null Beeld

PREMIUMColumn

Wieke: “Wat moet je in vredesnaam tegen onbehouwen en kwaadaardige figuren ondernemen?”

Wieke van Biesheuvel

Ze is getrouwd met Rob, heeft drie volwassen kinderen en zeven kleinkinderen. Wieke woonde in bijna alle Nederlandse provincies én in Zambia, maar heeft nu haar hart verpand aan Noordwijk. Ze houdt van LLL: leven, lachen en laat-toch-waaien. En eigenlijk is er nog een vierde L, namelijk die van Libelle-lezeressen.

“Nou, sorry hoor, sorry dat ik het zeg, je mag tegenwoordig niks meer zeggen, maar dan heb ik zoiets van…ik zeg het tóch, omdat ik vind dat ik het gewoon wél kan zeggen. Laat ik het zó zeggen…dit is gewoon mijn mening!”

Straatinterviews

Het bovenstaande komt vooral voorbij in straatinterviews. Een beetje journaal kan niet zonder een recht voor z’n raap straatinterview. Vrijwel nooit komt er eens een goed onderbouwde mening voorbij, die je aan het denken zet. Nee, we moeten vooral weten en beseffen wat de ‘gewone’ burger vindt. Of het kokeleko is, maakt niet uit, want het mag/moet gezegd worden.

Nietszeggende mening van Joop

Ik stel me voor hoe dat thuis gaat bij degene die zo gelukkig was om een meninkje te mogen verkondigen voor televisiekijkend Nederland. Zou die persoon - we noemen hem even Joop - zijn netwerk opbellen om te vertellen dat hij op het journaal komt? En dat dit hele netwerk thuisblijft om te horen wat voor schokkends Joop te melden heeft?

Bij de koffieautomaat: “Joop nog gezien op de televisie?” Op Twitter, op Facebook en in andere media buitelen de meningen over elkaar heen. Het “sorry, hoor” slaat nergens op, want als het je echt zou spijten wat je nu ging zeggen, hield je toch gewoon je mond? Op nietszeggende meningen zit niemand te wachten, behalve misschien de familie van Joop.

Luguber

Maar waar wel een bloedserieus gemeend “sorry” - en nog veel meer - op zijn plaats zou zijn, is bij de tweet die Marion Koopmans op haar bord kreeg. Ik ga die tweet niet herhalen, wie het wil weten zoekt het maar op. Pas na twee keer lezen van die lugubere boodschap, drong het tot me door dat er een soort gifmenger bezig was geweest.

Hoe durft iemand dit te doen? Hoe diep ben je dan gezonken? Er moet in het leven van die twitteraar veel mis zijn gegaan, dat hij zulk giftig braaksel in een tweet meende te moeten gooien. Een pure bedreiging was het, waarvan Marion Koopmans, terecht, aangifte heeft gedaan. En het was niet de eerste keer dat ze zulke baggertweets in haar mailbox vond.

Fatsoen

Wat bezielt zulke idioten? Wat moet je in vredesnaam tegen onbehouwen en kwaadaardige figuren ondernemen? Ik weet het niet, maar als ik rechter was, zou ik het zoeken in een straf waar zo’n ontspoord type hopelijk iets van leert. Waarbij het doel is, dat die persoon beseft, dat zomaar een potje venijnig - op het misdadige af - schelden op iemand die hij niet eens kent, nergens toe leidt, maar louter stinkende zwavel verspreidt.

De meeste mensen deugen… aldus de titel van Rutger Bregmans boek. Maar sommige mensen deugen helemaal niet. Misschien willen ze wel niet deugen, omdat ze vinden dat ze het grootste gelijk van de wereld hebben, door anderen, die zich uit de naad werken voor onze gezondheid, met de dood te bedreigen.

Het met elkaar oneens zijn mag, mits je dat fatsoenlijk – en alsjeblieft onderbouwd – brengt. Niet iets roepen om het roepen. Ik hoop op doortastende, doeltreffende maatregelen tegen zwaveltweets en ik wens Marion Koopmans en haar collega’s sterkte. En ons allemaal gun ik kerstdagen waarbij wij weer een beetje vrede in onszelf en met de huidige situatie kunnen vinden.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden