Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Als je kind zich meisje noch jongen voelt. Evelien: “Ik heb haar altijd gesteund”

Premium

Als je kind zich meisje noch jongen voelt. Evelien: “Ik heb haar altijd gesteund”

Eveliens dochter ontdekte op haar zestiende dat ze non-binair is: ze voelt zich geen vrouw en geen man. “Ik zag hoe opgelucht ze was. Eindelijk kon ze een naam geven aan haar gevoelens.”

Evelien (41): “Met tranen in mijn ogen keek ik vanuit de hoek van de ziekenhuiskamer naar Nanoahs platte borstkas. Ze was net bijgekomen van de zware operatie. Ik zag al een tijdje dat haar borsten niet meer bij haar pasten, maar nu ze weg waren, voelde het alsof ook mijn dochter was verdwenen. Ik probeerde mijn emoties te verbergen. Dit moment draaide om mijn kind, niet om mij. Nanoah liet haar tranen de vrije loop toen ze naar haar borst keek. Zij huilde van geluk. Eindelijk begon haar lichaam te passen bij hoe ze zich vanbinnen voelt: geen man én geen vrouw.”

Hoop

“Nanoah werd ruim twintig jaar geleden geboren. Ze was een grote verrassing. Ik was twintig, net klaar met mijn havo en verliefd op een Nigeriaan die woonde in het asielzoekerscentrum waar ik schoonmaakte. Van het een kwam het ander en ik raakte zwanger. Allerminst ideaal, maar we hielden van elkaar en besloten ervoor te gaan. We kregen een dochter en noemden haar Nadia, wat hoop betekent. Hoop op een verblijfsvergunning voor haar vader en een mooie toekomst. Het werkte: anderhalf jaar na Nadia’s geboorte kreeg haar vader het bericht dat hij definitief mocht blijven en vlak daarna beviel ik van onze zoon. We waren een gelukkig gezin.

Dat ons meisje anders was dan andere meisjes zagen we snel. Vanaf groep twee weigerde ze maillots, rokjes en jurkjes te dragen. En roze was ook niet oké. Ik ben zelf eigengereid en was trots dat mijn dochter op jonge leeftijd al aangaf wat ze wilde. Ergens vond ik het ook wel jammer. Ik vond het leuk haar als een echt meisje aan te kleden, maar bewoog mee met haar voorkeuren. Nadia werd in haar kleding en gedrag steeds stoerder. Leerkrachten vonden het lastig dat ze altijd haar mening uitte. Ze kwam ook op voor anderen, soms ten koste van zichzelf. Ze speelde voornamelijk met jongens en was gek op voetbal. Ik zocht er niks achter, ze was nog zo jong. Tot een moeder mij op het schoolplein vroeg of ik niet bang was dat ze lesbisch was. Haar vraag verbaasde mij. Waarom zou ik daar bang voor zijn? Ik had er überhaupt nog nooit over nagedacht of ze later met een man of vrouw thuis zou komen.

Verder

lezen?

Dit is een Premium-artikel. In Libelle Premium vind je onze beste artikelen en video’s. Probeer nu 2 weken gratis!

€2,99

per maand

of Inloggen