Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Anne is enig kind: “Waarom zijn er zoveel vooroordelen?”

Premium

Anne is enig kind: “Waarom zijn er zoveel vooroordelen?”

Waarom kijken mensen mij toch zo meewarig en verbaasd aan als ik vertel dat ik geen broers en zussen heb? Journalist en enig kind Anne van den Dool gaat op zoek naar het antwoord op haar eigen vraag en rekent ondertussen af met een heleboel vooroordelen.

Ik ben enig kind. Sterker nog: ik ben ook het enige kleinkind aan moederskant en de enige kleindochter aan vaderskant. Ik weet dat in ruim veertig procent van de gezinnen met minderjarige kinderen sprake is van één kind, maar toch: als mij op een verjaardag wordt gevraagd hoe groot het gezin is waaruit ik kom, kan ik steevast rekenen op een medelijdende blik. Ik ken het genot niet van samen spelen, samen delen, samen op vakanties, je samen afzetten tegen je ouders, samen klieren, samen op avontuur. Samen. In de ogen van de vraagstellers weet ik niet goed wat samen is.

Eenzaam

Als kind kreeg ik drie soorten reacties als ik vertelde dat ik geen broers of zussen heb. Type één: “Jeetje, is dat niet eenzaam?” Aanvankelijk stond ik met mijn mond vol tanden. Was ik eenzaam? Miste ik iemand om mee te spelen? Na verloop van tijd leerde ik mezelf een standaardantwoord aan: “Nee, alleen tijdens verjaardagen.”

Verder

lezen?

Dit is een Premium-artikel. In Libelle Premium vind je onze beste artikelen en video’s. Probeer nu 2 weken gratis!

€2,99

per maand

of Inloggen