null Beeld

Yvon Jaspers: “Soms denk ik: kan het niet een beetje minder, Yvon?”

Vanaf 12 februari zit half Nederland op zondagavond weer aan de buis gekluisterd: dan begint 'Boer zoekt Vrouw Internationaal'. Presentatrice Yvon Jaspers reisde er de afgelopen maanden de hele wereld voor over. En nee, ze is het programma nog lang niet zat.

Online redactie Libelle

Yvon Jaspers (43) maakt al 12 jaar het best bekeken amusementsprogramma van Nederland en al 12 jaar lang doet ze dat met die inzet en hartstocht die zo kenmerkend voor haar is. De nieuwe serie afleveringen is alweer de 9e reeks en de 2e Boer zoekt Vrouw Internationaal. 5 Nederlandse boeren die uitgewaaierd zijn naar alle hoeken van de wereld staan centraal: van Herman uit Frankrijk, Olke uit Texas en David uit Roemenië tot Marc in Zambia en Riks in Canada.

Dat betekent dat Yvon het afgelopen jaar veel op reis was: in mei en juni om kennis te maken met de boeren, en in het najaar heeft ze bij alle 5 een week lang gelogeerd, tegelijkertijd met de 3 overgebleven vrouwen. Ze is er nog steeds een beetje moe van. “Ik ben echt maanden op stap geweest. Normaal gesproken, als we in Nederland filmen, blijf ik natuurlijk niet de hele logeerweek op een boerderij hangen, dan reis ik van de ene naar de andere boer. Maar nu moesten we alles achter elkaar op locatie opnemen. Dat is ontzettend tijdrovend.”

Hoe vinden ze dat thuis?

“Ze weten het. Ze zijn voorbereid. En Pieter en ik zijn voor de kinderen volkomen inwisselbaar. We zijn even belangrijk voor ze. Als maar een van ons thuis is – dan is het goed.”

Waarom hebben jullie gekozen voor deze buitenlandse formule?

“Omdat elke keer zo veel buitenlandse boeren zich aanmelden. Een paar jaar geleden dachten we: het zijn er zo veel, we kunnen er wel een serie van maken. Mensen denken vaak dat wij alles van tevoren verzinnen, maar heel vaak dient het idee zich gewoon aan.

Ze vertelt over de stapels brieven die elke keer weer binnenstromen. Over al die vrouwen die niet langer alleen willen zijn. “Vrouwen zoals jij en ik. Vrouwen zoals je ze overal tegenkomt. Dat maakt het zo universeel. Bijna niemand kiest er bewust voor alleen zijn. Ik wil dat jij van mij houdt, ik wil zo graag van jou houden. Dáár gaat het om. Jong, oud, hoogopgeleid, laagopgeleid, veel geld, weinig geld – iedereen die zich daarin herkent. Dat is de kracht van Boer zoekt Vrouw.”

Ben je zelf net zo open als je van de boeren verlangt?

Ze lacht. “Ik ben geen lefgozer. Ik spring voor geen goud uit een vliegtuig, maar in één ding heb ik lef, al van jongs af: ik durf altijd alles tegen iedereen te zeggen. Hondsbrutaal, zo zou je het ook kunnen noemen. En ik kwam er mee weg. Weet je, ik drink nooit alcohol, ik lust het niet eens. Maar als puber zag ik al bij leeftijdsgenoten dat ze met een glas op durfden te zijn zoals ik altijd al was.”

Een beetje ontremd dus.

“Dat is niet altijd fijn, hoor. Ik zou soms best een mysterieuze vrouw willen zijn, maar het zit er niet in.” Ze lacht uitbundig. “Ik vraag me trouwens af of mannen dat echt nou zo leuk vinden. Wil je het gezellig in bed, of alleen maar spannend en afstandelijk? Hard to get spelen – ik kan dat niet, nog geen dag. Ik kan niet eens een verrassing voor mijn kinderen bewaren. Keesje, mijn dochter van 11, vindt dat heel stom. Die zegt: “Mam, je zegt niet wat je voor mijn verjaardag heb gekocht, hoor!”

