null Beeld

“Wat was er mis met mij dat ik geen man kon vinden?”

Corine (56) droomt al haar hele leven van een gezin, maar ze heeft het nooit gekregen. En dat doet pijn. 

Elselien van Dieren

“Ik heb altijd willen trouwen en ik heb altijd moeder willen zijn, zo lang ik me kan herinneren. Ik was echt dat poppenmoedertje, altijd bezig mijn poppen in bad te doen, in hun bedje te leggen, eten te geven. Vadertje en moedertje spelen, ook zoiets, ik vond het enig. Mijn beste vriendinnetje was dan altijd ‘vader’ want dat ik de moeder was, sprak vanzelf. Mijn moeder zei altijd tegen me: ’Jij? Jij bent de eerste van de kinderen die trouwt!’ En dat terwijl mijn broers 5 en 7 jaar ouder waren. Maar zo ging het niet. Ik had af en toe een vriendje, maar dat ging dan ook weer uit. En terwijl de ene vriendin na de andere trouwde, had ik zelfs nog niet eens een vaste vriend. En die had ik nog steeds niet toen mijn vriendinnen kinderen kregen. En ik maar op kraamvisite gaan en met pijn in mijn hart weer zo’n lief klein baby'tje vasthouden. Op weg naar huis zat ik dan in de auto te huilen. Ik wilde zo graag, zo verschrikkelijk graag. Ik werd 25, en toen 30. Ik had een relatie van 5 jaar achter de rug, maar mijn vriend was gescheiden en had al 2 kinderen. Voor geen goud opnieuw in de luiers, zei hij. Met pijn in mijn hart heb ik het uitgemaakt, ik wilde niet mijn droom om kinderen te krijgen opgeven. ‘Je kunt toch ook ongehuwd moeder worden', zeiden mijn vriendinnen. Maar ik wilde niet alleen kinderen, maar ook een vader voor die kinderen. Later ben ik daar anders over gaan denken, maar toen was het te laat voor kunstmatige inseminatie. Het ergste was dat ik aan mezelf ging twijfelen. Wat was er mis met mij dat ik geen man kon vinden? Wat had ik verkeerd gedaan? Was ik te gretig geweest, was ik te snel over kinderen begonnen als ik een man ontmoette? Ik weet het niet en ik zal er wel nooit achter komen. Een paar jaar geleden heb ik een heel aardige man ontmoet op de toneelclub waar ik al een paar jaar lid van ben. We konden meteen goed met elkaar opschieten, lezen dezelfde boeken, houden van dezelfde films en toneelstukken. We zagen elkaar steeds vaker en uiteindelijk is het iets geworden tussen ons. Nu wonen we samen, het is geen heftige liefdesrelatie, maar we hebben het fijn samen. Ik kan goed met zijn volwassen kinderen opschieten en zijn kleinkinderen voelen alsof ze ook een heel klein beetje van mij zijn. Maar toch, wat had ik graag zelf een gezin gehad."

Interview: Tineke Beishuizen

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden