Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Roos Schlikker: “Hij mocht z’n mobieltje mee, maar het bleef doodstil”

Premium

Roos Schlikker: “Hij mocht z’n mobieltje mee, maar het bleef doodstil”

Roos Schlikker (45) heeft twee zonen, een man, een vader op leeftijd en veel vriendinnen. O ja… en zichzelf om voor te zorgen.

Wanneer het allemaal precies weer kan is onduidelijk, maar veel sportorganisaties geloven er heilig in: in 2021 gaan onze kinderen in de vakantie weer heerlijk op kamp. Mijn inbox wemelt van de uitnodigingen en Miró glimt en glanst al van het verheugen. Pre-corona is hij al eens geweest, op dat ene voetbalkamp waar hij intern ging. Een week lang ballen met tientallen nieuwe vrienden, boterhammen eten met veel meer hagelslag dan hij thuis mag, een bonte avond inclusief disco en o ja, héél veel voetballen. Kortom, zijn idee van de hemel. Het mijne iets minder.

Natuurlijk vond ik het geweldig dat hij het fijn had, maar afgezien van een of twee dagen logeren bij een vriendje was hij nooit langer weg. Ik liep langs zijn kamer. Een slingerende bal in de hoek, een paar onderbroeken en sokken onder zijn bed, huiswerk lukraak tussen de voetbalplaatjes gesmeten, een heel normaal beeld. Maar er zat geen leven in, want hij was er niet, en verdikkie, hij liet ook niets van zich horen. Hij mocht van mij zijn mobieltje mee zodat hij af en toe kon appen hoe het ging, maar het bleef doodstil. Na drie dagen hield ik het niet meer, dat jong moest zijn verhaal toch kwijt?

Verder

lezen?

Dit is een Premium-artikel. In Libelle Premium vind je onze beste artikelen en video’s. Probeer nu 2 weken gratis!

€2,99

per maand

of Inloggen