Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Femke: “Maar het belangrijkste wat ik deed was: vertragen”

Premium

Femke: “Maar het belangrijkste wat ik deed was: vertragen”

Femke (40) is freelance journalist. Ze woont met Oscar en zoon Nathan (7) in Ouderkerk. Deze week schrijft ze over een blessure uit het verleden.

Midden in de tweede schoolsluiting vroeg een vriendin hoe het met me ging. Het voelde als een rare vraag. Als de crisis op z’n hoogst is (in mijn geval betekent crisis: thuisonderwijs geven aan een kind met een oppositionele stoornis), gaan je eigen noden en wensen radicaal aan de kant. Hoe het met jou gaat telt niet.

Bodem van de put

Inmiddels heb ik geleerd dat de crisistijd bestaat uit verschillende fasen: eerst de paniek, dan de actie en de adrenaline, vervolgens (als er een nieuw evenwicht lijkt) de euforie van de overwinning en (als de crisis bezworen lijkt) de instorting. Het is wonderlijk hoeveel je aankunt, zelfs als je echt denkt dat je geen energie meer hebt. Zelfs die twee extra sneeuwdagen waarop de school, net na de mededeling dat die open zou gaan, tóch dicht bleef, doorstonden we. Maar daarna was de bodem van de put bereikt.

Verder

lezen?

Dit is een Premium-artikel. In Libelle Premium vind je onze beste artikelen en video’s. Probeer nu 2 weken gratis!

€2,99

per maand

of Inloggen