Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Maud (86): “Ik voelde totaal geen medelijden toen we door het verwoeste Duitsland reden”

Premium

Maud (86): “Ik voelde totaal geen medelijden toen we door het verwoeste Duitsland reden”

Zo’n vijfduizend Nederlandse joden overleefden hun gevangenschap in de Duitse vernietigingskampen. Maud Hedeman (86) keerde als tienjarig meisje terug uit Theresienstadt.

‘Anders’ had ze zich voor de oorlog nooit gevoeld, zegt Maud: “We deden niets aan het Joodse geloof. En toen opeens, in april 1942, moest ik die vreselijke ster op mijn kleding dragen en mocht ik niet meer naar de Montessorischool in Den Haag waar ik het zo naar mijn zin had.” Ze doken als gezin – ouders en drie dochters van 11, 8 en 5 – op verschillende adressen onder, maar omdat ze elkaar te erg misten, bleek dat geen oplossing.

Gedoopt

Haar vader regelde vervalste dooppapieren van de protestantse kerk; ‘gedoopte’ Joden werden namelijk anders behandeld dan ‘gewone’ Joden. Toch werden ze in oktober 1942 opgepakt en naar het doorgangskamp Westerbork gestuurd. Ze zaten er als ‘gedoopten’ wel in een aparte barak, en hun namen kwamen om die reden niet op de deportatielijsten terecht. “Ik heb daar altijd angst gevoeld, want ik was me heel bewust van de situatie. Mijn vader zat bij de Ordedienst van het kamp en moest elke dinsdag helpen als de treinen vertrokken naar werkkampen in het oosten. Eerst alleen de gezonde mensen, daarna ook zieken en ouderen. Hij moet hebben geweten dat het niet klopte. Hij moest ook zijn eigen vader op de trein zetten, en de vijf zusjes van mijn moeder met hun gezinnen. We hoorden daarna niets meer van hen.”

Verder

lezen?

Dit is een Premium-artikel. In Libelle Premium vind je onze beste artikelen en video’s. Probeer nu 2 weken gratis!

€2,99

per maand

of Inloggen