null Beeld

column

Wieke: “Als ik zo’n slaapzak zou dragen, neem ik anderhalf keer mijn toch al flinke volume aan”

Wieke Biesheuvel

Ze is getrouwd met Rob, heeft drie volwassen kinderen en zeven kleinkinderen. Wieke woonde in bijna alle Nederlandse provincies én in Zambia, maar heeft nu haar hart verpand aan Noordwijk. Ze houdt van LLL: leven, lachen en laat-toch-waaien. En eigenlijk is er nog een vierde L, namelijk die van Libelle-lezeressen.

Ik heb niet om die lijvige catalogus vol jassen gevraagd, maar hij ligt toch in de bus. Beetje sneu als er niemand in kijkt, dus ik blader hem door. Wat me opvalt bij de jassen: net slaapzakken. Bijna allemaal gewatteerd, in de slaapverwekkende kleuren legergroen, grijs of donkerblauw. De modellen met maatje 36 kunnen die gewatteerde verdikkingen wel hebben. Maar dat nou niemand eens tegen de ontwerpers heeft gezegd: opzouten met die schutkleuren!

Géén jas

Helaas hoor ik niet bij de types die maar een zak aan hoeven te doen om op straat alle hoofden om te laten draaien. Als ik zo’n slaapzak zou dragen, neem ik anderhalf keer mijn toch al flinke volume aan. Is dit de kift? Nee joh. Ik wil het allerliefst géén jas. Omdat géén jas bij de zomer hoort en ik ben dol op de zomer.

Als kind vond ik het feest als ik ‘met zonder jas’ naar school mocht. Dat heerlijk lichte gevoel, alsof je de winter afschudde. In Zambia voelde ik me als een vis in het water: jarenlang elke dag zomer. Ik lust er wel pap van.

Sint Klazien

Heb ik dan geen jas? Jawel, een oranje leren jas (te klein), en een wollen rode jas die bijna tot op de grond komt. Mijn gezin lachte zich tranen als ik hem weleens aan deed. Ze vonden me net Sint Klazien en op 5 december kreeg ik een bijpassende mijter. Inmiddels is de jas 25 jaar oud en hangt hij doelloos in de kast. Is het buiten echt koud, dan behelp ik me met mijn vesten en gebloemde, wollen sjaal.

Maar nu zeggen de weervrouwen- en mannen dat er natte sneeuw komt. Vorig jaar voorspelden ze dat ook en toen viel het wel mee. Dus kocht ik weer geen jas, omdat het bijna maart was en waarom zou ik mezelf op kosten jagen voor die paar onnozele sneeuwvlokken? Nu is het pas eind november en de grootste ellende moet nog beginnen. Mijn Sint Klazienjas kan niet tegen vocht.

Slaapzak

Moet ik dan toch zo’n slaapzak in het digitale winkelmandje klikken? Zouden ze hem in het rood hebben? Nee. Donkerblauw dan, de enige voor mij acceptabele kleur? Hallo zeg, ruim 300 euro. Ik zal daar gek zijn. Piekerend hang ik boven de catalogus. Jas kopen of niet? Waarom zou je eigenlijk naar buiten gaan als het sneeuwt? Ik alleen in noodgevallen. Zoals vorig jaar, toen er een koolmeesje op apegapen lag, nadat hij tegen het raam was gevlogen. Toen trotseerde ik de sneeuw. Zonder jas. Niemand denkt toch aan een jas als je een zielig vogeltje moet redden?

Body

Zal ik een meter van die rode jas afknippen? Daar knapt hij vast van op. Goed plan. Ik doe hem aan en zie in de spiegel dat dit allesbehalve een verbetering is. Even appen met mijn zus, volleerd naaister. Zij zegt dat mijn actie ‘de body uit de jas heeft gehaald’. O ja? Er zit echt wel een body in, de mijne namelijk, maar je krijgt er op straat geen hoofd mee omgedraaid.

Rob heeft twee halflange jassen. Ik trek er eentje aan en ja, heel sneeuwbestendig. Mooi is anders, maar, zo vindt Rob: “Je hebt mij toch al versierd.” Dus als het vandaag gaat sneeuwen en u ziet buiten een gedaante aankomen in legergroen? Dat ben ik. En dat heeft me dan geen cent gekost. Alwéér de Black Friday zonder kleerscheuren doorgekomen.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden