Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Carla (52) woonde 18 jaar met haar gezin op een tropisch eiland: “Als we de trap van ons huis af liepen, stonden we op een parelwit, verlaten strand”

Premium

Carla (52) woonde 18 jaar met haar gezin op een tropisch eiland: “Als we de trap van ons huis af liepen, stonden we op een parelwit, verlaten strand”

Snorkelen, feestjes op het strand, uitzicht over de Indische Oceaan: het leven op Mauritius was heerlijk. Toch besloten Carla, haar man Jeroen en hun kinderen om terug te keren naar Nederland.

“Met een Nederlandse vriendin zat ik in het Banana Café, een klein strandtentje met een rieten dak – precies wat je verwacht in de tropen. We zaten aan de bar over intieme dingen te praten, niemand kon ons tenslotte verstaan. Tot Jeroen, die al een tijdje naast ons stond, in het Nederlands om een vuurtje vroeg. Oeps! Hij is die avond met ons mee gaan dansen en aan het eind van de avond vroeg hij of hij mijn nummer mocht opschrijven. Op Mauritius zijn de telefoonnummers heel kort, dus ik zei: ‘Als je het kunt onthouden, mag je me bellen.’ De volgende dag ging de telefoon.”

Leven onder de zon

“Ik hield altijd al van avontuur. Toen ik net mijn rijbewijs had, ging ik vaak net over de grens uit in Duitsland. Dat vond ik hartstikke spannend, want daar werd een andere taal gesproken. Mijn ouders reisden niet zo veel, maar ik droomde van een leven in de zon. Op mijn 22e ging ik weg uit Nederland en werd reisleider. Via Cyprus, de Italiaanse Rivièra en tal van andere plekken kwam ik op mijn 33e op Mauritius terecht, een eiland ten oosten van Afrika. Jeroen, een Zuid-Afrikaan met Nederlandse roots, was net als ik voor zijn werk naar het eiland gekomen. De aantrekkingskracht tussen ons was enorm, maar omdat hij net gescheiden was en ik maar een jaar op Mauritius zou zijn, deden we het in het begin rustig aan. Jeroen stond relaxed in het leven, hij was een surftype. Dan belde hij: ‘Wat ben je aan het doen? Zullen we gaan zwemmen?’ Een uur later stond hij dan met z’n ‘bakkie’, een pick-up-truck met open laadbak, voor de deur en reden we naar een mooi baaitje. Via Jeroen kwam ik ook in contact met andere expats, die altijd iets gezelligs organiseerden: een barbecue, borrels, feestjes op het strand. Het was een mooie, onbezorgde tijd.

Verder

lezen?

Dit is een Premium-artikel. In Libelle Premium vind je onze beste artikelen en video’s. Probeer nu 2 weken gratis!

€2,99

per maand

of Inloggen