Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Zo geef én ontvang je makkelijker hulp

Premium

Zo geef én ontvang je makkelijker hulp

Hulp vragen is voor veel mensen niet zo gemakkelijk. Best gek, want de meeste mensen rijden of koken graag een keertje voor een ander. Hoe komen we af van dat schuldgevoel? En hoe bieden we hulp aan?

Stephanie (49): “Na mijn heupscopie zou ik minstens 8 weken afhankelijk zijn van anderen. Omdat er versleten bindweefsel werd weggehaald mocht ik mijn heupen – en dus mijn benen – de eerste 2 weken absoluut niet belasten. Ik kon nog geen kopje thee zetten. Daarna zou ik 2 keer per week naar de fysiotherapeut moeten. Zelf kon ik me voorlopig nauwelijks voortbewegen, laat staan autorijden. Aan het begin is mijn man 3 dagen thuis geweest, maar hij moest natuurlijk weer aan het werk. Ik kon niet anders dan mijn omgeving inschakelen. Maar hoe vraag je voor zoveel weken hulp als je geen familie in de buurt hebt wonen?”

Nou, bel me maar als je me nodig hebt, hè?

Niet op eigen houtje
Het zit in de mens – zeker in ons, nuchtere Hollanders – om alle boontjes zelf te willen doppen. Vroeger sprong de kerk bij als er hulpbehoevenden waren. Maar nu willen we zelfstandig opereren en lekker onafhankelijk zijn. Om hulp vragen hoort daar niet bij, want dan voelen we ons bezwaard. We willen de ander niet tot last zijn of we schamen ons dat we het zelf niet redden.

Volgens lifecoach Wendy Marsman ontstaat dat gevoel vaak in onze vroege jeugd. In haar praktijk begeleidt ze mensen om lessen te leren uit hun verleden. Het vragen van hulp is daarbij een belangrijk onderdeel. “Allerlei negatieve ervaringen die je hebt als kind – gepest worden, een ongewenste verhuizing – kunnen later gedachten oproepen als: ze zullen me wel vervelend, raar, te dik of stom vinden als ik om hulp vraag. En een extreem zelfstandig kind dat bijvoorbeeld opgroeide met een zieke moeder en zichzelf moest redden, zal als volwassene ook zelfredzaam zijn. Op zich een kracht, maar in geval van ziekte een valkuil, want soms kún je het gewoon niet op eigen houtje.”

Je bezwaard voelen is dan ook niet nodig. Allereerst is het inschakelen van hulp een bewijs van verantwoordelijkheid nemen voor het eigen welzijn – en dat is júist zelfredzaam. Bovendien is uit verschillende onderzoeken gebleken dat mensen graag anderen helpen. Het kwetsbaar opstellen van de hulpvrager ziet de omgeving namelijk als een signaal van vriendschap en vertrouwen, wat ook nog eens wordt versterkt tijdens het hulptraject.

De appgroep
Ook Stephanie merkte dat mensen graag bijspringen als het nodig is. “Toen vriendinnen en buurtgenoten hoorden dat ik een aantal weken uit de roulatie zou zijn, boden ze massaal hulp aan. Vervolgens kwam de gouden greep: om mijn hulpvraag en het hulpaanbod overzichtelijk te houden, besloot ik een appgroep aan te maken.

Verder

lezen?

Dit is een Premium-artikel. In Libelle Premium vind je onze beste artikelen en video’s. Probeer nu 2 weken gratis!

€2,99

per maand

of Inloggen