Kun je wel een geheim bewaren?

Verontwaardigd: “Ja, natuurlijk! Ik was de Mol, weet je nog?”

Voordat je Pieter leerde kennen, schijn je een wilde periode te hebben gehad. Zei je dan altijd gewoon tegen die mannen: ik vind je leuk?

“Ja, ik zag het leven als een grote speeltuin, waar van alles viel te beleven.” Bezorgd: “Dat is nu echt anders hè. Ik ben nu een brave echtgenote en moeder. Maar dat ik 10 jaar gespeeld heb, daar ben ik heel blij om. Daar heb ik veel van geleerd.”

Wat heb je geleerd?

“Dat in elke man een heel klein jongetje zit verstopt. Zoals in elke vrouw een klein meisje zit verscholen. Als die elkaar vinden, komt het goed.”

Ik las dat jij en Pieter aan elkaar zijn gekoppeld. Dat je bij hem op de stoep stond en wist: dit is hem. En dat jullie binnen een kwartier aan het zoenen waren.

“Dat klopt. Ik was 28, hij 34. We hadden allebei al relaties achter de rug: Pieter een van 13 jaar, ik een van 3 en een van 4 jaar. We hadden vervolgens best wat uit te vogelen met zijn tweeën: wat behoud je van je oude leven, waarin houd je je vrijheid, hoe ziet het leven samen eruit?”

Zijn jullie van de knallende ruzies?

“We hebben geen scheldpartijen-ruzies. We hebben intens-verdriet-ruzies. Pieter is milieu-econoom, voor zijn werk was hij vroeger altijd veel en lang op reis, soms wel maanden achter elkaar! Dat vond ik echt vreselijk, en dat stak ik niet onder stoelen of banken. Kijk, ik geloof heel erg in: jij bent wie jij bent en ik ben wie ik ben. En je bent er zelf verantwoordelijk voor of die ander je kent. Dus jij moet die ander vertellen wat er zich in jou afspeelt. Ik mag het heel stom vinden als hij heel lang op reis gaat. Ik mag daar heel hard om huilen. Maar hij moet wel gáán. Je moet in een relatie jezelf geen geweld aan doen. Als ik dat doe, komt er een heel slechte versie van mezelf tevoorschijn.”

En hoe heeft zich dat opgelost?

“Uiteindelijk ben ik minder gaan huilen en is hij minder gaan reizen.”

Je staat als veeleisend te boek.

“Ik eis veel van mezelf en van de mensen met wie ik werk. Die moeten op de toppen van hun kunnen presteren. Elke aflevering moet beter zijn dan de vorige. Als wij niet zo veeleisend waren, bestond dat programma allang niet meer. Maar in mijn dagelijkse leven vind ik dat perfectionisme best lastig hoor.”

Wanneer dan?

“Ik vind het leuk om veel mensen bij me thuis uit te nodigen, feestjes en etentjes te geven. Pieter en ik worden dan een soort geolied horecateam: dan wordt er van alles gebakken, dan wordt de tuin met fakkels en vlaggen versierd en vlak voordat iedereen binnenkomt sta ik nog het huis te zwabberen en te boenen. Die arme kinderen staan dan in hun nette kleren tegen de muur geplakt tot ik weer aanspreekbaar ben. Nou, dan denk ik weleens: kan het niet een beetje minder, Yvon? Je had ook 2 taarten bij de Hema kunnen halen.”

MEER YVON

Je leest 't hele interview met Yvon Jaspers in Libelle 54, vrijdag 23 december in de winkel.

LEES OOK:

VIDEO: In Libelle's Zeg nou zelf vroegen we vrouwen of hun man er goed uit moet blijven zien.

Interview: José Rozenbroek. Beeld: ANP

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden