Woedeaanvallen!

Dagboek van Bénazir

Herma: Ik hoop dat U mij kunt adviseren over mijn zoon Juib. De school maakt zich zorgen om Juib en heeft hem aangemeld voor een onderzoek. Hij is onhandelbaar en moeilijk te hanteren met andere kinderen. Thuis is Juib enorm lief en merk ik niets van de woedeaanvallen waar de leerkracht het over heeft. Ik denk dat er op school verkeerd met Juib wordt omgegaan en dat daardoor dit gedrag naar boven komt. Er wordt nu al een stempel op het kind geplaatst dat hij niet verdient.

Bénazir:

Een kordate vrouw krijg ik aan de telefoon die het gevoel heeft dat ze haar zoon moet verdedigen. Omdat ze een heel erg dik harnas om zich heen heeft, hoort ze niet wat ik zeg. Ze blijft in de verdediging en daarom besluit ik om telepathisch met haar te communiceren. Herma, die ondertussen haar verhaal aan het doen is, merkt niet dat ik haar doorsein dat ik haar wil helpen en niet de poten onder haar stoel vandaan probeer te zagen. Het dringt tot haar door en ze komt ze tot rust. Ik besluit om Juib te channelen om te kijken waar dit wisselende gedrag vandaan komt.

Juibs foto laat een jongen met donker haar en donkere ogen zien. Zijn vader is ook donker en dat is goed te zien bij Juib. Met zijn vijf jaar is hij al vroeg aan het wisselen, waardoor hij een groot gat toont, dat schattig staat op de foto.

Ik stel Juib de vraag waarom hij wisselend gedrag vertoont en hij laat me duidelijk zien waar het vandaan komt. Juib ervaart de wereld als niet veilig en reageert daarop met extreem gedrag. Hij kan enorm paniekerig en angstig reageren op wat voor anderen een normale situatie is. Ook vindt hij het moeilijk om contact te leggen met volwassenen en leeftijdgenootjes. Dit komt doordat hij bijna alle indrukken die hij binnenkrijgt, vertaalt als onveilig. Zijn gedrag is daarom op school agressief, maar ook erg paniekerig. Juib laat me ook zien, dat hij thuis een heel ander kind is. Hij woont alleen met zijn moeder en heeft dus thuis een één op één situatie. Dat werkt – voor een kind dat enorm veel prikkels krijgt die hij niet kan verwerken – erg rustgevend. Dat is ook de reden waarom Juib thuis heel ander gedrag vertoont dan op school. Juib kan zomaar uit het niets zulke enorme woede- en angstaanvallen krijgen, dat de leerkracht het erg moeilijk vind om hem dan te hanteren binnen de groep. De groep accepteert het gedrag van Juib niet en de juf heeft moeite om hem bij de groep te betrekken. Ook al omdat Juib totaal geen moeite doet om zich te mengen tussen de kinderen. Het liefst is hij alleen en vertelt hij hele verhalen tegen zichzelf. De juf heeft hem weleens gevraagd tegen wie hij praat en dan haalt hij zijn schouders op: “Oh, dat zijn de stemmen in mijn hoofd.” Dit was een reden voor haar om de schoolbegeleidingsdienst in te schakelen. Met heel erg veel tegenzin heeft Herma ingestemd om Juib te laten onderzoeken, maar ze is erg bang dat de leerkracht een hekel heeft aan haar zoon en daarom dit doordrukt.

Voor mij is het van belang om te weten waarom Herma haar zoon zo in bescherming neemt en bang is dat anderen hem afwijzen. De enige manier om erachter te komen is, dat ik Herma ga channelen.

En duidelijkheid krijg ik: Herma heeft een relatie gehad met een negroïde man en heeft toen heel erg veel negatieve reacties gehad van haar familie en vrienden. Toen ze in verwachting raakte van Juib kwam hun relatie erg onder druk te staan. Haar ouders – welgesteld en van aanzien - dreigden dat ze niet meer welkom zou zijn, als ze het kind zou houden. Herma heeft tegen de zin van haar ouders in toch besloten om het kind te wereld te brengen. Maar dat ging wel ten koste van haar relatie. Haar familie reageerde op de relatiebreuk met: “We hadden het toch gezegd!”

Nu ze alleen met Juib is, heeft ze de drang om hem te beschermen tegen de grote, boze wereld. De wereld die dit mannetje al diverse malen heeft afgewezen, zelfs al toen hij nog niet eens geboren was. Daarom reageert Herma zo fel naar de school, want die wijst Juib ook weer af. Ik adviseer haar om toch de onderzoeken te laten doen, maar vertel er niet bij dat ik vermoed dat Juib een ontwikkelingsstoornis heeft. Dat mag alleen een psychiater diagnosticeren.

Weken later ontmoet ik Herma en Juib. Hij is inmiddels gediagnosticeerd: MCDD, een ontwikkelingsstoornis die zich o.a. kenmerkt door woede- en angstaanvallen.

Herma begint het langzamerhand te accepteren dat het om een stoornis gaat en niet om een afwijzing. Ik kan geen wonderen verrichten, maar ik kan wel wat handvatten bieden waar ze wat aan heeft.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden