Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Nico Dijkshoorn: “Even voelde ik een blinde woede, waarom had mijn moeder me dát niet geleerd?”

Premium

Nico Dijkshoorn: “Even voelde ik een blinde woede, waarom had mijn moeder me dát niet geleerd?”

Nico Dijkshoorn (60) woont samen met Tanja, heeft twee kinderen uit een vorige relatie en een heel eigen kijk op de wereld. Deze week blikt hij terug op het ene lichtpuntje in 2020. 

Het uiterst verdrietige jaar 2020 kende voor mij één lichtpuntje: ik hoefde tijdens Sint-Maarten niet, met al het licht uit, achter een bankstel te zitten. Want zo gaat het vanaf 1980. Kinderen voor de deur, geroezemoes, blijde verwachting en ik versteend vlak achter de voordeur. Doodsbang voor wat ik zelf ooit ben geweest: een kind, zingend voor snoep. Ik woonde net twee maanden in een flatje te Amstelveen. We wilden gaan eten toen er werd aangebeld. Ik opende de voordeur en daar stonden ze: zes zingende kinderen. Daarna gebeurden er verschillende dingen tegelijk in mijn hoofd. Hoe moest je kijken als kinderen vlak voor je stonden te zingen? Even voelde ik een blinde woede. Waarom had mijn moeder me dát niet geleerd! Wat had ik eraan dat ik zelfstandig mijn broek en schoenen aan kon trekken? Heel fijn dat ze me had leren klokkijken. En bedankt, vader, dat ik op mijn vingers kon fluiten. Maar wat had je daaraan als er kinderen vlak voor je neus stonden te zingen?

Verder

lezen?

Dit is een Premium-artikel. In Libelle Premium vind je onze beste artikelen en video’s. Probeer nu 2 weken gratis!

€2,99

per maand

of Inloggen