Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Wilma’s ouders hebben allebei alzheimer: “Op hun manier zijn ze nog steeds heel gelukkig samen”

Premium

Wilma’s ouders hebben allebei alzheimer: “Op hun manier zijn ze nog steeds heel gelukkig samen”

Een jaar nadat Wilma’s vader (75) alzheimer blijkt te hebben, krijgt haar moeder (70) dezelfde diagnose. Sinds anderhalf jaar wonen ze samen op een gesloten afdeling. “Het troost me dat ze elkaar hebben.”

Wilma (52): “De dag dat mijn ouders niet meer weten wie ik ben, is niet heel ver weg meer. Mijn vader heeft nog wel heldere momenten, maar mijn moeder leeft in een compleet andere wereld. Als ik binnenkom, zie ik in haar ogen enige herkenning, maar vaak denkt ze dat ik haar zusje ben. ‘Hoe gaat het met moe?’, vraagt ze dan. Eigenlijk ben ik al vanaf het moment van de diagnose afscheid aan het nemen. Ik kan niet meer op ze terugvallen of om advies vragen als ik erdoorheen zit. Ze zijn er nog, maar eigenlijk ben ik ze al heel lang kwijt.”

De diagnose

“Mijn vader kreeg de diagnose in 2009, mijn moeder in 2010. Al zegt zo’n diagnose maar weinig, want mijn moeder ging uiteindelijk veel sneller achteruit dan mijn vader. Mijn vader was 64 toen bij hem, na een hersenbloeding vijf jaar eerder, de eerste symptomen opdoken. Als voetbalfanaat wist hij ineens de namen van zijn favoriete spelers niet meer. Met zijn kruiswoordpuzzels liep hij telkens vast en hij wist zijn eigen huis niet meer te vinden. Bij mijn moeder hebben we heel lang niet in de gaten gehad dat er iets aan de hand was. Ze was een beetje warrig en vergat weleens wat, maar mijn zussen en ik dachten dat het kwam door de stress rondom de ziekte van mijn vader. Pas toen mijn vader wekelijks naar de dagbesteding vertrok, zagen we dat er echt iets mis was. Mijn moeder deed niets meer in huis, stopte ineens alle was tegelijk in de wasmachine en had geen idee meer hoe ze een maaltijd moest bereiden. Op het moment dat ze een plastic bakje gevuld met eten – dat ik voor haar had meegebracht – op het gasfornuis wilde opwarmen, wist ik dat ook mijn moeder moest worden getest. Het was overduidelijk. Minutenlang staarde ze naar het lege velletje papier, toen de arts haar vroeg een klok te tekenen. Het enige wat ze zei was: ‘Bim, bam, bim, bam.’”

Verder

lezen?

Dit is een Premium-artikel. In Libelle Premium vind je onze beste artikelen en video’s. Probeer nu 2 weken gratis!

€2,99

per maand

of Inloggen