Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Journalist Maud Beucker: “Het vervelende van blozen is het gebrek aan controle”

Premium

Journalist Maud Beucker: “Het vervelende van blozen is het gebrek aan controle”

Juist wie bang is om te gaan blozen, krijgt een hoofd als een boei. Het kan geen kwaad, maar fijn is anders, weet journalist Maud (41), die jarenlang aan bloosangst leed. Gelukkig is er iets aan te doen.

Sinds kort heb ik zangles in een groepje. Tijdens de eerste les moeten we één voor één een toonladder ten gehore brengen. Als de derde aan de beurt is, een vrouw van een jaar of 25, zie ik het gebeuren: al voor ze begint, krijgt ze een kleur. Ze worstelt zich door de toonladder heen en bij elke noot worden haar wangen en hals dieper rood. Pas nadat een paar anderen aan de beurt zijn geweest, verdwijnt de blos en daarmee haar ongemak. Arme meid, denk ik. En ook: wat ben ik blij dat ik daarvan verlost ben.

Ik wil niet blozen

Dat is weleens anders geweest. Toen ik in de derde klas van de middelbare school zat, kwam er in de mentorles een politieman langs. Hij was door de leraar opgetrommeld omdat er tijdens de gymles structureel spullen uit de kleedkamer werden gejat. De agent was vooral ingeschakeld om angst in te boezemen bij de dader. Ik kon relaxed achteroverleunen, tenslotte had ik niks op mijn kerfstok. Maar in plaats van te ontspannen, dacht ik: als ik nu maar niet rood word. Helaas bleek niet de wens, maar de angst de vader van de gedachte. Ik werd zo rood als een tomaat. Hoewel het gelukkig niet werd opgemerkt door de agent of leraar, keek het vriendinnetje naast me mij verbaasd aan. Zij kende mijn brave status en begreep de blos niet. In de pauze legde ik haar het mechanisme uit. Dat ik wíst dat ik snel bloosde en daarom bang was dit te doen in situaties waarin ik juist wilde dat het níet gebeurde. Na dit incident kreeg ik steeds vaker warme wangen, bijvoorbeeld als ik bij een vriendje over de vloer kwam. Zijn vader had mijn gebloos een keer benoemd, waardoor ik voortaan bang was om in zijn gezelschap rood te worden. Hij hoefde maar naar me te kijken en de vlammen sloegen me uit. Volgens mij vond hij het grappig en aandoenlijk, maar ik vond er niks lolligs aan.

Verder

lezen?

Dit is een Premium-artikel. In Libelle Premium vind je onze beste artikelen en video’s. Probeer nu 2 weken gratis!

€2,99

per maand

of Inloggen