalig bewoner en koffiedrinken met de familie Kroes? En dan bevriend raken met een wereldberoemd fotomodel? Dat ik achteloos tegen mensen zou kunnen zeggen: "Ik was gisteren nog op bezoek bij mijn vriendin Doutzen en toen…" En dat ze dan met grote ogen zouden vragen: "Doutzen Kroes?" En ik dan, nog achtelozer: "Uh ja."

Nu mijn fantasie toch op hol sloeg – dat gebeurt bij ons mannen snel en dan is er geen houden meer aan – zag ik Doutzen in onze voormalige slaapkamer liggen, onder onze voormalige douche staan en in een tuinstoeltje genieten van de zon op ons voormalige dakterras. Misschien moest ik Doutzen, inmiddels toch wel een beetje ónze Doutzen, waarschuwen voor dat dak: dat er bij plensbuien al snel enorme wateroverlast ontstaat, en dat willen we niet natuurlijk, een wereldberoemd fotomodel dat wanhopig op het dak staat te dweilen. Misschien, dacht ik, misschien kon ik me aanbieden als vaste dakdweiler? Ik wist per slot van rekening als geen ander hoe dat moest. Juist toen ik in gedachten met Doutzen op de bank zat, uitpuffend van het dakdweilen, glaasje wijn erbij, belde mijn dochter weer. "Stom van me", zei ze. "Het gaat om twee huizen verderop."

"Muts!", reageerde ik, waarmee ik niet mijn dochter bedoelde, nou ja, ook wel een beetje, maar vooral doelde op dat over het paard getilde, bij nader inzien helemaal niet zo aantrekkelijke en bovenal dommige, want steevast het verkeerde huis kopende fotomodelletje.

null Beeld


Hans Verstraaten is getrouwd. Hij is journalist en columnist voor o.a. Management Team. Lees ook zijn andere columns.

Beeld: ANP

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden