null Beeld

‘We moeten niet alles willen opleuken voor kinderen’

Hanneke (36) is moeder van twee en vindt dat we in deze voorjaarsvakantie - of nee, eigenlijk altijd - niet zo moeten overdrijven met alles 'leuk' te maken voor kinderen.  

Redactie Libelle.nl

Laatst haalde mijn jongste zoon zijn zwemdiploma. Momentje hoor. Na bijna vijf jaar wegzweten op vrijdagmiddag (oké, ook voor de lessen van zijn broer) juichten hij en ik net zo hard bij de overhandiging van het rood-blauwe-boterbriefje. Dat moest gevierd en op zijn verzoek deden we dat in het pannenkoekenhuis.

Zo’n grote fan van flensen is hij niet, maar al gauw kwam de aap uit de mouw. In dit pannenkoekenhuis kreeg je altijd een cadeautje op je pannenkoek. En dat wist die kleine waterrat van me nog precies. Net zoals hij weet dat hij bij de kapper hier in de buurt een snoepje krijgt na het knippen, dat ‘ie bij de tandarts een cadeautje uit mag zoeken en dat de caissière bij de Gamma ballonnen uitdeelt. Mijn kind is ‘verpavlovt’.

Opgeleukt

Waarom moet alles zo nodig opgeleukt worden? Waarom zijn dingen niet gewoon wat ze zijn? Het knippen van je haren, een check van je gebit, dat hoort toch gewoon bij het dagelijks leven?

Overigens doen we er als ouders – onbewust wellicht - net zo hard aan mee. Ik althans wel. Want ook ik sta gummetjes in de vorm van hersenen af te rekenen in de shop van Corpus. En een pluchen aap bij Artis. Terwijl de dag zelf al leuk genoeg is. Qualitytime met elkaar, een mooi museum. Goed is goed, toch?

Overtreffende trap

Blijkbaar zoeken we toch graag naar de overtreffende trap. “Misschien mogen we ook wel even bij het orgel kijken”, riep een vriendin uit toen we met onze zoons kerstliedjes gingen zingen in een kerk. Hartstikke, eh, leuk inderdaad! Zelf vond ik de eerste keer in een kerk al een happening op zich. Het zou niet in me opkomen om een tour naar het orgel te vragen aan de dames van het heilig huis. Het kwam er ook niet meer van overigens, maar het fascineerde me wel.

Want, wat voor verwachtingen geven we aan onze kinderen mee door alles op te leuken? Dat het pas leuk is als er iets bijzonders is? Een cadeau of een mooie kans? Ik vind het juist zo fijn om het mooie te zien in wat er is. Dat het zo fijn is dat je weer goed kunt zien als je pony geknipt is en dat de pannenkoek in het restaurant heus veel lekkerder is dan die van thuis.

Dit weekend ga ik met Guus een dagje naar Rotterdam. Leuk. We slapen in een hotel en kunnen lekker opblijven samen. Ook al leuk. De volgende dag gaan we naar Blijdorp, helemáál leuk. En dan ga ik heel hard mijn best doen om vrolijk lachend de pluchen apen voorbij te lopen.

null Beeld

Hanneke Mijnster (36) is jongensmoeder, recent single en freelance verhalenmaker. Met rasse schreden vindt ze haar weg tussen co-ouderschap en carrière. Ze leert het leven en vertelt er graag over. Samen met Guus (8) en Freek (6) en haar lieve vriendinnen maakt ze van elke dag iets moois.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden